Οι «πράσινοι» έπαιξαν με τη φωτιά, δέχθηκαν την ισοφάριση στο 87’, αλλά στην παράταση έβγαλαν χαρακτήρα και επικράτησαν 2-1 της ΤΣΣΚΑ 1948. Λιβάι Γκαρσία και Ντέσερς υπέγραψαν την πρόκριση στα playoffs του Conference League και κράτησαν ζωντανό το ελληνικό 5/5 στην Ευρώπη.
Ο Παναθηναϊκός δεν ήταν αλάνθαστος, δεν ήταν κυριαρχικός και για ακόμη μία φορά έκανε τη ζωή του δύσκολη. Όταν, όμως, η πρόκριση κρεμόταν από μία κλωστή, δεν κρύφτηκε. Νίκησε 2-1 την ΤΣΣΚΑ 1948 στην παράταση, προκρίθηκε με συνολικό σκορ 3-2 και πρόσθεσε 200 πολύτιμους βαθμούς στη συγκομιδή της Ελλάδας στο UEFA ranking. Μία νίκη με ουσία, χαρακτήρα και ηχηρό μήνυμα: στην Ευρώπη δεν επιβιώνει πάντα ο εντυπωσιακότερος, αλλά εκείνος που αρνείται να πέσει.
Ο Παναθηναϊκός ταξίδεψε στη Σόφια γνωρίζοντας ότι μετά το 1-1 του πρώτου αγώνα δεν υπήρχε κανένα περιθώριο εφησυχασμού.
Η πρόκριση έπρεπε να κερδηθεί μέσα στο γήπεδο. Και κερδήθηκε με τον δύσκολο τρόπο.
Οι «πράσινοι» προηγήθηκαν στο 60ό λεπτό με τον Λιβάι Γκαρσία και φάνηκαν να παίρνουν τον έλεγχο της κατάστασης. Αντί, όμως, να τελειώσουν την πρόκριση, επέτρεψαν στην ΤΣΣΚΑ 1948 να παραμείνει ζωντανή.
Το πλήρωσαν στο 87’, όταν ο Ντβάλι ισοφάρισε και έστειλε την αναμέτρηση στην παράταση.
Εκεί όπου η κούραση βαραίνει τα πόδια και η πίεση θολώνει το μυαλό, ο Παναθηναϊκός βρήκε την απάντηση.
Στο 95ο λεπτό, ο Σίριλ Ντέσερς εκμεταλλεύτηκε την αστάθεια του αντίπαλου τερματοφύλακα και πέτυχε το γκολ που διαμόρφωσε το τελικό 1-2.
Ένα γκολ πρόκρισης.
Ένα γκολ που δικαίωσε την επιμονή του Παναθηναϊκού.
Ένα γκολ που απέτρεψε έναν αποκλεισμό ο οποίος θα προκαλούσε τεράστιους κραδασμούς πριν καν ξεκινήσει η εγχώρια σεζόν.
Ο Ντέσερς και ο Λιβάι Γκαρσία βρήκαν δίχτυα στο ντεμπούτο τους και έδωσαν ακριβώς αυτό που έλειπε από το «τριφύλλι»: αποτελεσματικότητα στη μεγάλη στιγμή.
Οι μεταγραφές κρίνονται όταν η μπάλα καίει. Στη Σόφια, οι δύο επιθετικοί δεν κρύφτηκαν πίσω από τον χρόνο προσαρμογής. Βγήκαν μπροστά και έβαλαν την υπογραφή τους στην πρόκριση.
Το αποτέλεσμα δίνει στον Παναθηναϊκό χρόνο, ηρεμία και ευρωπαϊκή συνέχεια.
Δεν πρέπει, όμως, να λειτουργήσει σαν κουρτίνα που θα κρύψει τις αδυναμίες.
Οι «πράσινοι» δυσκολεύτηκαν υπερβολικά απέναντι σε μία ομάδα την οποία όφειλαν να αποκλείσουν με μεγαλύτερη ασφάλεια. Δεν κατάφεραν να «σκοτώσουν» την πρόκριση όταν προηγήθηκαν και δέχθηκαν την ισοφάριση λίγα λεπτά πριν από το τέλος.
Το ίδιο επικίνδυνο μοτίβο δεν θα συγχωρηθεί στα playoffs.
Εκεί ο βαθμός δυσκολίας ανεβαίνει απότομα. Ο Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει μία εκ των Χράντετς Κράλοβε και Μπεσίκτας, με την τουρκική ομάδα να αποτελεί φυσικά το σαφώς πιο απαιτητικό ενδεχόμενο.
Η πρόκριση στη Σόφια ήταν αναγκαία. Η βελτίωση πριν από την επόμενη ευρωπαϊκή μάχη είναι υποχρεωτική.
Ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να έχει καταρρεύσει μετά το 1-1.
Είχε χάσει μέσα σε μία στιγμή το προβάδισμα, βρέθηκε μπροστά στον κίνδυνο ενός οδυνηρού αποκλεισμού και κουβαλούσε όλη την πίεση μιας σεζόν που μόλις άρχιζε.
Δεν κατέρρευσε.
Μπήκε στην παράταση, αναζήτησε ξανά το γκολ και βρήκε τη λύση πριν το ζευγάρι οδηγηθεί στη ρώσικη ρουλέτα των πέναλτι.
Αυτό δεν μετατρέπει αυτομάτως τον Παναθηναϊκό σε ολοκληρωμένη ομάδα. Δείχνει, όμως, ότι διαθέτει σφυγμό, προσωπικότητα και παίκτες που μπορούν να πάρουν αποφάσεις υπό πίεση.
Στην Ευρώπη, αυτά τα στοιχεία πολλές φορές αξίζουν περισσότερο από μία κατοχή χωρίς ουσία και μία υπεροχή που δεν αποτυπώνεται στον πίνακα.
Η νίκη του Παναθηναϊκού πρόσθεσε 200 βαθμούς στη συγκομιδή της Ελλάδας στο UEFA ranking.
Δεν πρόκειται για μία αμελητέα λεπτομέρεια ούτε για μία απλή αριθμητική προσθήκη.
Η Ελλάδα βρίσκεται στη 12η θέση και συνεχίζει τη μάχη για να πλησιάσει την Πολωνία και την Τσεχία. Παράλληλα, παραμένει ζωντανός ο μεγάλος στόχος να εκπροσωπηθεί με όλες τις ομάδες της στις League Phases των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.
Κάθε νίκη στα προκριματικά έχει βάρος.
Κάθε πρόκριση διατηρεί μία ελληνική ομάδα ενεργή και αυξάνει τις πιθανότητες για μεγαλύτερη βαθμολογική συγκομιδή στη συνέχεια.
Και κάθε αποκλεισμός περιορίζει τις δυνατότητες ολόκληρου του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ο Παναθηναϊκός στη Σόφια δεν έπαιξε μόνο για τον εαυτό του. Έπαιξε και για την προσπάθεια της Ελλάδας να ανακτήσει χαμένο έδαφος στην Ευρώπη.
Για χρόνια το ελληνικό ποδόσφαιρο συνήθισε να εξηγεί τις αποτυχίες του.
Τη μία έφταιγε η διαιτησία.
Την άλλη η κακή κλήρωση.
Μετά η έλλειψη ετοιμότητας, οι υψηλές θερμοκρασίες, ο συνθετικός χλοοτάπητας ή το γεγονός ότι οι αντίπαλοι είχαν περισσότερα επίσημα παιχνίδια.
Τα άλλοθι, όμως, δεν δίνουν βαθμούς στο ranking.
Οι νίκες δίνουν.
Ο Παναθηναϊκός μπορεί να προβλημάτισε, μπορεί να ζορίστηκε και μπορεί να χρειάστηκε παράταση, αλλά στο τέλος έκανε τη δουλειά. Νίκησε, προκρίθηκε και έβαλε άλλους 200 βαθμούς στον ελληνικό λογαριασμό.
Αυτό μετράει.
Όχι οι εντυπώσεις. Όχι οι θεωρίες. Όχι το τι «θα μπορούσε» να έχει συμβεί.
Η επιτυχία στη Σόφια δεν πρέπει να οδηγήσει σε εφησυχασμό.
Ο Παναθηναϊκός παραμένει δύο αγώνες μακριά από τη League Phase του Conference League. Ο βασικός ευρωπαϊκός στόχος δεν έχει ακόμη επιτευχθεί.
Η πρόκριση στα playoffs αποτελεί το δικαίωμα για την τελική μάχη, όχι το τέλος της διαδρομής.
Η ομάδα πρέπει να αποκτήσει μεγαλύτερη διάρκεια, να διαχειρίζεται καλύτερα το προβάδισμα και να σταματήσει να μετατρέπει παιχνίδια που ελέγχει σε θρίλερ.
Γιατί απέναντι σε ανώτερο αντίπαλο, μία στιγμή αδράνειας μπορεί να μην οδηγήσει σε παράταση. Μπορεί να οδηγήσει απευθείας στον αποκλεισμό.
Η Σόφια δεν πρόσφερε μία άνετη ποδοσφαιρική παράσταση.
Πρόσφερε κάτι πιο χρήσιμο: μία σκληρή ευρωπαϊκή πρόκριση.
Ο Παναθηναϊκός πιέστηκε, πλήγωσε τον εαυτό του, βρέθηκε κοντά στην καταστροφή, αλλά αρνήθηκε να παραδοθεί. Έβγαλε αντίδραση, βρήκε το γκολ στην παράταση και συνέχισε τον δρόμο του.
Το μήνυμα είναι ηχηρό.
Όταν η πρόκριση τέθηκε σε κίνδυνο, οι «πράσινοι» δεν έψαξαν δικαιολογίες. Βρήκαν δίχτυα.
Τώρα πρέπει να κάνουν το επόμενο βήμα.
Γιατί η ευρωπαϊκή επιβίωση είναι σημαντική, αλλά για έναν Παναθηναϊκό με υψηλές απαιτήσεις δεν αρκεί απλώς να παραμένει ζωντανός.
Οφείλει να προκριθεί στη League Phase.
