Οι Πειραιώτες κατέκτησαν το τουρνουά της Κύπρου, όμως τα δέκα λάθη της πρώτης περιόδου και η έλλειψη σταθερού ρυθμού αποκάλυψαν αδυναμίες που απαιτούν άμεση διόρθωση. Μαχητική αλλά αναποτελεσματική στο φινάλε η Μακάμπι.
Ο Ολυμπιακός επικράτησε της Μακάμπι Τελ Αβίβ με 77-72, ολοκλήρωσε αήττητος το τουρνουά «Νεόφυτος Χανδριώτης» και πρόσθεσε ακόμη μία νίκη στην προετοιμασία του.
Το αποτέλεσμα, όμως, δεν μπορεί να κρύψει την πραγματική εικόνα. Οι «ερυθρόλευκοι» μπήκαν χωρίς καθαρό μυαλό, υπέπεσαν σε δέκα λάθη στην πρώτη περίοδο και χρειάστηκαν την ποιότητα του πάγκου τους για να επιστρέψουν.
Ήταν μία νίκη χαρακτήρα, αλλά όχι μία εμφάνιση που επιτρέπει εφησυχασμό. Ο Ολυμπιακός κέρδισε επειδή έχει ποιότητα, βάθος και προσωπικότητες. Όχι επειδή έπαιξε ακόμη το μπάσκετ που θέλει ο Γιώργος Μπαρτζώκας.
Το δεκάλεπτο που πρέπει να γίνει μάθημα
Η πρώτη περίοδος ήταν σχεδόν καταστροφική για τον Ολυμπιακό.
Οι Πειραιώτες πέτυχαν μόλις δέκα πόντους, είχαν 1/7 τρίποντα και υπέπεσαν σε δέκα λάθη. Η κυκλοφορία της μπάλας ήταν αργή, οι αποστάσεις κακές και οι αποφάσεις βιαστικές.
Η Μακάμπι πίεσε πάνω στην μπάλα, έκλεισε τις πρώτες πάσες και χτύπησε κάθε λάθος στο ανοικτό γήπεδο. Το 22-10 της πρώτης περιόδου αποτύπωσε τη διαφορά ετοιμότητας και συγκέντρωσης.
Ο Ολυμπιακός έμοιαζε να ψάχνει ακόμη τους ρόλους του. Οι νέοι χειριστές δεν είχαν τον σωστό συγχρονισμό με τους ψηλούς, ενώ αρκετές επιθέσεις τελείωσαν χωρίς ουσιαστική δημιουργία.
Σε παιχνίδι προετοιμασίας μπορεί να διορθωθεί. Στη EuroLeague, όμως, ένα τέτοιο δεκάλεπτο μπορεί να τελειώσει έναν αγώνα πριν αυτός αρχίσει πραγματικά.
Ο Ντόρσεϊ άναψε τη σπίθα
Η αντίδραση ήρθε στη δεύτερη περίοδο και είχε την υπογραφή του Τάιλερ Ντόρσεϊ.
Ο διεθνής γκαρντ έδωσε ταχύτητα, επιθετικότητα και προσωπικό σκορ. Δεν περίμενε το σύστημα να δημιουργήσει το πλεονέκτημα. Το δημιούργησε μόνος του.
Ο Ντόρσεϊ σημείωσε 12 πόντους μέχρι το ημίχρονο και ανάγκασε την άμυνα της Μακάμπι να ανοίξει. Ο Ολυμπιακός κέρδισε το δεύτερο δεκάλεπτο με 25-13 και επέστρεψε στα αποδυτήρια με το σκορ στο 35-35.
Αυτή είναι η αξία ενός παίκτη που μπορεί να «σπάσει» ένα κακό επιθετικό βράδυ. Παράλληλα, όμως, είναι και μία προειδοποίηση: ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να περιμένει κάθε φορά από μία προσωπική έκρηξη να διορθώσει τη δυσλειτουργία ολόκληρης της ομάδας.
Ντέρμπι μέχρι το τέλος
Η τρίτη περίοδος είχε διαρκείς εναλλαγές.
Ο Ολυμπιακός έφτασε στο 55-50, αλλά η Μακάμπι δεν έχασε τη συνοχή της. Με τους Κόλσον και Σόρκιν να δίνουν λύσεις, η ισραηλινή ομάδα έκλεισε το δεκάλεπτο μπροστά με 60-57.
Στην τελευταία περίοδο οι «ερυθρόλευκοι» ανέβασαν την ένταση και βελτίωσαν την άμυνα στις αλλαγές. Ένα γρήγορο 5-0 τούς έφερε στο 62-60, όμως η Μακάμπι απάντησε για το 62-64.
Εκεί εμφανίστηκαν οι παίκτες που έκριναν το αποτέλεσμα.
Ο Εμπάι Εντιάι πρόσφερε ένα εντυπωσιακό κάρφωμα και ένα καθοριστικό τρίποντο, ο Τάισον Γουόρντ συνέχισε να κάνει σωστά σχεδόν τα πάντα και οι Ντοντέ Χολ και Κόρι Τζόσεφ έδωσαν τις τελευταίες πολύτιμες κατοχές.
Ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη με 77-72, κλείνοντας το τουρνουά με δύο επιτυχίες απέναντι σε Ερυθρό Αστέρα και Μακάμπι.
Οι αδυναμίες του Ολυμπιακού
1. Η είσοδος χωρίς συγκέντρωση
Τα δέκα λάθη μίας περιόδου δεν αποτελούν απλώς αριθμητική αστοχία. Δείχνουν έλλειψη ετοιμότητας, κακή επικοινωνία και σύγχυση στις ευθύνες.
Οι Πειραιώτες άρχισαν σαν να είχαν την πολυτέλεια να μπουν σταδιακά στο παιχνίδι. Απέναντι σε ομάδες που πιέζουν και τρέχουν, αυτή η νοοτροπία τιμωρείται.
2. Η αστάθεια στην οργάνωση
Ο Ολυμπιακός βρίσκεται σε διαδικασία ενσωμάτωσης νέων χειριστών και αυτό φαίνεται.
Ο Γιαν Μοντέρο και ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ διαθέτουν ταχύτητα, κάθετη δημιουργία και αθλητικότητα. Δεν έχουν ακόμη, όμως, αφομοιώσει πλήρως τον χρόνο και τις απαιτήσεις κάθε συνεργασίας.
Υπήρχαν κατοχές στις οποίες η επίθεση άρχιζε χωρίς ξεκάθαρο βασικό δημιουργό. Η μπάλα κυκλοφορούσε, αλλά δεν μετακινούσε ουσιαστικά την άμυνα.
3. Η αργή αμυντική επιστροφή
Η Μακάμπι βρήκε αρκετούς εύκολους πόντους έπειτα από λάθη ή κακές επιλογές του Ολυμπιακού.
Δεν ήταν μόνο θέμα ταχύτητας. Ήταν κυρίως θέμα αντίδρασης. Μετά το λάθος, αρκετοί παίκτες καθυστέρησαν να επιστρέψουν ή δεν αναγνώρισαν εγκαίρως ποιος έπρεπε να προστατεύσει τη ρακέτα.
4. Τα βασικά επιθετικά όπλα δεν είχαν ρυθμό
Ο Σάσα Βεζένκοφ έμεινε στους οκτώ πόντους με 1/6 τρίποντα, ενώ ο Εβάν Φουρνιέ σημείωσε πέντε πόντους με 1/4 από την περιφέρεια.
Πρόκειται για φιλικό παιχνίδι και δεν χρειάζεται υπερβολή. Ωστόσο, όταν δύο από τους βασικούς πυλώνες της επίθεσης δεν βρίσκουν ρυθμό, η ομάδα οφείλει να δημιουργεί ευκολότερες εκτελέσεις για εκείνους.
Ο Βεζένκοφ χρειάζεται περισσότερη κίνηση χωρίς την μπάλα και λιγότερες στατικές προσπάθειες. Ο Φουρνιέ πρέπει να πάρει κατοχές μετά από σκριν και με φορά προς το καλάθι, όχι να περιορίζεται σε δύσκολα περιφερειακά σουτ.
5. Το πρόβλημα των τραυματισμών
Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ αποχώρησε νωρίς λόγω ενοχλήσεων, ενώ ο Βεζένκοφ δεν βρίσκεται ακόμη στο 100% εξαιτίας προβλήματος στον αγκώνα.
Ο Κώστας Παπανικολάου δεν αγωνίστηκε και ο Ταϊρίκ Τζόουνς επίσης απουσίασε. Αυτό υποχρέωσε τον Μπαρτζώκα να χρησιμοποιήσει σχήματα ανάγκης και να διαχειριστεί περιορισμένες επιλογές στη ρακέτα.
Σε αυτή τη φάση, η προστασία των παικτών είναι σημαντικότερη από οποιοδήποτε αποτέλεσμα προετοιμασίας.
Τι πρέπει να διορθώσει ο Μπαρτζώκας
Πρώτη προτεραιότητα είναι η απλοποίηση της επίθεσης στα πρώτα λεπτά.
Ο Ολυμπιακός χρειάζεται δύο ή τρεις ασφαλείς συνεργασίες, με ξεκάθαρο δημιουργό, σωστές αποστάσεις και άμεση επαφή με τη ρακέτα. Δεν υπάρχει λόγος να ξεκινά κάθε παιχνίδι με περίπλοκες εκτελέσεις πριν αποκτήσει ρυθμό.
Χρειάζεται, επίσης, σαφής ιεραρχία στους χειριστές. Το ποιος οργανώνει, ποιος επιτίθεται στο closeout και ποιος εκτελεί δεν μπορεί να αλλάζει μέσα στην ίδια κατοχή χωρίς επικοινωνία.
Στην άμυνα, πρέπει να καθιερωθεί αυστηρός κανόνας επιστροφής. Με το που εκδηλώνεται το σουτ, τουλάχιστον δύο παίκτες οφείλουν να βρίσκονται σε θέση προστασίας, ειδικά όταν απέναντι υπάρχει ομάδα που ψάχνει συνεχώς το transition.
Παράλληλα, ο Μπαρτζώκας μπορεί να μοιράσει διαφορετικά τους βασικούς σκόρερ. Η παρουσία ενός εκ των Ντόρσεϊ, Φουρνιέ ή Βεζένκοφ σε κάθε σχήμα θα διατηρεί σταθερή την απειλή και θα αποτρέπει μεγάλα επιθετικά «νεκρά» διαστήματα.
Το μεγάλο κέρδος: Ο πάγκος έστειλε μήνυμα
Ο Εμπάι Εντιάι ήταν ξανά από τους πρωταγωνιστές. Τελείωσε με 14 πόντους, τρία κλεψίματα και μία τάπα, συνδυάζοντας ενέργεια, μέγεθος και αποφασιστικότητα.
Δεν έπαιξε σαν συμπληρωματική λύση. Έπαιξε σαν παίκτης που διεκδικεί ουσιαστικό ρόλο.
Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ είχε 13 πόντους και τέσσερις ασίστ, αλλά η επιρροή του ήταν μεγαλύτερη από τους αριθμούς του. Άλλαξε την ταχύτητα του αγώνα και έβγαλε την ομάδα από το επιθετικό τέλμα.
Ο Τάισον Γουόρντ πρόσθεσε 12 πόντους με 5/5 δίποντα, τέσσερα ριμπάουντ, τέσσερις ασίστ και τρία κλεψίματα. Ήταν ο πιο ισορροπημένος παίκτης του Ολυμπιακού, προσφέροντας χωρίς να εκβιάσει προσπάθειες.
Καθοριστικός ήταν και ο Ντοντέ Χολ, με δέκα πόντους, 4/4 δίποντα και επτά ριμπάουντ. Σε ένα βράδυ με προβλήματα στη θέση «5», έδωσε δύναμη, τελειώματα και έλεγχο της ρακέτας.
Η Μακάμπι είχε σχέδιο, αλλά όχι καθαρό μυαλό στο τέλος
Η Μακάμπι έδειξε ότι μπορεί να γίνει ιδιαίτερα επικίνδυνη όταν πιέζει την μπάλα και βρίσκει ανοικτό γήπεδο.
Οι Κόλσον και Σόρκιν αποτέλεσαν τα βασικά επιθετικά σημεία αναφοράς. Ο πρώτος ολοκλήρωσε τον αγώνα με 17 πόντους και επτά ριμπάουντ, ενώ ο δεύτερος πρόσθεσε 14 πόντους.
Ο Κένι Γουάλας είχε επτά ασίστ και προσπάθησε να οργανώσει το παιχνίδι, όμως η ομάδα έχασε την αποτελεσματικότητά της όταν ο Ολυμπιακός άρχισε να αλλάζει στα σκριν.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Μακάμπι ήταν ότι δεν είχε εναλλακτικό σχέδιο. Όταν έκλεισε το transition και περιορίστηκαν οι άμεσες εκτελέσεις, η επίθεσή της έγινε στατική.
Τα 7/30 τρίποντα αποκαλύπτουν τόσο την αστοχία όσο και την ποιότητα των επιλογών. Αρκετά σουτ έγιναν βιαστικά, χωρίς προηγούμενη επαφή με τη ρακέτα και χωρίς να έχει μετακινηθεί η άμυνα.
Τι πρέπει να διορθώσει η Μακάμπι
Η ισραηλινή ομάδα πρέπει να μάθει να επιτίθεται αποτελεσματικότερα στις αλλαγές.
Χρειάζεται περισσότερα slips στα σκριν, παιχνίδι με πλάτη απέναντι σε κοντύτερους αμυντικούς και γρήγορη κυκλοφορία πριν η άμυνα του Ολυμπιακού προλάβει να προσαρμοστεί.
Οι Γουάλας και Λούντμπεργκ μπορούν να δημιουργήσουν, αλλά χρειάζονται μεγαλύτερη κίνηση γύρω τους. Όταν οι υπόλοιποι περιμένουν στατικά στην περιφέρεια, το παιχνίδι γίνεται προβλέψιμο.
Η Μακάμπι πρέπει επίσης να βρει ξεκάθαρη επιθετική ιεραρχία για τις τελευταίες κατοχές. Το κλείσιμο του αγώνα δεν μπορεί να βασίζεται σε ένα δύσκολο τρίποντο ή σε μία ατομική ενέργεια χωρίς πλεονέκτημα.
Τέλος, χρειάζεται καλύτερη αντιμετώπιση του παίκτη που αποκτά ρυθμό. Ο Ντόρσεϊ άλλαξε τον αγώνα και η άμυνα της Μακάμπι άργησε πολύ να προσαρμοστεί πάνω του.
Το σκορ ωραίο, η εικόνα απαιτεί δουλειά
Ο Ολυμπιακός διαθέτει περισσότερο ταλέντο, μεγαλύτερο βάθος και περισσότερες λύσεις από την περσινή περίοδο. Αυτό έγινε εμφανές από το γεγονός ότι κέρδισε χωρίς να πάρει μεγάλη παραγωγή από τους κορυφαίους παίκτες του.
Αλλά το ταλέντο δεν αποτελεί άλλοθι για τα δέκα λάθη, τις αργές επιστροφές και τη σύγχυση στην οργάνωση.
Η «νοοτροπία νικητή» που επισήμανε ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι σημαντική. Ο ίδιος, πάντως, παραδέχθηκε ότι η ομάδα δεν κατάφερε να διατηρήσει μεγάλα διαστήματα καλής απόδοσης και ότι δεν βρίσκεται ακόμη στο επιθυμητό επίπεδο ετοιμότητας.
Τα φιλικά δεν μοιράζουν τίτλους, αλλά αποκαλύπτουν προβλήματα. Και το συγκεκριμένο αποκάλυψε ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να κερδίζει ακόμη και όταν δεν παίζει καλά, αλλά και ότι απέχει ακόμη από το να λειτουργεί σαν ολοκληρωμένη μηχανή.
Η νίκη είναι χρήσιμη. Τα «καμπανάκια», όμως, είναι χρησιμότερα.
Τα δεκάλεπτα
10-22, 35-35, 57-60, 77-72
Οι πρώτοι σκόρερ
Ολυμπιακός: Εντιάι 14, Ντόρσεϊ 13, Γουόρντ 12, Χολ 10, Βεζένκοφ 8.
Μακάμπι Τελ Αβίβ: Κόλσον 17, Σόρκιν 14, Λούντμπεργκ 9, Ρέιμαν 8, Γουάλας 7.
