Βαρύ πένθος έχει σκεπάσει το Αλιβέρι, 24 ώρες μετά το τραγικό δυστύχημα που κόστισε τη ζωή σε ένα 17χρονο αγόρι, στην Ε.Ο Χαλκίδας – Λεπούρων, στη διασταύρωση προς το Κέντρο Υγείας.
Δεν είναι δυστυχώς άγνωστος αυτός ο αβάσταχτος πόνος σε αυτόν τον δρόμο, σε αυτόν τον τόπο. Μια άσφαλτος που έχει βαφτεί αμέτρητες φορές με αίμα, έγραψε στην μαύρη λίστα της, ακόμη ένα όνομα λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Παρασκευής, όταν – υπό συνθήκες που διερευνώνται – το μηχανάκι που οδηγούσε ο κακότυχος 17χρονος στο ρεύμα από Αλιβέρι προς Χαλκίδα, συγκρούστηκε με το ασθενοφόρο που έστριβε από το ρεύμα που έρχεται από Χαλκίδα, στον κάθετο δρόμο στο αντίθετο ρεύμα, που οδηγεί προς το Κέντρο Υγείας Αλιβερίου.
Απόψε, βράδυ Σαββάτου, από νωρίς που άρχισε να πέφτει το σκοτάδι, το σημείο του δυστυχήματος έχει μετατραπεί σε τόπο σιωπηλής οδύνης. Συμμαθητές, φίλοι, συγγενείς, αφήνουν λουλούδια, ανάβουν κεριά και τοποθετούν προσωπικά αντικείμενα του άτυχου έφηβου, τρόπαια που είχε κερδίσει από τον αθλητισμό που τόσο αγαπούσε – το μποξ, κασκόλ από την αγαπημένη του ομάδα… και συνεχώς καταφθάνει συντετριμμένος κόσμος, γονείς που συνοδεύουν τα παιδιά τους, παρέες εφήβων, με την ατμόσφαιρα να παραμένει ιδιαίτερα φορτισμένη.
Και δεν είναι η πρώτη φορά. Η ίδια διαδρομή έχει σημαδευτεί από αλλεπάλληλα δυστυχήματα την τελευταία δεκαετία και ο κατάλογος, δυστυχώς, δεν έχει τέλος, παρά τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις και διαμαρτυρίες των κατοίκων προς τους αρμόδιους, να μεριμνήσουν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη διασταύρωση είναι ιδιαίτερα σκοτεινή, χωρίς φωτισμό, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για κομβικό σημείο με ιδιαίτερα αυξημένη κυκλοφορία, αφού οδηγεί όχι μόνο στο Κέντρο Υγείας αλλά και στην Πυροσβεστική Υπηρεσία και στο Δασαρχείο και στην σχολική μονάδα όπου στεγάζεται το 2ο. Γενικό Λύκειο, το ΕΠΑΛ και το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η σορός του 17χρονου θα μεταφερθεί στην Αθήνα για τη διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής, ενώ την Τρίτη θα οδηγηθεί στην τελευταία του κατοικία στο κοιμητήριο Αλιβερίου, όπου θα τελεστεί τρισάγιο.
Η τοπική κοινωνία παραμένει συγκλονισμένη, με ένα «γιατί» και ένα «φτάνει πια», να πλανώνται ξανά πάνω από έναν δρόμο που μοιάζει κατάρα και συνεχίζει να μετρά αδικοχαμένες ανθρώπινες ζωές.
