Ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, Γιώργος Σπύρου: Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2026 βρέθηκα στην Αθήνα, στη κοινή συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου με το Κεντρικό Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων, με το μυαλό μου στον αείμνηστο Πάνο Συκιώτη, για να υπερασπιστώ, με τις μικρές μου δυνάμεις, το όραμά του για την ανάδειξη – πλέον διάσωση – του ιστορικού τοπόσημου των πηγών της Αρέθουσας.
Δεν μπορώ να διανοηθώ (και πραγματικά με σοκάρει), πώς είναι δυνατόν, σύγχρονοι Έλληνες, ταγμένοι στην προστασία του πολιτιστικού και ιστορικού μας περιβάλλοντος, να εισηγούνται ελαφρά τη καρδία, την καταπάτηση αυτού του ιστορικού για τη Χαλκίδα τόπου και το γκρέμισμα των παλιών βιομηχανικών κτιρίων που αφηγούνται την ιστορία της πόλης μας από την αρχαιότητα μέχρι την πρώιμη βιομηχανική εποχή.
Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι υπάρχουν Χαλκιδέοι, αιρετοί, που συναινούν σε αυτήν τη βαρβαρότητα.
Με άφησε ενεό, το χυδαίο ερώτημα της προέδρου: «και εσείς τι κάνατε τόσα χρόνια για την ανάδειξη αυτής της ιστορίας;».
Λες και το ελληνικό κράτος, το οποίο εκπροσωπεί, έπραξε στο ακέραιο το καθήκον του, ενώ εμείς ολιγωρήσαμε.
Η εισήγηση στη συνεδρίαση ήταν να θυσιαστεί, ως άλλη Ιφιγένεια, το κτίριο Κόντη, γνωστό και ως «συνεργείο Τεκνάκη», το μόνο παλιό βιομηχανικό κτίριο με πρόσωπο στη θάλασσα, για να περάσει από εκεί η παράκαμψη του Αγίου Στεφάνου πατώντας πάνω στις πηγές της Αρέθουσας, ενώ υπάρχει εναλλακτική τεχνική λύση που διασώζει την ιστορική μας κληρονομιά.
Ακούστηκε στο κεντρικό συμβούλιο από υπηρεσιακούς παράγοντες ότι η λύση αυτή στοιχίζει περισσότερο, (αν και δεν έχει κοστολογηθεί), χωρίς να τεκμηριώνεται αυτός ο ισχυρισμός από καμία έστω προμελέτη.
Θα είχε όμως κάποια αξία, να ξέραμε πόσο περισσότερο στοιχίζει η εναλλακτική λύση που διασώζει την ιστορική μας κληρονομιά, για να καταλάβουμε και πόσο αποτιμούν την ιστορία και τα μνημεία μας αυτοί που λαμβάνουν τις σχετικές αποφάσεις.
Τα δύο Κεντρικά Συμβούλια που συνεδρίασαν από κοινού, (μεγάλη μας τιμή), ως συνήθως επιφυλάχτηκαν για την έκδοση της απόφασής τους, αλλά μέχρι τότε εσείς, ώ άνδρες Χαλκιδέοι, έχετε μια τελευταία ευκαιρία για να υπερασπιστείτε την πόλη σας.
Να σηκωθείτε από τους καναπέδες και να κάνετε αυτό το ελάχιστο που μπορεί ο καθένας σας.
Από αύριο το πρωί, τρεις μέρες μετά την παγκόσμια ημέρα βιομηχανικής κληρονομιάς, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές και τα παιδιά αυτής της πόλης, θα ξεκινήσουν κανονικά τα μαθήματά τους.
Μπορεί μάλιστα και κάποιος κυβερνητικός παράγων να παραστεί στην επίσημη τελετή.
Το μάθημα της ιστορίας όμως, θα έχει ένα τεράστιο κενό.
Κάντε κάτι να το συμπληρώσουμε όλοι μαζί.
