«Χρυσή» κεφαλιά στο 90+2′ από τον Έλληνα μπακ, έπειτα από σέντρα του Φρόιλερ – Ο Ολυμπιακός απέδρασε από τη Λιβαδειά, αλλά ξανά προβλημάτισε με την αργή ανάπτυξη, την έλλειψη έντασης και τη φτωχή παραγωγή καθαρών ευκαιριών
Ο Ολυμπιακός πήρε αυτό που είχε απόλυτη ανάγκη, αλλά όχι με τον τρόπο που θα ήθελε. Ο Μανώλης Σάλιακας λύτρωσε τους «ερυθρόλευκους» στο 90+2′, χαρίζοντας τη νίκη με 1-0 απέναντι σε έναν μαχητικό και πειθαρχημένο Λεβαδειακό. Οι τρεις βαθμοί μπήκαν στο σακούλι, όμως η εμφάνιση άφησε περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις: αργός ρυθμός, περιορισμένη δημιουργία, προβλέψιμη κυκλοφορία και μία ομάδα που χρειάστηκε να φτάσει στις καθυστερήσεις για να λυγίσει έναν αντίπαλο χωρίς γκολ στις πρώτες πέντε αγωνιστικές.
Η νίκη ήρθε, η πειστική απάντηση όχι
Ο Ολυμπιακός έφυγε νικητής από το «Λάμπρος Κατσώνης», χάρη στην κεφαλιά του Σάλιακα στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων.
Ο Φρόιλερ έβγαλε εξαιρετική σέντρα και ο Έλληνας δεξιός μπακ, ο οποίος είχε περάσει ως αλλαγή στο 67′, κινήθηκε αποφασιστικά στην περιοχή και έγραψε το τελικό 0-1.
Ήταν μία φάση ποιότητας, επιμονής και σωστής παρουσίας στο αντίπαλο κουτί. Ήταν, όμως, και η φάση που σκέπασε προσωρινά μία συνολικά μέτρια εμφάνιση.
Ο Ολυμπιακός είχε την πρωτοβουλία, πίεσε περισσότερο και δημιούργησε τις περισσότερες τελικές προσπάθειες. Δεν είχε, όμως, την ταχύτητα, την καθαρή σκέψη και την επιθετική συνέπεια που απαιτούνται από μία ομάδα που θέλει να επιβάλλεται σε τέτοιου είδους παιχνίδια.
Το τελικό αποτέλεσμα αποτελεί βαθμολογική ανάσα. Δεν αποτελεί αγωνιστική εξιλέωση.
Η διάταξη του Αλγουαθίλ
Ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ παρέταξε τον Ολυμπιακό με τον Ορτέγκα κάτω από τα δοκάρια.
Στην άμυνα ξεκίνησαν οι Πέντερσεν, Ρέτσος, Κάρμο και Τικνιζιάν, με τους Φρόιλερ και Πουέρτα στον άξονα.
Ο Φορτούνης είχε τον ρόλο του επιτελικού μέσου, οι Ζότα Σίλβα και Τσικίνιο κινούνταν περιφερειακά και ο Γιάρεμτσουκ βρέθηκε στην κορυφή της επίθεσης.
Στη θεωρία, ο σχηματισμός έδινε δημιουργία ανάμεσα στις γραμμές, πλάτος και παρουσία στην περιοχή. Στην πράξη, όμως, οι αποστάσεις δεν ήταν πάντοτε σωστές και η κυκλοφορία γινόταν σε χαμηλή ταχύτητα.
Ο Λεβαδειακός έκλεισε τον κεντρικό διάδρομο, περιόρισε τις κάθετες μεταβιβάσεις προς τον Φορτούνη και ανάγκασε τον Ολυμπιακό να επιτίθεται αρκετές φορές από τα άκρα, χωρίς την απαιτούμενη ακρίβεια στις τελικές επιλογές.
Η πρώτη προειδοποίηση από τον Ζότα
Οι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν να μπουν δυνατά και απείλησαν μόλις στο 4′.
Ο Ζότα Σίλβα έφυγε στην κόντρα, όμως γλίστρησε τη στιγμή της εκτέλεσης και το σουτ του δεν ανησύχησε τον Ελιάσι.
Στο 11′ ο Τσικίνιο δοκίμασε το πόδι του, με την μπάλα να περνά άουτ, ενώ στο 16′ ο Φορτούνης έκλεψε και τροφοδότησε τον Πορτογάλο. Το χαμηλό σουτ του τελευταίου μπλοκαρίστηκε με διπλή προσπάθεια από τον τερματοφύλακα του Λεβαδειακού.
Ο Ολυμπιακός είχε την μπάλα, αλλά όχι τον απόλυτο έλεγχο. Κυκλοφορούσε γύρω από την περιοχή, χωρίς να μπορεί να διασπάσει με συνέπεια την οργανωμένη άμυνα των γηπεδούχων.
Ο Ορτέγκα κράτησε όρθιο τον Ολυμπιακό
Η μεγαλύτερη ευκαιρία του πρώτου μέρους ανήκε στον Λεβαδειακό.
Στο 22′, έπειτα από σέντρα του Ούρσι, ο Κόμπναν εκτέλεσε στην κίνηση από κοντινή απόσταση. Ο Ορτέγκα αντέδρασε εξαιρετικά και απέκρουσε ενστικτωδώς με το πόδι.
Η συγκεκριμένη φάση φανέρωσε ένα από τα προβλήματα του Ολυμπιακού: όταν έχανε την μπάλα, οι επιστροφές δεν ήταν πάντοτε άμεσες και ο Λεβαδειακός μπορούσε να βρει χώρους για γρήγορη μετάβαση.
Οι Βοιωτοί δεν επιχείρησαν να παίξουν ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας. Περίμεναν, έκλεισαν τους χώρους και προσπάθησαν να τιμωρήσουν κάθε λάθος των φιλοξενούμενων.
Δοκάρι ο Τσικίνιο, αλλά χωρίς σταθερή πίεση
Ο Ολυμπιακός πλησίασε στο γκολ με τον Τσικίνιο, όταν ο Πορτογάλος επιχείρησε λόμπα από το ύψος της περιοχής και σημάδεψε το δοκάρι.
Ήταν η πιο ποιοτική επιθετική ενέργεια των «ερυθρόλευκων» στο πρώτο μέρος, αλλά δεν ακολούθησε ένα διάστημα ασφυκτικής πίεσης.
Στο 35′ ο Ορτέγκα χρειάστηκε να επέμβει και πάλι, διώχνοντας σε κόρνερ ένα επικίνδυνο γύρισμα προς την εστία του.
Ο Ολυμπιακός ανέβασε την έντασή του πριν από την ανάπαυλα.
Στο 39′ ο Ζότα βρήκε τον Γιάρεμτσουκ μέσα στην περιοχή, αλλά το διαγώνιο σουτ του Ουκρανού σταμάτησε στο σωτήριο τάκλιν του Τσιβελεκίδη.
Ένα λεπτό αργότερα, ο Πέντερσεν γύρισε την μπάλα προς τον Ζότα, όμως ο Τσιβελεκίδης βρέθηκε ξανά στη σωστή θέση και έβαλε το σώμα του στην πορεία της μπάλας. Η αναλυτική ροή των φάσεων καταγράφεται στο ρεπορτάζ του PaixeBala.
Το δεύτερο ημίχρονο άρχισε με το ίδιο πρόβλημα
Ο Γιάρεμτσουκ απείλησε με σουτ στο 47′, όμως η εικόνα του Ολυμπιακού δεν άλλαξε δραστικά.
Οι «ερυθρόλευκοι» είχαν κατοχή, αλλά δυσκολεύονταν να δημιουργήσουν καταστάσεις απέναντι σε οργανωμένη άμυνα. Οι μεταβιβάσεις ήταν συχνά παράλληλες, οι κινήσεις χωρίς την μπάλα περιορισμένες και ο ρυθμός χαμηλός.
Στο 55′ ο Ορτέγκα γλίστρησε και δεν απομάκρυνε σωστά. Ο Κόμπναν εκμεταλλεύτηκε το λάθος και σούταρε από το εσωτερικό της περιοχής, αλλά ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού ήταν σωστά τοποθετημένος και μπλόκαρε.
Ήταν ακόμη μία υπενθύμιση ότι ένα λάθος μπορούσε να μετατρέψει μία προβληματική εμφάνιση σε βαθμολογική ζημιά.
Οι αλλαγές δεν έδωσαν αμέσως τη λύση
Ο Αλγουαθίλ προσπάθησε να αλλάξει την εικόνα της ομάδας του με επιθετικές παρεμβάσεις.
Στο 59′ οι Ζέλσον Μαρτίνς και Μουαντιλμαντζί αντικατέστησαν τους Τσικίνιο και Γιάρεμτσουκ.
Στο 67′ ο Σάλιακας πέρασε αντί του Πέντερσεν και ο Ρόκα στη θέση του Φορτούνη, ενώ στο 76′ ο Αρμάντο Γκονσάλες αντικατέστησε τον Ζότα.
Οι αλλαγές έφεραν φρέσκα πόδια, όχι όμως άμεση αγωνιστική μεταμόρφωση.
Ο Ολυμπιακός συνέχισε να δυσκολεύεται απέναντι στο χαμηλό μπλοκ του Λεβαδειακού. Έλειπαν οι γρήγοροι συνδυασμοί, η κίνηση στην πλάτη της άμυνας και η αποφασιστικότητα στην τελική ενέργεια.
Οι ευκαιρίες του τελευταίου εικοσαλέπτου
Στο 74′, έπειτα από γύρισμα του Ζότα, ο Ζέλσον δεν μπόρεσε να βρει την μπάλα και ο Μουαντιλμαντζί δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τη φάση.
Τρία λεπτά αργότερα, ο Ζέλσον γύρισε ξανά από τα δεξιά, αλλά ο Γκονσάλες δεν μπόρεσε να σκοράρει στην πρώτη του επαφή.
Ο Ρέτσος δοκίμασε στη συνέχεια ένα μακρινό σουτ, το οποίο πέρασε άουτ, ενώ στο 80′ ο αρχηγός του Ολυμπιακού έχασε σημαντική ευκαιρία με κεφαλιά από το εσωτερικό της μικρής περιοχής.
Η πίεση αυξήθηκε, αλλά περισσότερο μέσα από τη συσσώρευση παικτών και λιγότερο μέσα από μία καθαρή και οργανωμένη επιθετική λειτουργία.
Σάλιακας στο 90+2′: Η φάση που άλλαξε τα πάντα
Ενώ το παιχνίδι έδειχνε να οδηγείται στο 0-0, ο Ολυμπιακός βρήκε τη λύση από δύο παίκτες που δεν είχαν ξεκινήσει μαζί στη δεξιά πλευρά.
Ο Φρόιλερ πήρε την μπάλα και έβγαλε με ακρίβεια τη σέντρα προς την περιοχή. Ο Σάλιακας διάβασε τη φάση, επιτέθηκε στον χώρο και με κεφαλιά νίκησε τον Ελιάσι.
Ήταν η επιβράβευση της επιμονής του Ολυμπιακού, αλλά και προσωπική δικαίωση για τον Σάλιακα.
Ο διεθνής μπακ δεν μπήκε απλώς για να δώσει πλάτος. Μπήκε στην περιοχή σαν επιθετικός και έκανε την κίνηση που δεν είχαν κάνει αρκετές φορές οι μεσοεπιθετικοί της ομάδας.
Η επίσημη αναφορά του Ολυμπιακού επιβεβαιώνει ότι το γκολ σημειώθηκε στο 90+2′, με κεφαλιά του Σάλιακα μετά τη σέντρα του Φρόιλερ.
Ο Λεβαδειακός το αντιμετώπισε σωστά
Ο Ηλίας Χαραλάμπους διάβασε σωστά τις αδυναμίες του Ολυμπιακού.
Η ομάδα του δεν άνοιξε τις γραμμές της, δεν παρασύρθηκε σε παιχνίδι υψηλού ρυθμού και έκλεισε τους χώρους γύρω από την περιοχή.
Με τον Τσιβελεκίδη να πραγματοποιεί καθοριστικές επεμβάσεις και τους μέσους να προστατεύουν τον άξονα, ο Λεβαδειακός ανάγκασε τον αντίπαλό του να κινηθεί κυρίως περιφερειακά.
Παράλληλα, οι γηπεδούχοι αναζήτησαν τον Κόμπναν στις μεταβάσεις και είχαν δύο σοβαρές στιγμές για να προηγηθούν.
Η τακτική τους προσέγγιση ήταν σωστή. Αυτό που τους έλειψε ξανά ήταν η αποτελεσματικότητα. Ο Λεβαδειακός συμπλήρωσε πέντε αγωνιστικές χωρίς να σκοράρει, στοιχείο που εξηγεί γιατί η καλή αμυντική παρουσία δεν μεταφράζεται σε βαθμούς.
Τι δεν λειτούργησε στον Ολυμπιακό
1. Αργή και προβλέψιμη ανάπτυξη
Η μπάλα κυκλοφορούσε, αλλά δεν ταξίδευε γρήγορα. Οι παίκτες κρατούσαν περισσότερο απ’ όσο έπρεπε την κατοχή και ο Λεβαδειακός προλάβαινε να ανασυνταχθεί.
Απέναντι σε κλειστή άμυνα χρειάζονται γρήγορες αλλαγές παιχνιδιού, κάθετες πάσες και διαρκείς κινήσεις. Ο Ολυμπιακός είχε λίγα απ’ όλα αυτά.
2. Ελλιπής σύνδεση κέντρου και επίθεσης
Ο Φορτούνης δεν βρήκε αρκετούς χώρους ανάμεσα στις γραμμές, ενώ ο Γιάρεμτσουκ απομονώθηκε για μεγάλα διαστήματα.
Οι δύο κεντρικοί χαφ μπορούσαν να εξασφαλίσουν κατοχή, αλλά όχι σταθερή παροχή κάθετων μεταβιβάσεων προς την περιοχή.
3. Περιορισμένες κινήσεις χωρίς την μπάλα
Η μπάλα βρισκόταν συχνά στα άκρα, αλλά οι κινήσεις μέσα στην περιοχή δεν ήταν αρκετές.
Το νικητήριο γκολ ήρθε ακριβώς όταν ο Σάλιακας έκανε μία επιθετική κίνηση στον κενό χώρο. Αυτό πρέπει να αποτελεί κανόνα και όχι εξαίρεση.
4. Αμυντική ευπάθεια στις μεταβάσεις
Ο Λεβαδειακός δεν είχε πολλές επιθέσεις, αλλά όταν βρήκε χώρο δημιούργησε προβλήματα.
Ο Ορτέγκα χρειάστηκε να πραγματοποιήσει κρίσιμες επεμβάσεις. Απέναντι σε πιο ποιοτικό και αποτελεσματικό αντίπαλο, τα συγκεκριμένα κενά μπορεί να κοστίσουν ακριβά.
5. Οι αλλαγές άργησαν να αλλάξουν τον ρυθμό
Ο Αλγουαθίλ έριξε στο γήπεδο επιθετικούς και γρήγορους παίκτες, όμως η συνολική λειτουργία παρέμεινε για αρκετή ώρα ίδια.
Η ποσότητα επιθετικών δεν ισοδυναμεί αυτόματα με καλύτερη επίθεση. Χρειάζεται σχέδιο, συγχρονισμός και συγκεκριμένος τρόπος για να φτάνει η μπάλα στην περιοχή.
Τι πρέπει να αλλάξει άμεσα
Ο Ολυμπιακός χρειάζεται μεγαλύτερη ταχύτητα σκέψης και εκτέλεσης.
Η πρώτη πάσα πρέπει να γίνεται γρηγορότερα και οι ακραίοι να παίρνουν την μπάλα σε συνθήκες απομόνωσης, πριν ο αντίπαλος οργανώσει δύο και τρεις γραμμές άμυνας.
Χρειάζεται επίσης μεγαλύτερη παρουσία από τους χαφ στην αντίπαλη περιοχή. Δεν μπορεί ο μοναδικός επιθετικός να περιμένει ανάμεσα σε δύο στόπερ χωρίς υποστήριξη.
Ο Αλγουαθίλ οφείλει να βρει πιο λειτουργικές συνεργασίες ανάμεσα στον Φορτούνη, στους ακραίους και στον σέντερ φορ. Η τεχνική ποιότητα υπάρχει, αλλά αυτή τη στιγμή δεν μετατρέπεται σε σταθερό αγωνιστικό πλεονέκτημα.
Παράλληλα, η ομάδα πρέπει να αποκτήσει καλύτερη ισορροπία όταν επιτίθεται. Η πίεση μετά την απώλεια δεν είναι πάντοτε συντονισμένη και οι αντίπαλοι μπορούν να χτυπήσουν στον χώρο.
Οι βαθμοί μετρούν, αλλά δεν πρέπει να κρύψουν την αλήθεια
Ο Ολυμπιακός κέρδισε και αυτό είναι σημαντικό, ιδιαίτερα μετά την εντός έδρας ήττα από τον ΟΦΗ και μέσα σε μία απαιτητική περίοδο αλλαγής προπονητή και συνεχόμενων αγώνων.
Όποιος, όμως, μείνει αποκλειστικά στο αποτέλεσμα, θα χάσει τη μεγάλη εικόνα.
Οι «ερυθρόλευκοι» χρειάστηκαν 92 λεπτά για να σκοράρουν απέναντι σε μία ομάδα που δεν είχε βρει δίχτυα σε ολόκληρο το ξεκίνημα του πρωταθλήματος. Δεν είχαν διάρκεια, δεν είχαν επιθετικό αυτοματισμό και δεν κατάφεραν να μετατρέψουν την κατοχή τους σε σταθερή πολιορκία.
Ο Σάλιακας έσωσε τη νίκη. Δεν έλυσε τα προβλήματα.
Το 0-1 δίνει χρόνο στον Αλγουαθίλ και ηρεμία στην ομάδα. Αυτός ο χρόνος, όμως, πρέπει να αξιοποιηθεί. Ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να περιμένει κάθε εβδομάδα έναν ήρωα των καθυστερήσεων.
Οι μεγάλες ομάδες δεν κρίνονται μόνο από το αν βρίσκουν τρόπο να κερδίζουν. Κρίνονται και από το πόσο γρήγορα καταλαβαίνουν όσα δεν λειτουργούν, ακόμη και όταν το αποτέλεσμα τις δικαιώνει.
