Το βράδυ της Δευτέρας 2 Δεκεμβρίου, η πόλη της Χαλκίδας είχε την χαρά και την τιμή να φιλοξενεί στο εμβληματικό Δημαρχείο της τον εξαίρετο ποιητή και καθηγητή κ. Χρίστο Mπελλέ
Την παρουσίαση του προγράμματος έκανε η κα Κέλλυ Φράγκα Γεωργακάκου, Χημικός, τ. Σχολική Σύμβουλος και Διευθύντρια Γυμνασίου και το βιογραφικό του κου Χριστού Mπελλέ, ανάγνωσε η κα Ελένη Μήλιου Κατσάλη, Αρχαιολόγος και Φιλόλογος Καθηγήτρια στην Δημόσια Εκπαίδευση στα Σχολεία της Χαλκίδας,
Η κα Αικατερίνη Βλαχοπαναγιώτου Μπατάλια Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και καλλιτεχνών η οποία είναι μεταξύ των 50 γυναικών που βραβεύτηκαν το 2024 από την Ευρώπη για την προσφορά του στην ειρήνη, στις τέχνες, τα γράμματα και τον πολιτισμό και ο κ. Σπύρος Μιχαλόπουλος αναγνωρισμένος σκηνοθέτης, απόφοιτος Ανώτατης Σχολής Σκηνοθεσίας Θεάτρου και Κινηματογράφου Λοτζ/Πολωνίας και της Σχολής Κινηματογράφου / Τηλεόρασης του Λυκούργου Σταυράκου με σκηνοθεσία των έργων άγριες μέλισσες, βέρα στο δεξί, Πανθέοι και πολλών άλλων, παρουσίασαν το ποιητικό έργο του Χρίστου Μπελλέ «ΔΙΟΤΙΜΑ»
Η υποδοχή του σπουδαίου ποιητή Χρίστου Μπελλέ έγινε με ποίημα του Γιάννη Σκαρίμπα που απήγγειλε ο κ. Βασίλης Bαλέρης, ηθοποιός και σκηνοθέτης με σημαντική προσφορά στον καλλιτεχνικό χώρο και η κα Ουρανία Νταλαχάνη με την χαρακτηριστική της φωνή, ηθοποιός, σκηνοθέτης, mezzo soprano και σεναριογράφος, οι οποίοι στη συνέχεια απήγγειλαν ποιήματα της συλλογής «ΔΙΟΤΙΜΑ»
Ποιήματα επίσης απήγγειλαν οι : Δαϊναβάς Σωτήρης, Κουλιάκη Αγγελική, Μπιθυμήτρη Ελισάβετ, Τόγια Σοφιλένια, μαθητές του 1ου Προτύπου Λυκείου Χαλκίδος και Σχοιναράκης Παύλος του 4ου Λυκείου Χαλκίδας, μέλη του Ομίλου Ρητορικής Τέχνης και Διπλωματίας που διευθύνει η καθηγήτρια κα Κωσταντίνα Καλούση Κατσώνη
Τέλος ο βιρτουόζος πιανίστας κ. Άρης Βαλέρης, Πτυχιούχος Film Composer, από το Berklee University Η.Π.Α, με τέσσερις υποτροφίες κάτοχος Msc Iατρικής και πτυχίου Μουσικοπαιδαγωγικής από το Uniq Ba, έπαιξε στο πιάνο με την ιδιαίτερη ευαισθησία και δεξιοτεχνία που τον διακρίνει.
Διοργανωτές της τιμητικής ποιητικής εκδήλωσης ήταν το Ίδρυμα Πολιτισμού Ιωάννη Καρακώστα, η Λέσχη Ανάγνωσης Ευρίπου την οποία συντονίζει η κα Ελένη Μήλιου Κατσάλη , ο Όμιλος Ρητορικής Τέχνης και διπλωματίας του 1ου Προτύπου Λυκείου Χαλκίδας.
Ο Δήμος Χαλκιδέων συνέβαλε επίσης στην πραγματοποίηση της εκδήλωσης με την πολύτιμη συνεργασία της αντιδημάρχου πολιτισμού κας Δήμητρας Σακελλαράκη η οποία φρόντισε για την παραχώρηση και την άψογη φιλοξενία στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου Χαλκίδα
Ακολουθούν έργα της σπουδαίος ποιητικής συλλογής του ποιητή και καθηγητή Χρίστου Μπελλέ
Ο Δ Ρ Ο Μ Ο Σ Τ Η Σ Α Γ Α Π Η Σ
(Στην κορασίδα της Παλαιστίνης)
Το πιο υποβλητικό,
πιο επιβλητικό,
πιο καταπληκτικό,
το πιο ανθρώπινο,
ανείπωτο κι ωραίο,
μες στην αλλοφροσύνη του πολέμου,
σ΄ αυτή την καταιγίδα της ντροπής,
ήταν τα λόγια σου αγγελούδι μου,
παρθένο αμύριστο λουλούδι μου,
μόλις στα δώδεκά σου χρόνια:
─ «Δε θέλω να πεθάνω,
πριν να προλάβω ν΄ αγαπήσω,
προτού ακόμα αγαπηθώ»…
Δεν ξέρω πώς να σου το πω…
Είσαι στο ξέφωτο της ζούγκλας
και οι δρόμοι αμέτρητοι μπροστά σου,
μα συ διαλέγεις έναν αταξίδευτο
για να σε ταξιδέψει… στο παντού…
Καλό ταξίδι σου, καρδιά μου…
ΣΤΟ ΣΟΛΩΜΟ ΣΟΛΩΜΟΥ…
– «Θα πεθάνεις για ένα τίποτα…»,
αλύχτησε ο φονιάς…
– «Ζεις για ένα τίποτα»…
του απάντησες.
«Το τίποτά μου αθάνατο… περιφρονεί το θάνατο»…
συνέχισες.
Ζωσμένος άρματα ανελέητα
– τσιγάρο αψηφισιάς στα χείλη
κι ένα Χριστό στο στήθος σου –
σκαρφάλωνες
απάνω στο σταλίκι της σημαίας του εχθρού…
Με βια σαρκάζει η ριπή
κόβει στα δυο τον ήλιο
και αλαφιάζει με μαβί τον ουρανό
του Κύκλωπα το πέλαγο…
Τριαντάφυλλο άλικο-εγκόλπιο
στης «Μακρινής Μητέρας» σου τα στήθη
ερυθριάς συγνώμη
μες στο έρεβος…
Βραδιάζει στη Δερύνεια …
στην ψυχή μου… βραδιάζει…
κι εντός μου ηχηρή αιδήμονα σιωπή
μου κουρταλεί…
«το τίποτά μου, αθάνατο…».
Βραδιάζει πάλι σήμερα…
στην ψυχή μου… βραδιάζει…
QUO VADIMUS? (Πού πηγαίνoυμε;)
Επτά εκατομμύρια παιδιά
πεθαίνουν κάθε χρόνο
από πείνα…
Επτά εκατομμύρια φορές,
παιδί,
ξανασταυρώνεται το χρόνο
ο Χριστός…
Κάλπικο στίγμα
κάλπικο κι αγοραίο το αστέρι
διευθυντήριο λημέρι η Βηθλεέμ
πραιτωριανών…
δύο χιλιάδες χρόνια
που γεννιέται και πεθαίνει
στα φτωχοκάλυβα του κόσμου
ο Θεός…
Δύο χιλιάδες χρόνια
που γεννιέται… που πεθαίνει…
