Χωρίς Μπακασέτα, Κωνσταντέλια, Ρότα, Γιαννούλη και Χατζηδιάκο η «γαλανόλευκη» – Οι νέες επιλογές, το σχέδιο του ομοσπονδιακού τεχνικού και η τετράδα αγώνων απέναντι σε Σερβία, Γερμανία και Ολλανδία που θα αποκαλύψει το πραγματικό επίπεδο της Ελλάδας

Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς ανακοίνωσε τις κλήσεις της Εθνικής Ελλάδας για την έναρξη του Nations League και έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα: στη League A δεν υπάρχει χώρος για ονόματα που απλώς κουβαλούν παρελθόν. Χρειάζονται παίκτες με ρυθμό, ένταση, αθλητικότητα και διάθεση να συγκρουστούν με το κορυφαίο επίπεδο.

Η Ελλάδα μπαίνει για πρώτη φορά στην ελίτ της διοργάνωσης και το πρόγραμμα δεν αφήνει χρόνο για προσαρμογή. Σερβία, Γερμανία και Ολλανδία δεν προσφέρονται για δοκιμές χωρίς κόστος. Είναι αντίπαλοι που θα τιμωρήσουν κάθε λάθος, κάθε κακή επιστροφή και κάθε στιγμή τακτικής αφέλειας.

Η νέα Εθνική καλείται πλέον να αποδείξει ότι η άνοδός της δεν ήταν συγκυριακή. Και αυτό δεν θα αποδειχθεί με ωραίες δηλώσεις, αλλά μέσα στο Βελιγράδι, στη Γερμανία και στις δύο σκληρές βραδιές της Τούμπας.

Οι 26 παίκτες που κάλεσε ο Γιοβάνοβιτς

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός επέλεξε 26 ποδοσφαιριστές για τα τέσσερα διαδοχικά παιχνίδια της Εθνικής από τις 24 Σεπτεμβρίου έως τις 4 Οκτωβρίου.

Τερματοφύλακες

Οδυσσέας Βλαχοδήμος
Χρήστος Μανδάς
Κωνσταντίνος Τζολάκης

Αμυντικοί

Κωνσταντίνος Μαυροπάνος
Γιάννης Μιχαηλίδης
Παναγιώτης Ρέτσος
Κωνσταντίνος Κουλιεράκης
Ανδρέας Ντόη
Μανώλης Σάλιακας
Γιώργος Βαγιαννίδης
Γιώργος Κυριακόπουλος
Κώστας Τσιμίκας
Θανάσης Ανδρούτσος

Μέσοι

Χρήστος Ζαφείρης
Νεκτάριος Τριάντης
Δημήτρης Κουρμπέλης
Χρήστος Μουζακίτης
Κωνσταντίνος Καρέτσας

Επιθετικοί

Χρήστος Τζόλης
Γιώργος Μασούρας
Αλέξανδρος Κυζιρίδης
Φώτης Ιωαννίδης
Βαγγέλης Παυλίδης
Τάσος Δουβίκας
Ανδρέας Τεττέη
Μπάμπης Κωστούλας

Η επίσημη λίστα περιλαμβάνει τρεις τερματοφύλακες, δέκα αμυντικούς, πέντε μέσους και οκτώ ποδοσφαιριστές με επιθετικό προσανατολισμό.

Οι μεγάλες απουσίες

Η σημαντικότερη απουσία είναι εκείνη του αρχηγού, Τάσου Μπακασέτα.

Ο διεθνής μεσοεπιθετικός δεν βρίσκεται ακόμη στον επιθυμητό βαθμό ετοιμότητας και έμεινε εκτός. Η απουσία του δεν είναι απλώς αγωνιστική. Αφαιρεί από την Εθνική εμπειρία, προσωπικότητα, καλές εκτελέσεις και έναν παίκτη που έχει μάθει να παίρνει την ευθύνη στις δύσκολες στιγμές.

Εκτός βρίσκονται επίσης οι τραυματίες Γιάννης Κωνσταντέλιας, Λάζαρος Ρότα, Δημήτρης Γιαννούλης και Παντελής Χατζηδιάκος. Η αρχική κλήση του Ρότα ακυρώθηκε λόγω προβλήματος στον αστράγαλο, ενώ στη θέση των απόντων ενεργοποιήθηκαν επιλογές όπως ο Σάλιακας και ο Κυριακόπουλος.

Απουσιάζει επίσης ο Σωτήρης Κοντούρης σε σχέση με προηγούμενες κλήσεις.

Η Ελλάδα, επομένως, δεν πηγαίνει πλήρης στην πιο απαιτητική σειρά αγώνων της σύγχρονης διαδρομής της. Δεν υπάρχει, όμως, η πολυτέλεια της δικαιολογίας. Στη League A, αν αρχίσεις να μετράς ποιοι λείπουν, έχεις ήδη χάσει τη μισή μάχη.

Ο Κωστούλας δεν κλήθηκε για να συμπληρώσει την αποστολή

Η παρουσία του Μπάμπη Κωστούλα αποτελεί μία από τις πιο ηχηρές επιλογές του Γιοβάνοβιτς.

Ο νεαρός επιθετικός εξαργύρωσε τις εμφανίσεις του με την Μπράιτον και μπήκε στην Εθνική Ανδρών σε μία περίοδο όπου ο ανταγωνισμός στην επίθεση είναι τεράστιος.

Δεν πρόκειται για κλήση δημοσίων σχέσεων. Ο Κωστούλας έχει ένταση, ταχύτητα, πίεση χωρίς την μπάλα και την ικανότητα να αγωνιστεί σε περισσότερους από έναν επιθετικούς ρόλους.

Απέναντι σε ομάδες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία, που θα ανεβάσουν ψηλά την αμυντική τους γραμμή, η ταχύτητά του μπορεί να αποδειχθεί σημαντικό όπλο.

Το μήνυμα του Γιοβάνοβιτς είναι σαφές: όποιος παίζει, εξελίσσεται και αποδίδει, θα βρίσκει χώρο. Η Εθνική δεν μπορεί να λειτουργεί ως κλειστό κλαμπ παλαιών γνωριμιών.

Κυζιρίδης, Ανδρούτσος και Ντόη: Επιλογές με συγκεκριμένο σκοπό

Ο Αλέξανδρος Κυζιρίδης παραμένει στην εξίσωση μετά τις προηγούμενες εμφανίσεις του και προσφέρει ταχύτητα, κάθετο παιχνίδι και δυνατότητα να χτυπήσει στο ένας εναντίον ενός.

Ο Θανάσης Ανδρούτσος δίνει ευελιξία. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο δεξί άκρο της άμυνας, ως φουλ μπακ ή ακόμη και σε ρόλο που απαιτεί περισσότερη ασφάλεια και τακτική πειθαρχία.

Η επιστροφή του Ανδρέα Ντόη ενισχύει το βάθος στα στόπερ και προσθέτει έναν αμυντικό που μπορεί να παίξει δυνατά στις προσωπικές μονομαχίες.

Οι συγκεκριμένες κλήσεις δείχνουν ότι ο Γιοβάνοβιτς δεν αναζητεί απλώς τους θεωρητικά καλύτερους Έλληνες παίκτες. Αναζητεί διαφορετικά εργαλεία για διαφορετικές συνθήκες αγώνα.

Και αυτό είναι απαραίτητο. Δεν αντιμετωπίζεις με τον ίδιο τρόπο τη δύναμη της Σερβίας, την ένταση της Γερμανίας και την ταχύτητα της Ολλανδίας.

Η μεσαία γραμμή χωρίς Μπακασέτα και Κωνσταντέλια

Η μεγαλύτερη τακτική πρόκληση βρίσκεται στον άξονα.

Χωρίς τον Μπακασέτα και τον Κωνσταντέλια, η Εθνική χάνει δύο παίκτες που μπορούν να δημιουργήσουν ή να εκτελέσουν ανάμεσα στις γραμμές. Ο Γιοβάνοβιτς καλείται να βρει άλλον τρόπο σύνδεσης του κέντρου με την επίθεση.

Ο Καρέτσας μπορεί να αναλάβει αυξημένες δημιουργικές ευθύνες. Διαθέτει φαντασία, τεχνική ποιότητα και την ικανότητα να αλλάζει τον ρυθμό μιας επίθεσης με μία ενέργεια.

Ο Μουζακίτης μπορεί να προσφέρει έλεγχο, σωστή πρώτη πάσα και καθαρό μυαλό υπό πίεση. Ο Ζαφείρης έχει ένταση και μεταφέρει γρήγορα το παιχνίδι από την άμυνα στην επίθεση.

Ο Κουρμπέλης προσφέρει εμπειρία και αμυντική ισορροπία, ενώ ο Τριάντης αποτελεί μία περισσότερο αθλητική και δυναμική επιλογή.

Το ερώτημα, όμως, παραμένει: ποιος θα δημιουργήσει σταθερά πίσω από τον επιθετικό;

Αν η απάντηση είναι «ο Καρέτσας», τότε πρέπει να του δοθεί πραγματική ελευθερία και όχι ένας διακοσμητικός ρόλος. Τα μεγάλα ταλέντα δεν εξελίσσονται επειδή κάθονται στον πάγκο και περιμένουν το 80ό λεπτό.

Επιθετική πολυτέλεια, αλλά και δύσκολες αποφάσεις

Στην κορυφή της επίθεσης ο Γιοβάνοβιτς διαθέτει πληθώρα επιλογών:

Τον Παυλίδη, που προσφέρει κίνηση, εκτέλεση και σύνδεση με τους μέσους.
Τον Ιωαννίδη, με δύναμη, παιχνίδι με πλάτη και ικανότητα να κερδίζει μονομαχίες.
Τον Δουβίκα, ο οποίος μπορεί να επιτεθεί στον χώρο και να λειτουργήσει ως καθαρός εκτελεστής.
Τον Τεττέη, που διαθέτει εκρηκτικότητα και δυνατότητα να δημιουργήσει μόνος του φάση.
Τον Κωστούλα, ο οποίος δίνει νεανική ενέργεια και έντονη πίεση.

Η ποσότητα υπάρχει. Το θέμα είναι να δημιουργηθεί σωστή ιεραρχία και να επιλεγεί ο κατάλληλος επιθετικός για κάθε αντίπαλο.

Δεν γίνεται να αγωνιστεί η Ελλάδα στη Γερμανία με την ίδια επιθετική λογική που θα χρησιμοποιήσει απέναντι στη Σερβία στο Πανθεσσαλικό. Η Εθνική χρειάζεται προσαρμογή, όχι όμως παθητικότητα.

Άλλο τακτικός ρεαλισμός και άλλο να παραδίδεις την μπάλα και να περιμένεις το μοιραίο.

Το πρόγραμμα της Εθνικής στο Nations League

Η Ελλάδα συμμετέχει στον 2ο όμιλο της League A μαζί με Γερμανία, Ολλανδία και Σερβία. Η κλήρωση δεν της άφησε ούτε έναν θεωρητικά βατό αντίπαλο.

Οι έξι αγώνες

24 Σεπτεμβρίου, 21:45: Σερβία–Ελλάδα
27 Σεπτεμβρίου, 21:45: Γερμανία–Ελλάδα
1 Οκτωβρίου, 21:45: Ελλάδα–Ολλανδία, Τούμπα
4 Οκτωβρίου, 21:45: Ελλάδα–Γερμανία, Τούμπα
13 Νοεμβρίου, 21:45: Ολλανδία–Ελλάδα
16 Νοεμβρίου, 21:45: Ελλάδα–Σερβία, Πανθεσσαλικό

Το πιο δύσκολο στοιχείο δεν είναι μόνο η ποιότητα των αντιπάλων. Είναι και η συμπίεση του προγράμματος.

Τέσσερα παιχνίδια σε έντεκα ημέρες απέναντι σε τρεις από τις ισχυρότερες εθνικές ομάδες της Ευρώπης απαιτούν βάθος, σωστή διαχείριση και σχεδόν μηδενικό χρόνο αποκατάστασης.

Γι’ αυτό και οι 26 κλήσεις δεν αποτελούν υπερβολή. Είναι αγωνιστική ανάγκη.

Ο στόχος: Παραμονή ή πρόκριση;

Η Ελλάδα δεν ανέβηκε στη League A για να φωτογραφηθεί δίπλα στους μεγάλους. Αν περιοριστεί στη λογική «να το απολαύσουμε», θα επιστρέψει γρήγορα εκεί από όπου ήρθε.

Οι δύο πρώτες ομάδες του ομίλου διεκδικούν την πρόκριση στην επόμενη φάση. Η τρίτη θέση προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια και αποτρέπει την καταστροφική τελευταία θέση, ενώ έχει σημασία και για την ευρωπαϊκή κατάταξη και το γκρουπ δυναμικότητας ενόψει Euro 2028.

Ο ρεαλιστικός πρώτος στόχος είναι να μείνει η Ελλάδα πάνω από την τέταρτη θέση. Ο φιλόδοξος στόχος είναι να διεκδικήσει μέχρι τέλους τη δεύτερη.

Και αυτό δεν είναι αλαζονεία. Είναι η υποχρέωση μιας ομάδας που διαθέτει παίκτες σε κορυφαία πρωταθλήματα και μία νέα γενιά με πραγματική ποιότητα.

Τι αποτελέσματα χρειάζεται η Ελλάδα

Δεν υπάρχει προκαθορισμένος μαθηματικός αριθμός που να εγγυάται θέση πριν αρχίσουν οι αγώνες. Με βάση, όμως, τη δομή ενός ομίλου έξι αγωνιστικών, μπορεί να τεθεί ένα σαφές βαθμολογικό πλαίσιο.

Ο πρώτος κύκλος πρέπει να δώσει τουλάχιστον πέντε με έξι βαθμούς

Με τέσσερα παιχνίδια μέσα σε έντεκα ημέρες, η Ελλάδα πρέπει να αποφύγει ένα κακό ξεκίνημα που θα την καταδικάσει πριν από τα δύο ματς του Νοεμβρίου.

Ένα σύνολο πέντε ή έξι βαθμών από τα πρώτα τέσσερα παιχνίδια θα την κρατήσει ζωντανή τόσο για τη δεύτερη θέση όσο και για την αποφυγή της τελευταίας.

Επτά βαθμοί θα αποτελέσουν εξαιρετική συγκομιδή. Κάτω από τέσσερις, η πίεση θα γίνει ασφυκτική.

Στη Σερβία απαγορεύεται να χάσει εύκολα

Το ματς του Βελιγραδίου είναι κομβικό. Η Σερβία αποτελεί τον αντίπαλο που, θεωρητικά, θα βρεθεί πιο κοντά στην Ελλάδα στη μάχη της κατάταξης.

Η ισοπαλία θα είναι θετικό αποτέλεσμα. Η νίκη θα αλλάξει ολόκληρη τη δυναμική του ομίλου. Μία καθαρή ήττα, αντίθετα, θα δώσει από την πρώτη βραδιά στρατηγικό πλεονέκτημα στους Σέρβους.

Στη Γερμανία χρειάζεται βαθμό, όχι τουρισμό

Η Γερμανία είναι φαβορί. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να μπει στο γήπεδο με μοναδικό στόχο να περιορίσει το σκορ.

Ο βαθμός θα αποτελέσει μεγάλη επιτυχία. Ακόμη και σε περίπτωση ήττας, όμως, η Εθνική πρέπει να παραμείνει ανταγωνιστική και να προστατεύσει τη διαφορά τερμάτων, η οποία μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική σε ισοβαθμία.

Η Τούμπα πρέπει να γίνει πραγματική έδρα

Απέναντι σε Ολλανδία και Γερμανία, η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα να αντιμετωπίσει τα παιχνίδια σαν γιορτές υποδοχής μεγάλων αντιπάλων.

Χρειάζεται τουλάχιστον μία νίκη ή, στη χειρότερη περίπτωση, δύο ισοπαλίες από τα δύο εντός έδρας παιχνίδια του Οκτωβρίου.

Αν δεν πάρει βαθμούς στην έδρα της, θα εξαρτάται από θαύματα τον Νοέμβριο.

Το εντός έδρας ματς με τη Σερβία είναι υποχρεωτικό τρίποντο

Η τελευταία αγωνιστική στο Πανθεσσαλικό πιθανότατα θα κρίνει την τρίτη θέση ή ακόμη και την πρόκριση.

Εκεί η Εθνική πρέπει να νικήσει. Χωρίς αστερίσκους, δικαιολογίες και συμβιβασμούς.

Τι θέλει να πετύχει ο Γιοβάνοβιτς

Ο Γιοβάνοβιτς προσπαθεί να δημιουργήσει μία Εθνική που δεν θα ζει αποκλειστικά από την άμυνα και την αναμονή.

Θέλει ομάδα με:

Πίεση ψηλά όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες.
Γρήγορη μετάβαση μετά την ανάκτηση της μπάλας.
Ταχύτητα στα άκρα.
Επιθετικούς που συμμετέχουν στο πρέσινγκ.
Δημιουργικούς παίκτες ανάμεσα στις γραμμές.
Αμυντικούς που μπορούν να υποστηρίξουν ψηλότερη γραμμή.

Οι κλήσεις των Καρέτσα, Μουζακίτη, Τεττέη, Κωστούλα και Κυζιρίδη δείχνουν την κατεύθυνση. Η Ελλάδα θέλει να γίνει γρηγορότερη, πιο απρόβλεπτη και πιο επιθετική.

Το ζητούμενο είναι αν αυτή η φιλοσοφία θα διατηρηθεί όταν απέναντι θα εμφανιστούν οι φανέλες της Γερμανίας και της Ολλανδίας.

Εκεί τελειώνουν οι θεωρίες και αρχίζει η πραγματική προπονητική γενναιότητα.

Οι κλήσεις του Γιοβάνοβιτς έχουν λογική, φρεσκάδα και αγωνιστικό θάρρος.

Δεν είναι, όμως, άμοιρες ρίσκου.

Η απουσία του Μπακασέτα αφαιρεί ηγεσία. Ο τραυματισμός του Κωνσταντέλια μειώνει τη δημιουργική ποιότητα. Οι απουσίες στην άμυνα αναγκάζουν τον προπονητή να ανακατέψει πρόσωπα σε μία περίοδο όπου η συνοχή θα έπρεπε να είναι δεδομένη.

Ταυτόχρονα, η έντονη παρουσία νέων παικτών αποτελεί τη μεγαλύτερη ευκαιρία αυτής της Εθνικής. Η Ελλάδα έχει πλέον ποδοσφαιριστές που δεν αισθάνονται κατώτεροι απέναντι στα μεγάλα ευρωπαϊκά ονόματα.

Αυτό πρέπει να φανεί και στο γήπεδο.

Δεν αρκεί να λέμε ότι ο Καρέτσας, ο Μουζακίτης, ο Κωστούλας και ο Τεττέη αποτελούν το μέλλον. Πρέπει να τους εμπιστευτούμε στο παρόν.

Η League A δεν συγχωρεί φοβισμένο ποδόσφαιρο. Αν η Ελλάδα κλειστεί μαζικά και περιμένει, θα δεχθεί πίεση μέχρι να λυγίσει. Αν παίξει αφελώς, θα τιμωρηθεί στην πρώτη λάθος απόφαση.

Χρειάζεται ισορροπία, θάρρος και καθαρό σχέδιο.

Ο Γιοβάνοβιτς δεν καλείται απλώς να κρατήσει την Εθνική στη League A. Καλείται να αποδείξει ότι η Ελλάδα μπορεί να σταθεί εκεί χωρίς να παρακαλάει να τελειώσει το παιχνίδι.

Η εποχή των ηθικών νικών πρέπει να τελειώσει. Η νέα γενιά δεν χρειάζεται χειροκρότημα επειδή προσπάθησε. Χρειάζεται αποτελέσματα που θα την καθιερώσουν.