Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χαλκίδας της 13ης Μαΐου, η τοποθέτηση της Περιφερειακής Αρχής για το νέο Περιφερειακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης (ΠΠΑ) 2026-2030 αποκάλυψε για ακόμη μια φορά την απόσταση ανάμεσα στις πανηγυρικές παρουσιάσεις και στις πραγματικές ανάγκες που βιώνουν καθημερινά οι κάτοικοι του Δήμου μας.
Το «όραμα» της Περιφέρειας για μια Στερεά Ελλάδα-κόμβο ενέργειας, μεταφορών και logistics υπηρετεί αποκλειστικά την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, την ώρα που η ενεργειακή φτώχεια μεγαλώνει και οι λαϊκές οικογένειες αδυνατούν να ανταποκριθούν στο αυξανόμενο κόστος ζωής. Την ίδια στιγμή, η περιβαλλοντική υποβάθμιση συνεχίζεται αμείωτη σε όλη την περιοχή,η οποία αντιμετωπίζεται διαχρονικά ως ζώνη επιβάρυνσης για βιομηχανικές, ενεργειακές και μεταφορικές δραστηριότητες, χωρίς ουσιαστικά μέτρα προστασίας της ζωής και της υγείας των κατοίκων.
Αποτελεί πρόκληση να παρουσιάζονται ως «επιτυχία» οι παρεμβάσεις στην παιδεία, όταν μαθητές συνεχίζουν να κάνουν μάθημα σε προκάτ αίθουσες εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες, ενώ το Μουσικό Σχολείο Χαλκίδας συμπληρώνει έξι χρόνια αναμονής για την ανέγερση του κτιρίου του. Η «προσωρινότητα» των containers και των ελλιπών σχολικών υποδομών έχει μετατραπεί σε μόνιμη κρατική πολιτική, την ώρα που η κρατική χρηματοδότηση για τη συντήρηση και αναβάθμιση των σχολικών μονάδων μειώνεται συνεχώς.
Ανάλογη είναι η κατάσταση και στο Νοσοκομείο Χαλκίδας. Οι εξαγγελίες για νέα τμήματα και εξοπλισμούς δεν μπορούν να κρύψουν τη δραματική υποστελέχωση, τις κενές οργανικές θέσεις, τις συνεχείς μετακινήσεις προσωπικού και τις συνθήκες εξάντλησης στις οποίες εργάζονται οι υγειονομικοί. Οι δημόσιες δομές υγείας δεν έχουν ανάγκη μόνο από κτιριακές παρεμβάσεις και μηχανήματα, αλλά από μόνιμη και επαρκή στελέχωση, ώστε η υγεία να μην μετατρέπεται σε εμπόρευμα.
Την ίδια ώρα, η διαχείριση των απορριμμάτων μέσω του νέου ΠΠΑ και του ΦοΔΣΑ προχωρά ακόμη πιο βαθιά στη λογική της ανταποδοτικότητας και της επιχειρηματικής λειτουργίας, δρομολογώντας την πλήρη ιδιωτικοποίηση ενός κρίσιμου τομέα. Για ακόμη μία φορά, το κόστος μετακυλίεται στους δημότες μέσω των ανταποδοτικών τελών, ενώ οι ιδιώτες εξασφαλίζουν νέα πεδία κερδοφορίας.
Παρά τα μεγάλα λόγια περί «αναβάθμισης», πολλές γειτονιές της Χαλκίδας και τοπικές κοινότητες παραμένουν με ανεπαρκή φωτισμό, επικίνδυνο οδικό δίκτυο και χωρίς ουσιαστική αντιπλημμυρική προστασία. Την ώρα που χρηματοδοτούνται έργα βιτρίνας και παρεμβάσεις που υπηρετούν τουριστικούς και επιχειρηματικούς σχεδιασμούς, οι βασικές λαϊκές ανάγκες παραμένουν στο περιθώριο.
Τα ποσοστά «απορρόφησης κονδυλίων» που επικαλείται η Περιφερειακή Αρχή δεν αποτελούν από μόνα τους κριτήριο φιλολαϊκής πολιτικής. Το ερώτημα είναι ποια έργα χρηματοδοτούνται, ποιον εξυπηρετούν και ποιος τελικά πληρώνει το κόστος αυτής της ανάπτυξης. Γιατί οι κάτοικοι της Χαλκίδας δεν έχουν ανάγκη από «έξυπνες πόλεις» χωρίς ασφαλή σχολεία, ούτε από «αναπτυξιακούς κόμβους» χωρίς δημόσια υγεία, προστασία του περιβάλλοντος και σύγχρονες υποδομές για τις ανάγκες του λαού.
Η Λαϊκή Συσπείρωση καλεί τον λαό της Χαλκίδας να μην συμβιβαστεί με τα «ψίχουλα» των εξαγγελιών και των επικοινωνιακών παρουσιάσεων. Θα συνεχίσει να αποκαλύπτει τις πραγματικές προτεραιότητες του νέου ΠΠΑ και να διεκδικεί έργα και υποδομές που θα υπηρετούν τις ανάγκες των πολλών και όχι τα κέρδη των λίγων.
