Σε μια ατμόσφαιρα συγκίνησης και νοσταλγίας, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής του Βασίλη Διακάκη με τίτλο «Τραγούδια – Παραλογές για την Κύμη του 19ου αιώνα», αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις στο κοινό που κατέκλυσε την αίθουσα και με ένα «εισιτήριο» πολύτιμο, «ταξίδεψε» σε μια άλλη εποχή, γεμάτη θάλασσα, μνήμες και ανθρώπινες ιστορίες.
Η συλλογή αποτελεί ένα ποιητικό οδοιπορικό στην ιστορική Κύμη του 19ου αιώνα, μια μικρή ναυτομάνα πολιτεία που «αρμενίζει» ανάμεσα σε βουνό και θάλασσα, με το βλέμμα στραμμένο στο Αιγαίο και την καρδιά δεμένη στα ιστιοφόρα της.
Μέσα από τους στίχους ζωντανεύει ένας ολόκληρος κόσμος:
χαρές και προσμονές για τον ερχομό των καραβιών, τάματα στην Παναγιά τη Λιαουτσάνισα, μοιρολόγια για ναυτικούς που χάθηκαν στο πέλαγος, έρωτες που γεννιούνται στα σοκάκια και στα πηγάδια.
Η θάλασσα πρωταγωνιστεί, άλλοτε ως μάνα και άλλοτε ως μητριά, γεννώντας πλούτο αλλά και πόνο, μεταφέροντας εμπορεύματα και όνειρα, αλλά και πικρά μαντάτα. Τα κουμιώτικα ιστιοφόρα ταξιδεύουν στη Μεσόγειο, από τη Μασσαλία μέχρι τη Βεγγάζη, κουβαλώντας μαζί τους την αγωνία και την ελπίδα.
Ξεχωριστή θέση στη συλλογή κατέχει η γυναίκα της Κύμης. Η μάνα, η σύζυγος, η αρραβωνιαστικιά, η καραβοκυρά. Εκείνη που περιμένει, προσεύχεται, αγναντεύει το πέλαγος και κρατά ζωντανή την ελπίδα μέσα από τη σιωπηλή της δύναμη.
Η γλώσσα των ποιημάτων, ρυθμική και βαθιά επηρεασμένη από το κουμιώτικο ιδίωμα, αντλεί στοιχεία από τη δημοτική παράδοση και μετατρέπεται πότε σε θαλασσινό τραγούδι και πότε σε μοιρολόι. Ο αναγνώστης δεν διαβάζει απλώς – βλέπει, ακούει και νιώθει.
Η συλλογή λειτουργεί ως μια κιβωτός μνήμης για την Κύμη, αναδεικνύοντας ήθη, εικόνες και συναισθήματα μιας εποχής όπου ο έρωτας και ο θάνατος συνυπήρχαν με τον άνεμο και το κύμα.
Η θερμή ανταπόκριση του κοινού επιβεβαίωσε ότι τέτοιες προσπάθειες δεν αποτελούν απλώς λογοτεχνικά έργα, αλλά ζωντανές γέφυρες με την ιστορία και την ταυτότητα του τόπου.
