Το γκολ του Κουρμπέλη στο 74΄ και οι καθοριστικές επεμβάσεις του Τζολάκη έφεραν την πρώτη νίκη της Ελλάδας επί της Γερμανίας. Η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς άντεξε, βρήκε τη στιγμή της και ανέβηκε στην κορυφή του ομίλου. Το πρώτο της ημίχρονο, όμως, αφήνει δουλειά για τη συνέχεια.
Η Ελλάδα έφυγε από το Άουγκσμπουργκ με αποτέλεσμα που θα μείνει στην ιστορία της: 0-1 απέναντι στη Γερμανία, μέσα στην έδρα της. Δύο αγώνες, δύο νίκες, έξι βαθμοί και πρώτη θέση στον όμιλο της League A του Nations League. Το επίτευγμα είναι τεράστιο. Η σωστή ανάλυσή του, όμως, απαιτεί περισσότερα από το τελικό σκορ.
Ο Τζολάκης κράτησε την Ελλάδα όρθια
Η Γερμανία του Γιούργκεν Κλοπ είχε την πρωτοβουλία στο πρώτο μέρος. Ο Αντεγέμι βρήκε χώρο στην πλάτη της ελληνικής άμυνας στο 26΄, αλλά αστόχησε. Στο 31΄ εκτέλεσε ξανά, αυτή τη φορά προς την εστία, και ο Κωνσταντής Τζολάκης απάντησε με εντυπωσιακή απόκρουση.
Ο Έλληνας τερματοφύλακας συνέχισε μετά την ανάπαυλα: σταμάτησε το σουτ του Κοντέ στο 49΄ και έδιωξε την εκτέλεση φάουλ του Κίμιχ στο 53΄. Όταν μια ομάδα χρειάζεται τόσες σημαντικές επεμβάσεις για να μείνει στο παιχνίδι, ο τερματοφύλακάς της αξίζει τα εύσημα και η ομάδα οφείλει να εξετάσει πώς επέτρεψε αυτές τις τελικές.
Η Ελλάδα βρήκε θάρρος, πίεση και το γκολ
Μετά το δύσκολο διάστημα, η Εθνική άρχισε να απειλεί πιο ουσιαστικά. Στο 68΄ ο Παυλίδης πίεσε τον Κίμιχ, έκλεψε την μπάλα και έδωσε στον Ιωαννίδη μεγάλη ευκαιρία. Το πλασέ πέρασε λίγο έξω. Ήταν η φάση που έδειξε ότι η Γερμανία μπορούσε να πληγωθεί όταν η ελληνική πίεση γινόταν αποφασιστική και οργανωμένη.
Έξι λεπτά αργότερα ήρθε το ιστορικό γκολ. Ο Τζόλης γύρισε την μπάλα από αριστερά, εκείνη έφτασε μετά από κόντρα στον Δημήτρη Κουρμπέλη και ο μέσος που είχε μπει ως αλλαγή σούταρε. Η μπάλα βρήκε σε αμυντικό και κατέληξε στα δίχτυα του Νίμπελ. Ο Γιοβάνοβιτς είχε περάσει τον Κουρμπέλη στο παιχνίδι στο 59΄· στο 74΄ εκείνος υπέγραψε την πρώτη ελληνική νίκη απέναντι στη Γερμανία.
Τι έκανε σωστά ο Γιοβάνοβιτς και τι χρειάζεται διόρθωση
Η Ελλάδα κράτησε τη συνοχή της ακόμη κι όταν δεν μπορούσε να ελέγξει την μπάλα. Οι αμυντικοί άντεξαν την πίεση, ο Τζολάκης κάλυψε τις κρίσιμες στιγμές και οι αλλαγές έδωσαν στην ομάδα νέα ενέργεια. Η είσοδος των Κουρμπέλη και Ιωαννίδη στο 59΄ συνδέθηκε με τις δύο μεγαλύτερες ελληνικές στιγμές του δεύτερου μέρους: τη χαμένη ευκαιρία στο 68΄ και το γκολ στο 74΄.
Υπάρχουν, ωστόσο, δύο σημεία που δεν χωρούν πανηγυρική ωραιοποίηση. Πρώτον, ο χώρος που βρήκε ο Αντεγέμι στην αντεπίθεση μετά από ελληνική στατική φάση θα μπορούσε να έχει κοστίσει ακριβά. Δεύτερον, η Εθνική άργησε να μετατρέψει την αμυντική της αντοχή σε σταθερή επιθετική απειλή. Απέναντι σε αντιπάλους αυτού του επιπέδου, το να περιμένεις διαρκώς την επέμβαση του τερματοφύλακα δεν είναι σχέδιο που μπορείς να επαναλαμβάνεις.
Αυτή είναι και η ουσία του ιστορικού «διπλού»: η Ελλάδα νίκησε επειδή άντεξε στις δύσκολες στιγμές και εκμεταλλεύτηκε τη δική της. Δεν χρειάζεται να παρουσιαστεί ως ομάδα που κυριάρχησε επί 90 λεπτά για να μεγαλώσει η αξία του αποτελέσματος. Χρειάζεται να κρατήσει τη νοοτροπία της νίκης και να βελτιώσει όσα φάνηκαν πριν από το γκολ.
Η επόμενη δοκιμασία έρχεται απέναντι στην Ολλανδία, την 1η Οκτωβρίου. Εκεί θα φανεί αν αυτό το βράδυ στο Άουγκσμπουργκ ήταν μόνο μια ιστορική κορυφή ή το σημείο εκκίνησης μιας Εθνικής που μπορεί να σταθεί σταθερά απέναντι στους ισχυρότερους της Ευρώπης.
