Ο αποκλεισμός από τη Ναϊμέγκεν δεν ήταν «ατυχία», ούτε μπορεί να κρυφτεί πίσω από τη διαιτησία και την αποβολή. Ο Ολυμπιακός απέτυχε στον πρώτο μεγάλο στόχο, πλήρωσε τα λάθη του και καλείται να αντιδράσει πριν η αποτυχία εξελιχθεί σε κανονική κρίση.
Το Champions League χάθηκε και μαζί του χάθηκαν κύρος, έσοδα και μία τεράστια αγωνιστική ευκαιρία. Ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε από τη Ναϊμέγκεν επειδή σε δύο παιχνίδια δεν εμφανίστηκε στο ύψος των απαιτήσεων, δεν προστάτευσε το προβάδισμά του και δεν απέδειξε μέσα στο γήπεδο ότι ήταν η καλύτερη ομάδα. Τα άλλοθι τελείωσαν. Τώρα απαιτούνται αυτοκριτική, ουσιαστικές μεταγραφές και άμεσες αποφάσεις.
Αυτός ο αποκλεισμός πονάει περισσότερο επειδή ήταν απολύτως αποτρέψιμος.
Ο Ολυμπιακός δεν λύγισε απέναντι σε κάποιο ευρωπαϊκό μεγαθήριο. Δεν βρήκε απέναντί του μία ομάδα με ακριβότερο ρόστερ, μεγαλύτερη εμπειρία και αστέρες παγκόσμιας κλάσης.
Αποκλείστηκε από τη Ναϊμέγκεν.
Μία σοβαρή και μαχητική ομάδα, αλλά όχι έναν αντίπαλο που δικαιολογεί τον αποκλεισμό ενός Ολυμπιακού με τις συγκεκριμένες οικονομικές δυνατότητες, την ευρωπαϊκή εμπειρία και τις υψηλές διακηρύξεις.
Το 0-0 στο «Γ. Καραϊσκάκης» ήταν η πρώτη μεγάλη προειδοποίηση. Η ήττα με 2-1 στην παράταση στην Ολλανδία αποτέλεσε την τελική τιμωρία.
Ο Ολυμπιακός είχε 210 λεπτά για να επιβάλει την ποιότητά του. Δεν το έκανε.
Το γκολ του Ελ Κααμπί στο 47ο λεπτό έβαλε την πρόκριση στα χέρια του Ολυμπιακού.
Εκεί φάνηκε η πραγματική έλλειψη αγωνιστικής ωριμότητας.
Αντί οι «ερυθρόλευκοι» να ελέγξουν τον ρυθμό, να εκμεταλλευτούν τους χώρους και να χτυπήσουν για δεύτερο γκολ, επέτρεψαν στη Ναϊμέγκεν να επιστρέψει.
Ο Λίνσεν ισοφάρισε, η αποβολή του Φορτούνη άλλαξε τις αριθμητικές ισορροπίες και ο Εμρέ Μορ ολοκλήρωσε στην παράταση μία ανατροπή που άφησε τον Ολυμπιακό εκτός Champions League.
Ναι, η αποβολή επηρέασε καθοριστικά το παιχνίδι.
Όχι, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κουρτίνα για να κρυφτούν όλα τα υπόλοιπα.
Ο Ολυμπιακός είχε ήδη αφήσει ανοιχτή την πόρτα. Η Ναϊμέγκεν απλώς μπήκε και τον πέταξε έξω.
Ούτε η διαιτησία, ούτε το VAR, ούτε οι τραυματισμοί μπορούν να αποτελέσουν τη βασική εξήγηση.
Μπορούν να εξηγήσουν στιγμές. Δεν εξηγούν ολόκληρο τον αποκλεισμό.
Δεν εξηγούν το άγονο 0-0 του πρώτου αγώνα.
Δεν εξηγούν γιατί ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να διασπάσει μία οργανωμένη άμυνα.
Δεν εξηγούν γιατί η ομάδα παρέμενε εξαρτημένη από μία ενέργεια ή μία εκτέλεση του Ελ Κααμπί.
Δεν εξηγούν γιατί ένας αντίπαλος χαμηλότερων δυνατοτήτων έδειξε μεγαλύτερη πίστη, μεγαλύτερη αντοχή και καθαρότερο μυαλό στις κρίσιμες στιγμές.
Ο μεγάλος σύλλογος δεν ψάχνει ποιος θα του προσφέρει άλλοθι. Ψάχνει τι έκανε λάθος και το διορθώνει.
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ έχει κερδίσει με τη δουλειά του τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη του οργανισμού.
Δεν έχει κερδίσει, όμως, ασυλία από την κριτική.
Ο ίδιος είχε παραδεχθεί μετά τον πρώτο αγώνα ότι η Ναϊμέγκεν τού φάνηκε καλύτερη. Μία ειλικρινής τοποθέτηση, η οποία αποκάλυψε και το μέγεθος του προβλήματος.
Αν ο αντίπαλος ήταν καλύτερος στο «Γ. Καραϊσκάκης», τι άλλαξε πραγματικά μέχρι τη ρεβάνς;
Πού ήταν το εναλλακτικό πλάνο;
Πού ήταν οι μηχανισμοί απέναντι στην κλειστή άμυνα;
Πού ήταν η σωστή διαχείριση μετά το 0-1;
Πού ήταν η ομάδα που θα έμπαινε στην Ολλανδία για να επιβάλει τον νόμο της;
Ο Μεντιλίμπαρ παραμένει μέρος της λύσης. Για να παραμείνει, όμως, πρέπει να δείξει ότι μπορεί να διορθώσει άμεσα όσα ο ίδιος βλέπει εδώ και μήνες.
Η συνεχής αναφορά στις ευκαιρίες που δημιουργούνται αλλά δεν μετατρέπονται σε γκολ δεν αρκεί πλέον. Όταν ένα πρόβλημα επαναλαμβάνεται, δεν είναι ατυχία. Είναι αποτυχία αντιμετώπισής του.
Ο αποκλεισμός δεν βαραίνει μόνο τον πάγκο και τους ποδοσφαιριστές.
Βαραίνει και όσους σχεδίασαν το ρόστερ.
Ο Ολυμπιακός μπήκε στον σημαντικότερο προκριματικό του καλοκαιριού χωρίς όλες τις επιθετικές επιλογές του στην ευρωπαϊκή λίστα και με νέα αποκτήματα που δεν είχαν ακόμη αποκτήσει ουσιαστικό ρόλο.
Οι μεταγραφές δεν κρίνονται στις ανακοινώσεις, στα βίντεο και στις φωτογραφίες με το κασκόλ.
Κρίνονται όταν η μπάλα καίει.
Κρίνονται όταν παίζεται η είσοδος στο Champions League.
Κρίνονται όταν η ομάδα χρειάζεται ένα γκολ, μία αλλαγή ρυθμού και έναν ποδοσφαιριστή που θα πάρει την ευθύνη.
Σε αυτές τις δύο αναμετρήσεις, ο σχεδιασμός δεν έδωσε τις απαντήσεις που απαιτούσε η περίσταση.
Το όνομα του Ολυμπιακού είναι βαρύ. Η ευρωπαϊκή του ιστορία είναι μεγάλη. Η πρόσφατη κατάκτηση ευρωπαϊκού τροπαίου ανέβασε ακόμη περισσότερο τον πήχη.
Τίποτα από αυτά, όμως, δεν σκοράρει.
Η φανέλα δημιουργεί απαιτήσεις. Δεν χαρίζει προκρίσεις.
Όποιος θεωρεί ότι το όνομα αρκεί για να λυγίσει μία ομάδα όπως η Ναϊμέγκεν, δεν έχει καταλάβει το σύγχρονο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
Οι Ολλανδοί έδειξαν μέσα στο γήπεδο ότι ήθελαν περισσότερο την πρόκριση και την υπηρέτησαν καλύτερα. Ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε χωρίς την απαιτούμενη ένταση, καθαρότητα και αποφασιστικότητα.
Γι’ αυτό αποκλείστηκε.
Ο Ολυμπιακός δεν βρίσκεται ακόμη στην κατάσταση της περιόδου 2017-18.
Τότε υπήρχε διοικητική και αγωνιστική αναστάτωση, συνεχείς αλλαγές προπονητών, απώλεια ταυτότητας και ένα σύνολο που κατέρρευσε στη διάρκεια της χρονιάς.
Σήμερα υπάρχει σταθερός προπονητής, ποιοτικό ρόστερ και εξασφαλισμένη παρουσία στη League Phase του Europa League.
Αυτή είναι η μία πλευρά.
Η άλλη λέει ότι ο Ολυμπιακός έχασε το προηγούμενο πρωτάθλημα, ολοκλήρωσε τη σεζόν με εμφανές πρόβλημα στο γκολ και τώρα απέτυχε στον πρώτο μεγάλο στόχο της νέας χρονιάς.
Άρα δεν βρίσκεται ακόμη σε βαθιά κρίση, αλλά κινείται επικίνδυνα προς αυτήν.
Και οι κρίσεις δεν ξεκινούν όταν όλοι παραδέχονται ότι υπάρχει πρόβλημα. Ξεκινούν όταν τα πρώτα ηχηρά μηνύματα αγνοούνται.
Το μήνυμα της Ολλανδίας δεν ήταν καμπανάκι. Ήταν σειρήνα.
Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται να τα διαλύσει όλα.
Χρειάζεται να σταματήσει να συμπεριφέρεται σαν να μη συνέβη τίποτα.
Η ψύχραιμη αντίδραση δεν σημαίνει ωραιοποίηση της αποτυχίας. Σημαίνει καθαρές αποφάσεις χωρίς πανικό.
Η ομάδα χρειάζεται άμεσα:
- Ποδοσφαιριστή που θα δημιουργεί ρήγματα απέναντι σε κλειστές άμυνες.
- Πρόσθετη και αξιόπιστη πηγή γκολ.
- Μεγαλύτερη ταχύτητα στη μεταφορά της μπάλας.
- Εναλλακτικό αγωνιστικό σχέδιο όταν η πίεση και οι σέντρες δεν αποδίδουν.
- Περισσότερη προσωπικότητα και πειθαρχία στα κρίσιμα παιχνίδια.
- Ξεκάθαρους ρόλους και μεταγραφές έτοιμες να βοηθήσουν άμεσα.
Δεν χρειάζεται άλλη ποσότητα. Χρειάζεται ποιότητα ακριβώς στα σημεία όπου «φωνάζει» ότι πονάει.
Η απευθείας παρουσία στη League Phase του Europa League αποτελεί σημαντική ευρωπαϊκή διέξοδο.
Δεν είναι, όμως, λόγος για πανηγυρισμούς και δεν πρέπει να παρουσιαστεί ως περίπου ισοδύναμη εξέλιξη.
Ο στόχος ήταν το Champions League.
Ο στόχος χάθηκε.
Μαζί του χάθηκαν τεράστια έσοδα, διεθνές κύρος και η δυνατότητα επιστροφής του συλλόγου στην κορυφαία ποδοσφαιρική σκηνή.
Το Europa League μπορεί να μετατραπεί σε νέα μεγάλη ευκαιρία. Μόνο εφόσον ο Ολυμπιακός μπει στη διοργάνωση θυμωμένος, βελτιωμένος και αποφασισμένος.
Αν μπει με τη λογική ότι «δεν έγινε και τίποτα», η ευρωπαϊκή περιπέτεια κινδυνεύει να τελειώσει πολύ νωρίτερα από όσο πιστεύουν στον Πειραιά.
Ο αποκλεισμός από τη Ναϊμέγκεν είναι μία βαριά αποτυχία. Δεν είναι ακόμη καταστροφή.
Καταστροφή θα είναι να μη διαβαστεί σωστά.
Ο Ολυμπιακός έχει χρόνο να αλλάξει την εικόνα του, να ενισχυθεί και να διεκδικήσει πρωτάθλημα και ευρωπαϊκή διάκριση.
Δεν έχει χρόνο για εφησυχασμό.
Η διοίκηση πρέπει να διορθώσει τον σχεδιασμό. Ο Μεντιλίμπαρ πρέπει να εξελίξει το πλάνο του. Οι παίκτες πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Γιατί στον Ολυμπιακό η προσπάθεια από μόνη της δεν αρκεί.
Μετράει το αποτέλεσμα.
Και το πρώτο μεγάλο αποτέλεσμα της σεζόν γράφει: αποκλεισμός.
Η ομάδα δεν βρίσκεται ακόμη στο 2017-18. Αν, όμως, αγνοήσει ξανά τα σημάδια, μπορεί να βρεθεί εκεί πιο γρήγορα απ’ όσο φαντάζεται.
