Σήμερα Παρασκευή 29 Μαρτίου 2024 η εκκλησία μας ψάλλει την Β΄ Στάση των Χαιρετισμών.
Το μήνυμα, του Πανοσιολογιότατου Αρχιμανδρίτη Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Καρυστίας και Σκύρου και εφημέριου του Μητροπολιτικού Ναού “Άγιος Γεώργιος” Αλιβερίου, π. Νικόδημου Τσιμόγιαννη, για τους Β΄ Χαιρετισμούς της Παναγίας μας, αναφέρει :
“«Χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα τῆς ἀρχῆς, χαῖρε, Κύριον φιλάνθρωπον ἐπιδείξασα Χριστόν»
Αφορμή της β΄ στάσης των Χαιρετισμών αποτελεί η Γέννηση του Χριστού μας. Η Γέννηση αυτή προκαλεί την αντίδραση των βοσκών, των μάγων της εποχής, του ίδιου γέροντος Συμεών του Θεοδόχου. Ο πιο πάνω διπλός χαιρετισμός τίθεται από τον υμνογράφο στο στόμα των μάγων μετά την αναγγελία σ΄ αυτούς της Γεννήσεως του Κυρίου από τους αγγέλους.
Η Παναγία είναι αυτή που γκρέμισε από την εξουσία τον απάνθρωπο τύραννο και φανέρωσε τον Χριστό ως φιλάνθρωπο Κύριο. Ποιος είναι, όμως, ο τύραννος; Ο διάβολος. Γιατί τύραννος και μάλιστα απάνθρωπος; Γιατί η εξουσία του ήταν σφετερισμός. Δημιούργημα του Θεού ήταν και αυτός και είναι εξαρτημένος από τον Θεό. Εκμεταλλεύτηκε όμως την αδυναμία του ανθρώπου και τον υποδούλωσε. Τον έκανε υποχείριό του, ασφαλώς και με τη δική του θέληση. Έτσι, ο διάβολος ήταν εξουσιαστής του ανθρώπου και ιδιαιτέρως της καρδιάς του.
Ο σφετερισμός αυτός, όμως, έλαβε τέλος. Ο Θεός θέλησε να γίνει άνθρωπος μέσω του εκλεκτού Του οργάνου, της Υπεραγίας Θεοτόκου. Δι΄ Αυτής έρχεται ο Χριστός, ο οποίος αποκαθιστά τα πράγματα, δηλαδή ο άνθρωπος ξαναβρίσκει τον φυσικό του αρχηγό και Κύριο. Είναι Κύριος της δημιουργίας, Κύριος της ιστορίας, Κύριος των καρδιών μας. Με μία παρατήρηση, όμως, ότι είναι Κύριος των καρδιών, όταν το θελήσουν οι ίδιοι οι άνθρωποι. Αυτό σημαίνει ότι ότι ο άνθρωπος ελεύθερα ακολουθεί τον Κύριο.
Την διδαχή Του και με την μετοχή στα μυστήρια της εκκλησίας μας.
Ο Κύριος είναι Κύριος και πατέρας. Η κυριότητά του προϋποθέτει την αγάπη Του προς τους ανθρώπους και την αγάπη των ανθρώπων προς Αυτόν. Η σχέση δηλαδή Κυρίου και ανθρώπων κατανοείται ως σχέση Πατέρα προς αγαπημένα παιδιά «ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτόν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ» (Ιωάννου 1, 12).
Ψάλλουμε σήμερα, λοιπόν, στην Παναγία μας το Χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα τῆς ἀρχῆς» και ομολογούμε ότι από την Παναγία γεννήθηκε ο Χριστός, ο οποίος συνέτριψε τον τύραννο διάβολο και έγινε ο ελευθερωτής των ψυχών μας. Και όπως οι παλαιοί άρχοντες, όταν γυρνούσαν από τη μάχη, κρεμούσαν πάνω στο άρμα τους τα λάφυρα και τα όπλα των αντιπάλων, των εχθρών, έτσι και ο Χριστός, ο λυτρωτής των ανθρώπων, «καθάπερ επί τροπαίω τινί», κρέμασε πάνω στο Σταυρό το τρόπαιο, τα λάφυρα, την απόδειξη ότι είμαστε ελεύθεροι, όπως σοφά αναφέρει ο Μέγας Αθανάσιος στο λόγο του «Εις το Πάθος του Κυρίου» . To αίμα του Χριστού μας έσβησε όλες τις αμαρτίες και μας ελευθέρωσε από τα δεσμά της αμαρτίας, η οποία είναι η σκλαβιά της ψυχής. Ενώ το αίμα του Σωτήρος Ιησού είναι η ελευθερία των ανθρώπων.
Ο Φιλάνθρωπος Χριστός εκδιώκει από την αρχή τον απάνθρωπο τύραννο και αυτή η εκδίωξη στην ξεκινά από το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Εκβάλλει η Παναγία τον διάβολο από τη ζωή της, ζώντας κατά Θεό και κοινωνώντας τον Θεό εξ άκρας νεότητός της. Τον εκδιώκει όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ευαγγελίζεται σ’ Αυτήν το μήνυμα της σωτηρίας, διαλύοντας κάθε αμφιβολία του νου και επιλέγοντας την υπακοή στο θέλημα του Θεού «᾿Ιδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρῆμά σου».
Ο τρόπος της Παναγίας,να εκδιώκει από την ύπαρξή της και να αρνείται την εξουσία του διαβόλου, διαπερνά σε όλο το ανθρώπινο γένος. Αρκεί να πιστεύει στον Χριστό ως Φιλάνθρωπο. Διότι ο Χριστός δε λειτουργεί τυραννικά, αλλά εν ελευθερία.
Ας αντιταχθούμε στην τυραννία του κακού και ας πάρουμε την απόφαση να ακολουθήσουμε τον Φιλάνθρωπο Κύριό μας, όχι μόνο στην πνευματική αναζήτης, αλλά σε κάθε στιγμή τη ζωή μας. Και διά των πρεσβειών της Παναγίας μας ας επιδεικνύουμε τη χαρά της κοινωνίας με το Χριστό και την ελευθερία που μας προσφέρει. «Χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα τῆς ἀρχῆς, χαῖρε, Κύριον φιλάνθρωπον ἐπιδείξασα Χριστόν» αναφωνεί ο υμνογράφος. Η απανθρωπιά του διαβόλου είναι η παντελής στέρηση της ελευθερίας μας στις ψεύτικες υποσχέσεις. Η φιλανθρωπία του Χριστού είναι η δωρεά της πλήρους ελευθερίας σε κάθε έργο και κάθε στιγμή του χρόνου μας, η οποία γίνεται σπουδή και βίωση της αλήθειας. Η επιλογή κάθε στιγμή είναι δική μας.
π. Νικόδημος Τσιμόγιαννης “
