Ο Παναθηναϊκός έχασε τον έλεγχο, παραχώρησε κρίσιμες δεύτερες ευκαιρίες και γνώρισε δεύτερη διαδοχική ήττα στη EuroLeague. Το χαμένο +8, η προσπάθεια του Σλούκα και η διαφορά ανάμεσα στην ατομική ποιότητα και την ομαδική συνέπεια.
Ο Παναθηναϊκός είχε τις ευκαιρίες να φύγει νικητής από την Μπολόνια. Δεν είχε, όμως, την απαιτούμενη σταθερότητα για να τις αξιοποιήσει. Η Βίρτους επικράτησε 84–79, στην αναμέτρηση της Τρίτης 17 Νοεμβρίου για τη 12η αγωνιστική της EuroLeague, υποχρεώνοντας τους «πράσινους» στη δεύτερη συνεχόμενη ήττα τους και στο 8–4. Οι Ιταλοί ανέβηκαν στο 5–7, βάζοντας τέλος σε πέντε διαδοχικές ευρωπαϊκές ήττες.
Το αποτέλεσμα πονάει. Περισσότερο, όμως, προβληματίζει ο τρόπος: ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να μετατρέψει τα καλά διαστήματά του σε πραγματικό έλεγχο του αγώνα.
Και στην EuroLeague, όταν αφήνεις ανοιχτή την πόρτα, ο αντίπαλος συνήθως μπαίνει. Δεν περιμένει πρόσκληση με το έμβλημα του συλλόγου.
Το ημίχρονο έδινε προβάδισμα, όχι ασφάλεια
Οι «πράσινοι» έκλεισαν την πρώτη περίοδο μπροστά με 20–19 και το ημίχρονο με 43–40. Η μικρή διαφορά διατηρούσε τον αγώνα ανοιχτό, με καμία ομάδα να μην έχει επιβάλει διαρκή κυριαρχία.
Για μια ομάδα με την ποιότητα του Παναθηναϊκού, το ζητούμενο σε τέτοια παιχνίδια είναι να περιορίζει τις εύκολες κατοχές του αντιπάλου. Να υποχρεώνει την άλλη πλευρά να κερδίζει κάθε καλάθι μέσα από οργανωμένη επίθεση.
Όταν η προσωπική ικανότητα καλύπτει τις αδυναμίες στη διαχείριση, η εικόνα μπορεί να μοιάζει υποφερτή. Η ισορροπία, όμως, παραμένει εύθραυστη.
Το +8 εξαφανίστηκε και μαζί του ο έλεγχος
Στο 23ο λεπτό, ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε 54–46, φτάνοντας στη μεγαλύτερη διαφορά του. Αντί να χτίσει πάνω σε αυτή, ολοκλήρωσε την τρίτη περίοδο πίσω με 60–56. Η μεταβολή αντιστοιχεί σε επιμέρους 14–2 υπέρ της Βίρτους.
Εκεί αποτυπώθηκε η βασική αδυναμία των «πράσινων»: δυσκολεύτηκαν να διαχειριστούν το πλεονέκτημά τους.
Σε αυτά τα λεπτά χρειάζονται σωστές αποστάσεις, υπομονή στην κυκλοφορία και επιθέσεις που έχουν δεύτερη επιλογή όταν κλείσει η πρώτη. Χρειάζεται, επίσης, ομαδική δουλειά στο αμυντικό ριμπάουντ.
Το προβάδισμα είναι αφετηρία για καλύτερες αποφάσεις. Δεν είναι άδεια για βιασύνη.
Ο Σλούκας έδωσε την αντίδραση — η ομάδα δεν της έδωσε διάρκεια
Ο Σλούκας πέτυχε οκτώ γρήγορους πόντους στην τέταρτη περίοδο και έφερε τον Παναθηναϊκό μπροστά 64–62. Στο 73–71 ακολούθησε η επίμαχη ακολουθία με το χρονόμετρο επίθεσης, το φάουλ και την τεχνική ποινή στον Ομπράντοβιτς. Αργότερα, στο 79–77, ο Καρ εκμεταλλεύτηκε χαμένο αμυντικό ριμπάουντ για το 81–77, στα 37 δευτερόλεπτα.
Η φάση με το χρονόμετρο δικαιολογεί εξέταση και σαφή εξήγηση. Χρειάζεται αξιολόγηση της πλήρους ακολουθίας, χωρίς βιαστικά συμπεράσματα.
Αγωνιστικά, πάντως, η τελευταία χαμένη διεκδίκηση ήταν αποκαλυπτική. Η καλή άμυνα ολοκληρώνεται όταν εξασφαλίσεις την κατοχή. Μέχρι τότε, η δουλειά παραμένει μισή.
Οι αριθμοί της αναμέτρησης
| Περίοδος | Βίρτους | Παναθηναϊκός |
|---|---|---|
| Πρώτη | 19 | 20 |
| Δεύτερη | 21 | 23 |
| Τρίτη | 20 | 13 |
| Τέταρτη | 24 | 23 |
| Τελικό | 84 | 79 |
Το 44–36 του δεύτερου ημιχρόνου αποτυπώνει τη διαφορά μετά την ανάπαυλα, με το τρίτο δεκάλεπτο να αλλάζει την κατεύθυνση του παιχνιδιού.
Ο Ναν ολοκλήρωσε με 18 πόντους, ενώ Φρανσίσκο, Σλούκας και Μπόνγκα σημείωσαν από 10. Στην πλευρά της Βίρτους, Ντιούφ και Ντιαρά είχαν από 15 πόντους.
Πού χρειάζεται άμεση βελτίωση ο Παναθηναϊκός
Στην προστασία της κατοχής. Η ομάδα χρειάζεται καλύτερη επιλογή ανάμεσα στη γρήγορη επίθεση και την οργανωμένη δημιουργία. Η επιτάχυνση έχει νόημα όταν υπάρχει πλεονέκτημα απέναντι στην άμυνα.
Στο ομαδικό ριμπάουντ. Το μπλοκ άουτ αφορά και τους περιφερειακούς. Όταν ο ψηλός βγαίνει για βοήθεια, κάποιος πρέπει να καλύψει τον χώρο του και να ελέγξει τον παίκτη που κινείται προς το καλάθι.
Στη συνέχεια των καλών διαστημάτων. Μια εύστοχη εκτέλεση μπορεί να αλλάξει την ψυχολογία. Για να αλλάξει ο έλεγχος του αγώνα, απαιτούνται διαδοχικές σωστές κατοχές.
Στη συλλογική λειτουργία υπό πίεση. Όσο αυξάνεται η ένταση, τόσο μεγαλύτερη σημασία αποκτούν οι ξεκάθαροι ρόλοι: ποιος δημιουργεί, ποιος δίνει ασφαλή επιλογή πάσας και ποιος ισορροπεί την ομάδα.
Η προειδοποίηση είχε γίνει — η εφαρμογή έμεινε πίσω
Πριν από τον αγώνα, ο Ομπράντοβιτς είχε υπογραμμίσει τη δύναμη της Βίρτους στον αιφνιδιασμό και στο επιθετικό ριμπάουντ. Είχε ζητήσει συγκέντρωση και περιορισμό των λαθών. Το πεδίο κινδύνου, επομένως, ήταν γνωστό.
Αυτό αυξάνει την ευθύνη της εκτέλεσης. Το πλάνο αποκτά αξία όταν φαίνεται στην τοποθέτηση, στην επικοινωνία και στην επόμενη απόφαση.
Η προεργασία δεν παίρνει ριμπάουντ από μόνη της. Κάποιος πρέπει να βάλει σώμα.
Η ποιότητα χρειάζεται πειθαρχία για να γίνει πλεονέκτημα
Ο Παναθηναϊκός διαθέτει παίκτες που μπορούν να δώσουν λύσεις σε δύσκολες επιθέσεις. Το επόμενο βήμα είναι να μειώσει τις καταστάσεις στις οποίες χρειάζεται διαρκώς μια δύσκολη λύση.
Εκεί κρίνεται η ωριμότητα μιας ομάδας: στην ικανότητα να κερδίζει κατοχές χωρίς εντυπωσιασμό, να προστατεύει ένα προβάδισμα και να παραμένει λειτουργική όταν ο αντίπαλος ανεβάζει την πίεση.
Ακολουθεί η Ζάλγκιρις στο Κάουνας, με τον Παναθηναϊκό να συνεχίζει την εβδομάδα σε δεύτερη διαδοχική εκτός έδρας δοκιμασία.
Το ζητούμενο είναι να εμφανιστεί πιο συνεπής στις απλές δουλειές. Γιατί το ρόστερ μπορεί να προκαλεί θαυμασμό στην παρουσίαση· στο τελευταίο λεπτό, όμως, χρειάζεται κάποιος να κάνει μπλοκ άουτ.






