Ο Ολυμπιακός νίκησε τον Ατρόμητο με γκολ του Νταβίντ Κάρμο στο 82’, όμως χρειάστηκε να σπαταλήσει πολλές ευκαιρίες και ένα πέναλτι για να λυγίσει έναν αντίπαλο που περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο. Οι παίκτες που στάθηκαν στο ύψος της φανέλας, οι παρεμβάσεις του Μεντιλίμπαρ και η εκτέλεση «Πανένκα» του Ελ Κααμπί που δεν δικαιολογείται από τις συνθήκες του αγώνα.
Ο Ολυμπιακός πήρε αυτό που χρειαζόταν στην πρεμιέρα της Stoiximan Super League, όχι όμως με τον τρόπο που θα ήθελε.
Το 1-0 απέναντι στον Ατρόμητο έφερε τους τρεις βαθμούς, αλλά χρειάστηκε ένα γκολ από κεντρικό αμυντικό στο 82ο λεπτό για να αποφύγουν οι «ερυθρόλευκοι» μια οδυνηρή εντός έδρας γκέλα.
Ο Νταβίντ Κάρμο έδωσε τη λύση με αποφασιστικό τελείωμα μέσα στην περιοχή, λίγα λεπτά μετά το χαμένο πέναλτι του Αγιούμπ Ελ Κααμπί. Ο Πορτογαλοανγκολέζος στόπερ δεν πέτυχε απλώς το νικητήριο γκολ. Έσωσε τον Ολυμπιακό από τις συνέπειες της δικής του αναποτελεσματικότητας.
Η νίκη είναι δίκαιη. Η εμφάνιση, όμως, δεν ήταν τόσο καθαρή όσο το χειροκρότημα του φινάλε.
Η αρχική ιδέα του Μεντιλίμπαρ
Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ παρέταξε τον Ολυμπιακό σε διάταξη 4-2-3-1, με τους Έσε και Μουζακίτη στον άξονα, τον Σα πίσω από τον Ελ Κααμπί και τους Ζέλσον Μαρτίνς και Φορτούνη στις πλευρές.
Η μετατόπιση του Φορτούνη στα άκρα δεν τον απομόνωσε. Ο Έλληνας μεσοεπιθετικός είχε ελευθερία να συγκλίνει, να αλλάζει πλευρά και να λειτουργεί ως βασικός δημιουργός.
Από τα πόδια του ξεκίνησαν αρκετές από τις καλύτερες επιθέσεις του Ολυμπιακού. Οι αλλαγές παιχνιδιού, οι σέντρες προς τον Ελ Κααμπί και η εκτέλεση φάουλ στο 28’ έδειξαν ότι ήταν ο παίκτης με την καθαρότερη σκέψη στο επιθετικό τρίτο.
Ο Σα κινήθηκε ανάμεσα στις γραμμές, πάτησε περιοχή και συμμετείχε στη δημιουργία. Δεν είχε, όμως, την απαιτούμενη ακρίβεια στην τελική προσπάθεια.
Ο Ατρόμητος έκλεισε τον άξονα με δύο χαφ, χαμήλωσε τις γραμμές του και προσπάθησε να αναγκάσει τον Ολυμπιακό να επιτεθεί κυρίως από τις πλευρές. Το πλάνο του λειτούργησε για μεγάλο χρονικό διάστημα, όχι επειδή οι γηπεδούχοι δεν δημιούργησαν, αλλά επειδή δεν τελείωσαν όσα δημιούργησαν.
Κυριαρχία χωρίς την απαραίτητη αγριότητα
Ο Ολυμπιακός είχε τον έλεγχο, περισσότερη ενέργεια και σαφώς περισσότερες ευκαιρίες. Ο Χουτεσιώτης, όμως, εξελίχθηκε σε πρωταγωνιστή, σταματώντας επανειλημμένα τους «ερυθρόλευκους».
Αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει πλήρες άλλοθι.
Μια ομάδα που διεκδικεί το πρωτάθλημα και αγωνίζεται στο «Γ. Καραϊσκάκης» οφείλει να μετατρέπει την υπεροχή της σε γκολ νωρίτερα. Όταν αφήνει το παιχνίδι στο 0-0 μέχρι το τελευταίο δεκάλεπτο, παραδίδει ένα κομμάτι της τύχης της σε μία κόντρα, μία στατική φάση ή ένα ατομικό λάθος.
Ο Ελ Κααμπί βρέθηκε πολλές φορές σε θέση εκτέλεσης. Είχε κεφαλιές, ψαλιδάκι, σουτ που κόντραρε και γκολ που δεν μέτρησε λόγω οφσάιντ. Οι κινήσεις του ήταν σωστές και η παρουσία του στην περιοχή διαρκής, αλλά η ουσία έλειψε.
Και για έναν σέντερ φορ της δικής του κλάσης, η ουσία είναι το τελικό κριτήριο.
Οι αλλαγές που μεταμόρφωσαν την αριστερή πλευρά
Ο Μεντιλίμπαρ δεν περίμενε παθητικά τη λύση. Στο 57’ πέρασε στο παιχνίδι τους Τικνιζιάν, Κάρμο και Σκιπιόνι, ενώ στη συνέχεια χρησιμοποίησε τους Ρόκα και Ζότα Σίλβα.
Οι αλλαγές έδωσαν στον Ολυμπιακό περισσότερη ένταση, φρέσκα τρεξίματα και μεγαλύτερη επιθετικότητα απέναντι στη χαμηλή άμυνα του Ατρομήτου.
Ιδιαίτερα ο Ρόκα έφερε κάθετο παιχνίδι και αποφασιστικότητα. Κέρδισε το πέναλτι με την ατομική του ενέργεια, δημιούργησε ευκαιρία για τον Ελ Κααμπί και συμμετείχε στη φάση του γκολ.
Ο νεαρός μπήκε χωρίς φόβο. Δεν αρκέστηκε σε ασφαλείς μεταβιβάσεις, αλλά ζήτησε την μπάλα και επιχείρησε να προκαλέσει ρήγματα. Σε ένα παιχνίδι που είχε αρχίσει να βαραίνει ψυχολογικά, αυτή η στάση έκανε τη διαφορά.
Η «Πανένκα» του Ελ Κααμπί ήταν λανθασμένη απόφαση
Στο 80ό λεπτό ο Ελ Κααμπί επιχείρησε να εκτελέσει το πέναλτι σκαφτά στο κέντρο. Ο Χουτεσιώτης δεν έπεσε και μπλόκαρε εύκολα.
Δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς, χωρίς δήλωση του ίδιου του παίκτη, γιατί επέλεξε διαφορετικό τρόπο από τη συνηθισμένη του εκτέλεση. Μπορεί να θεώρησε ότι ο τερματοφύλακας θα διαλέξει γωνία. Μπορεί να προσπάθησε να τον αιφνιδιάσει. Μπορεί να ήταν μια απόφαση της στιγμής.
Αγωνιστικά, όμως, ήταν κακή διαχείριση.
Η «Πανένκα» δεν αποτελεί απλώς τεχνική εκτέλεσης. Είναι παιχνίδι ανάγνωσης και ψυχολογίας. Απαιτεί απόλυτη βεβαιότητα ότι ο τερματοφύλακας θα μετακινηθεί πριν από την επαφή με την μπάλα.
Ο Χουτεσιώτης είχε ήδη πραγματοποιήσει εξαιρετική εμφάνιση. Έβλεπε καλά την μπάλα, είχε αυτοπεποίθηση και είχε κερδίσει ψυχολογικά πολλές μονομαχίες. Απέναντι σε έναν τερματοφύλακα που βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση, μια χαμηλή, δυνατή και αποφασιστική εκτέλεση προσφέρει μεγαλύτερο περιθώριο επιτυχίας.
Το σημαντικότερο, όμως, ήταν το αγωνιστικό πλαίσιο.
Το σκορ βρισκόταν στο 0-0, ο αγώνας είχε φτάσει στο 80’ και ο Ολυμπιακός κινδύνευε με απώλεια βαθμών στην έδρα του. Εκεί δεν χρειάζεται εντυπωσιασμός. Χρειάζεται εκτέλεση με τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια.
Ο Ελ Κααμπί έχει κερδίσει το δικαίωμα να κάνει λάθος. Δεν έχει κερδίσει, όμως, ασυλία από την κριτική. Η συγκεκριμένη επιλογή ήταν αδικαιολόγητο ρίσκο και θα είχε στοιχίσει δύο βαθμούς εάν δεν εμφανιζόταν ο Κάρμο.
Ο Κάρμο στάθηκε στο ύψος της φανέλας
Ο Νταβίντ Κάρμο μπήκε στο 57’ και έπαιξε με προσωπικότητα. Στο 82’, μετά την εκτέλεση κόρνερ και τη φάση διαρκείας, κοντρόλαρε την μπάλα και εκτέλεσε σαν επιθετικός για το 1-0.
Δεν κρύφτηκε πίσω από τη θέση του. Διάβασε τη φάση, έμεινε στην περιοχή και ανέλαβε την ευθύνη όταν η μπάλα έφτασε στα πόδια του.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η αντίδρασή του μετά το γκολ, όταν έδειξε τον Ελ Κααμπί στον πανηγυρισμό. Ήταν μια κίνηση στήριξης προς τον συμπαίκτη του, σε μια στιγμή κατά την οποία ο Μαροκινός είχε μόλις χάσει πέναλτι.
Αυτό είναι αγωνιστική προσωπικότητα. Να λύνεις το πρόβλημα και ταυτόχρονα να προστατεύεις την ενότητα της ομάδας.
Ποιοι ξεχώρισαν για τον Ολυμπιακό
Ο Κάρμο ήταν ο καθοριστικός παίκτης λόγω του γκολ και της παρουσίας του μετά την είσοδό του.
Ο Φορτούνης αποτέλεσε την πιο σταθερή πηγή δημιουργίας. Έβγαλε σέντρες, άλλαξε σωστά το παιχνίδι και πρόσφερε τις περισσότερες ποιοτικές αποφάσεις στο επιθετικό κομμάτι.
Ο Ρόκα έδωσε την ώθηση που έλειπε από την αριστερή πλευρά. Κέρδισε το πέναλτι, δημιούργησε κινδύνους και είχε συμμετοχή στη φάση του 1-0.
Ο Σα ήταν δραστήριος και βρέθηκε σε θέσεις εκτέλεσης, αν και θα μπορούσε να είναι πιο αποτελεσματικός. Ο Έσε κράτησε την ισορροπία στον άξονα, χωρίς να κάνει θόρυβο.
Ο Μουζακίτης είχε διάθεση και συμμετοχή, αλλά δεν κατάφερε να δώσει την ταχύτητα στην κυκλοφορία που απαιτούσε ένα τόσο κλειστό παιχνίδι. Δεν ήταν αρνητικός, όμως ο Ολυμπιακός χρειαζόταν περισσότερη ένταση και αμεσότητα.
Ο Ελ Κααμπί έκανε σωστές κινήσεις και δημιούργησε προβλήματα στην άμυνα, αλλά η αστοχία του —κυρίως η επιλογή στο πέναλτι— βαραίνει σημαντικά την αξιολόγησή του.
Η αποβολή του Ροντινέι ήταν περιττή
Στις καθυστερήσεις ο Ροντινέι αποβλήθηκε για το μαρκάρισμά του στον Τσιλούλη.
Ανεξάρτητα από το αν το παιχνίδι είχε ουσιαστικά κριθεί, ένας έμπειρος παίκτης οφείλει να ελέγχει την ένταση και τις αποφάσεις του. Ο Ολυμπιακός δεν απειλούνταν σοβαρά και δεν υπήρχε κανένας λόγος να ολοκληρώσει το ματς με δέκα.
Σε μία σεζόν με συνεχόμενες υποχρεώσεις, κάθε αχρείαστη κάρτα και κάθε τιμωρία μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα. Η ένταση είναι απαραίτητη στο ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ. Η απώλεια αυτοελέγχου δεν είναι.
Τι έδειξε πραγματικά η πρεμιέρα
Ο Ολυμπιακός έδειξε ότι διαθέτει βάθος και επιλογές από τον πάγκο. Έδειξε επίσης ότι μπορεί να επιμείνει μέχρι το τέλος και να βρει λύση ακόμη και όταν το παιχνίδι μοιάζει μπλοκαρισμένο.
Παράλληλα, όμως, εμφάνισε ένα γνώριμο και επικίνδυνο πρόβλημα: δημιούργησε αρκετά, αλλά δεν «καθάρισε» τον αγώνα όταν είχε τις ευκαιρίες.
Το 1-0 δεν αποτελεί λόγο πανικού. Αποτελεί, όμως, προειδοποίηση.
Το πρωτάθλημα δεν κατακτάται με εντυπώσεις, αλλά ούτε και με τη μόνιμη προσδοκία ότι κάποιος Κάρμο θα εμφανίζεται στο 82’ για να διορθώνει όσα άφησαν στη μέση οι επιθετικοί.
Ο Ολυμπιακός πήρε το αποτέλεσμα. Την αποτελεσματικότητα, την πειθαρχία και την καθαρή σκέψη στις κρίσιμες στιγμές θα πρέπει ακόμη να τις βρει.
Το βράδυ του Σαββάτου τον λύτρωσε ένας στόπερ. Την επόμενη φορά, η μπάλα μπορεί να μην του κάνει το ίδιο χατίρι.
