Η κατάσταση των σχολείων στον Δήμο Κύμης–Αλιβερίου δεν σηκώνει άλλες ωραιοποιήσεις και αναβολές. Καταγραφές σε σχεδόν 20 σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αποκαλύπτουν τεράστιες ελλείψεις, φθαρμένες υποδομές και προβλήματα που χρονίζουν χωρίς ουσιαστική αντιμετώπιση παρά τις συνεχείς οχλήσεις και τα έγγραφα των Διευθυντών, αφού σε αρκετές περιπτώσεις οι συνθήκες μέσα στις οποίες καλούνται να κάνουν μάθημα εκατοντάδες παιδιά δεν τιμούν ούτε τους ίδιους, ούτε έναν Δήμο που θέλει να λογίζεται ως σύγχρονος.
Καθυστερήσεις και λανθασμένοι χειρισμοί τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των εκπαιδευτικών δημιούργησαν άθλιες συνθήκες όπως στο Γυμνάσιο Αυλωναρίου όπου βρύσες δεν λειτουργούν, μια πόρτα αντί για τζάμι έχει χαρτόνι, σύρμα αντικαθιστά τα χερούλια σε πόρτες, χωρίς προστατευτικό κάγκελο είναι το κλιμακοστάσιο, ενώ έντονη δυσοσμία προέρχεται από την αποχέτευση. Τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψουν την κατάσταση στο Γυμνάσιο – Λύκειο Κονιστρών και 2ο ΕΠΑΛ όπου η ηλεκτρολογική εγκατάσταση χρήζει άμεσης αντικατάστασης όπως και οι παρεμβάσεις στις αίθουσες και στο προαύλιο δεν χωρούν καμία καθυστέρηση.
Στο ίδιο μήκος βρίσκεται το 1ο ΓΕΛ Αλιβερίου όπου επιβάλλεται έλεγχος στατικότητας του διδακτηρίου λόγω παλαιότητας, καθώς έχουν εντοπιστεί διαβρώσεις στο σκυρόδεμα και φθορές στον οπλισμό των υποστηλομάτων. Ανάλογη είναι η κατάσταση και στο 2ο ΓΕΛ–ΕΠΑΛ Αλιβερίου, όπου φοιτούν περίπου 400 μαθητές, Εκεί έχουν καταγραφεί υγρασίες και εισροή νερού, ενώ η αίθουσα πληροφορικής δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Επιβεβλημένη παραμένει και η αντικατάσταση των καπνοδόχων από αμίαντο, ενώ στο Γυμνάσιο Αλιβερίου επισημαίνονται ανάγκες ελαιοχρωματισμού, νέων σωμάτων θέρμανσης και αποκατάστασης των συνεχών βλαβών στις υδραυλικές εγκαταστάσεις.
Τι να πει κανείς για τα συστεγαζόμενα σχολεία της Κύμης; Επί 12 χρόνια τέσσερις σχολικές μονάδες λειτουργούν σε ένα διδακτήριο με κοινό προαύλιο. Περίπου 200 μαθητές συνυπάρχουν με διαφορετικά ωράρια και διαλείμματα, μαθήματα γίνονται σε κοντέινερ, δεν υπάρχει αίθουσα εκδηλώσεων και μόλις ένα γραφείο εξυπηρετεί διευθυντές και εκπαιδευτικούς.Εικόνες που χαρακτηρίζονται, όχι άδικα, τριτοκοσμικές.
Μέσα σε αυτή την εικόνα έρχεται να προστεθεί και η απειλή λειτουργικής υποβάθμισης του Δημοτικού Σχολείου Οξυλίθου από τριθέσιο σε διθέσιο.
Για το μείζον αυτό ζήτημα πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στον Οξύλιθο, προκειμένου η τοπική κοινωνία, οι γονείς και οι άμεσα εμπλεκόμενοι να συζητήσουν το πρόβλημα που εν συνεχεία έφτασε στο Δημοτικό Συμβούλιο της 3ης Αυγούστου. Παρούσες ήταν η πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Λίτσα Τσακοφίτη, η πρόεδρος της Κοινότητας Οξυλίθου Κλαίρη Κατσαρή, και γονείς οι οποίοι εξέφρασαν την έντονη αγωνία τους για το μέλλον της σχολικής μονάδας.
Αίσθηση, κατά κοινή ομολογία αιρετών και πολιτών, προκαλεί η απουσία της αρμόδιας αντιδημάρχου Παιδείας Σοφίας Κόλλια Βότση, η οποία δεν παρευρέθηκε στην συγκέντρωση για το σχολείο στον Οξύλιθο και το χειρότερο δεν συμμετείχε με την φυσική της παρουσία στην εν λόγω συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Η κυρία Βότση συνδέθηκε μέσω διαδικτύου με την συνεδρίαση και η παρέμβασή της περιορίστηκε στα εξής: «Μας έχει έρθει εδώ ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα. Είναι για την υποβάθμιση του σχολείου του Οξυλίθου από τριθέσιο σε διθέσιο. Είναι μια απόφαση που κάποιοι την πήραν, κακώς την πήραν. Θα ήθελα να ακούσω και την πρόεδρο και όλους τους… όλους αυτούς που, τέλος πάντων, έχουν άμεση σχέση με το θέμα και να δούμε τι απόφαση θα πάρουμε εμείς σαν συμβούλιο, τι πρέπει να κάνουμε, ανεξάρτητα βέβαια ότι ήδη έχουμε κινηθεί. Να ακούσουμε λίγο και την πρόεδρο και, όπου χρειαστεί, να επέμβω κι εγώ».
Μόνο αυτά κατάφερε να αρθρώσει η αντιδήμαρχος για ένα θέμα που η ίδια χαρακτήρισε «πάρα πολύ σοβαρό», χωρίς να εξηγήσει ποιοι έλαβαν την απόφαση, με ποια δεδομένα, ποιες είναι οι κινήσεις, που όπως ανέφερε, έχουν ήδη γίνει, και πρωτίστως πια συγκεκριμένη πρόταση εισηγείται η Δημοτική Αρχή στο Δημοτικό Συμβούλιο. Τόσο «σοβαρό» ήταν το θέμα που ούτε η ίδια ούτε κάποιος άλλος, φαίνεται να ασχολήθηκε να ετοιμάσει μια ολοκληρωμένη εισήγηση με τα βασικά στοιχεία και σαφήνεια.
Λίγο αργότερα την αναλυτική εικόνα του προβλήματος έδωσε ο Χρήστος Σαμαράς, παραθέτοντας όλα τα δεδομένα και τις συνέπειες που θα έχει η μετατροπή του σχολείου σε διθέσιο, όπως και ο σοβαρός κίνδυνος οργανικής υποβάθμισης του σχολείου, από το επόμενο σχολικό έτος. Η τοποθέτησή του επιβεβαίωσε γιατί εκπαιδευτικοί, διευθυντές και γονείς συζητούν έντονα την απουσία του από τη διαχείριση των σχολικών ζητημάτων και επιζητούν την συνεργασία του. Κατά τη θητεία του ως προέδρου της Σχολικής Επιτροπής, είχε καταφέρει, κατά κοινή παραδοχή, να φέρει σημαντική ισορροπία στη διαχείριση των σχολικών θεμάτων. Βρισκόταν σε συνεχή επαφή με διευθυντές, εκπαιδευτικούς και γονείς, γνώριζε τις ανάγκες κάθε σχολικής μονάδας και μπορούσε να παρεμβαίνει άμεσα και αποτελεσματικά.
Κι αν ο δήμαρχος Νίκος Μπαράκος επιμένει να μην αξιοποιεί τον Σαμαρά σε αντίστοιχη νευραλγική θέση, η γλώσσα της αλήθειας βρήκε τον δρόμο της, όταν τον χαρακτήρισε κατά τη συνεδρίαση, «ειδήμονα» στα θέματα των σχολείων, αναγνωρίζοντας για ακόμη μια φορά δημόσια τη γνώση και την εμπειρία του κυρίου Σαμαρά που παραδόξως αφήνει στο περιθώριο, καταδικάζοντας την ευθύνη της Παιδείας, σε χέρια χωρίς την στοιχειώδη εμπειρία στα εκπαιδευτικά ζητήματα. Αυτό δεν αποτελεί προσωπική μομφή. Αποτελεί, όμως, μια διοικητική επιλογή που κρίνεται από τα αποτελέσματά της. Και η σημερινή εικόνα των σχολείων δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνίες.
Πάντως την ίδια στιγμή που αποτυπώνεται μια εικόνα εγκατάλειψης, με υγρασίες, διαρροές, προβληματικές ηλεκτρολογικές και υδραυλικές εγκαταστάσεις, φθαρμένα κτίρια, ακατάλληλους χώρους και σοβαρές ελλείψεις που παραμένουν χωρίς την υποτυπώδη αντιμετώπιση, στη «Διαύγεια» καταγράφονται τιμολόγια χιλιάδων ευρώ για εκδηλώσεις πολιτιστικού χαρακτήρα και πανηγύρια.
Σύμφωνα με τα όσα σχολιάζονται, αρκετά αυξημένη είναι τα τελευταία χρόνια, ως γνωστό, και η οικονομική ενίσχυση για το έθιμο του στιφάδου στον Οξύλιθο από την αντιδήμαρχο Βότση, όπως επισημαίνεται. Οπότε το ερώτημα του απλού λαού, είναι εάν κάπως έτσι βάζοντας στην ζυγαριά την εκπαίδευση με την γιορτή, εξισορροπούνται οι αντιδράσεις και οι διεκδικήσεις.
Κανείς βέβαια δεν αρνείται την αξία της όποιας εκδήλωσης αλλά και κανείς νοήμονας άνθρωπος και μάλιστα γονέας, βλέποντας σχολικές μονάδες να αιμορραγούν, δεν θα δίσταζε να θέσει ζήτημα προτεραιοτήτων.
Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει πως το πρώτο δείγμα πολιτισμού κάθε Δήμου δεν είναι οι εξέδρες, τα πανηγύρια, οι εκδηλώσεις και οι δημόσιες σχέσεις των αιρετών που αναπτύσονται πάνω στο δημόσιο χρήμα αλλά είναι οι ασφαλείς και αξιοπρεπείς υποδομές της εκπαίδευσης. Είναι οι παροχές προς τα παιδιά, τους εκπαιδευτικούς και ολόκληρη τη μαθητιώσα νεολαία.
Πολιτισμός δεν είναι μόνο όσα παρουσιάζονται μπροστά από τα φώτα, αλλά είναι, αν μη τι άλλο, να μην ελλοχεύει κίνδυνος πάνω από τα θρανία.
Τα σχολεία δεν διοικούνται με τίτλους, φιλοφρονήσεις και παρεμβάσεις του ποδαριού. Απαιτείται γνώση, συνέπεια, συνεργασία και ξεκάθαρη ιεράρχηση των αναγκών.
