Ο διαβασμένος ΟΦΗ του Χρήστου Κόντη εξέθεσε έναν ανέτοιμο, αργό και ακίνδυνο Ολυμπιακό – Οι επιλογές του Αλγκουαθίλ, οι καθυστερημένες αλλαγές, οι παίκτες που διασώθηκαν και το ηχηρό μήνυμα της εξέδρας.
Ο Ολυμπιακός δεν έχασε απλώς με 0-1 από τον ΟΦΗ. Παρουσίασε μια ομάδα χωρίς καθαρό σχέδιο, χωρίς επιθετική ένταση και χωρίς την προσωπικότητα που απαιτεί το «Γεώργιος Καραϊσκάκης». Ο ΟΦΗ του Χρήστου Κόντη διάβασε άριστα τις αδυναμίες των «ερυθρόλευκων», απείλησε περισσότερο και πήρε μια ιστορική νίκη. Το όνομα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ που ακούστηκε από την εξέδρα δεν ήταν νοσταλγία. Ήταν ηχηρή αποδοκιμασία για όσα προηγήθηκαν και για όσα αντίκρισε ο κόσμος μέσα στο γήπεδο.
Δεν ήταν απλώς ήττα – ήταν αγωνιστικό καμπανάκι
Η εποχή του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ στον Ολυμπιακό άρχισε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.
Οι Πειραιώτες ηττήθηκαν με 0-1 από τον ΟΦΗ, με τον Κόντρο να πετυχαίνει στο 66ο λεπτό το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης, έπειτα από εξαιρετική ανάπτυξη των Κρητικών και ασίστ του Αθανασίου.
Ήταν η πρώτη εκτός έδρας νίκη του ΟΦΗ απέναντι στον Ολυμπιακό μετά το 1990. Ένα αποτέλεσμα που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε τυχαίο ούτε προϊόν μιας μοναδικής φάσης. Οι Κρητικοί είχαν δύο γκολ που ακυρώθηκαν σωστά ως οφσάιντ, δοκάρι με τον Φούντα και αρκετές ακόμη επικίνδυνες μεταβάσεις.
Ο Ολυμπιακός, αντίθετα, είχε την μπάλα αλλά όχι το παιχνίδι.
Κυκλοφορούσε χωρίς ταχύτητα, επιτίθετο χωρίς συγχρονισμό και έφτανε έξω από την περιοχή χωρίς να γνωρίζει τι ακριβώς ήθελε να κάνει.
Αυτό δεν είναι κυριαρχία. Είναι ανούσια κατοχή.
Η πρώτη ενδεκάδα του Αλγκουαθίλ
Ο νέος τεχνικός παρέταξε τον Ολυμπιακό με τους:
Ορτέγκα – Πέντερσεν, Ρέτσος, Πιρόλα, Τικνιζιάν – Πουέρτα, Φρόιλερ – Ζότα Σίλβα, Τσικίνιο, Φορτούνης – Γκονσάλες.
Το αρχικό πλάνο παρέπεμπε σε 4-2-3-1, με τον Φρόιλερ να κινείται πιο χαμηλά, τον Πουέρτα να επιχειρεί να μεταφέρει την μπάλα και τον Τσικίνιο να τοποθετείται πίσω από τον Γκονσάλες.
Στα χαρτιά υπήρχε τεχνική ποιότητα.
Στο γήπεδο, όμως, δεν υπήρχαν σωστές αποστάσεις.
Ο Φορτούνης συνέκλινε συνεχώς προς τον άξονα, ο Τσικίνιο κινούνταν στις ίδιες περιοχές και ο Γκονσάλες έμενε απομονωμένος ανάμεσα στους τρεις στόπερ του ΟΦΗ.
Από τη στιγμή που ο Χρήστος Κόντης έκλεισε τον κεντρικό διάδρομο, ο Ολυμπιακός έπρεπε να δημιουργήσει υπεραριθμίες στα άκρα. Αυτό δεν συνέβη με συνέπεια.
Ούτε οι πλάγιοι μπακ έδωσαν σταθερό πλάτος ούτε οι εξτρέμ κατάφεραν να τραβήξουν την άμυνα του ΟΦΗ έξω από τη θέση της.
Ο Κόντης διάβασε το παιχνίδι – ο Ολυμπιακός όχι
Ο ΟΦΗ παρατάχθηκε σε 3-4-3 και είχε ξεκάθαρη αποστολή.
Οι τρεις στόπερ έλεγξαν τον Γκονσάλες, οι Ανδρούτσος και Μπουχαλάκης περιόρισαν τους χώρους μπροστά από την περιοχή και οι Ντίκμαν–Αθανασίου εκμεταλλεύτηκαν κάθε ευκαιρία για να χτυπήσουν στις πλάτες των ακραίων αμυντικών.
Ο Κόντης δεν προσπάθησε να κερδίσει τη μάχη της κατοχής. Προσπάθησε να κερδίσει τη μάχη των χώρων.
Και την κέρδισε καθαρά.
Ο ΟΦΗ γνώριζε πότε να πιέσει, πότε να υποχωρήσει και πότε να επιτεθεί κάθετα. Δεν πανικοβλήθηκε όταν ο Ολυμπιακός κυκλοφορούσε την μπάλα και δεν διαλύθηκε όταν αναγκάστηκε να κάνει από νωρίς αναγκαστική αλλαγή, με τον τραυματία Νικολάου να αποχωρεί στο 13ο λεπτό.
Οι Κρητικοί είχαν ήδη προειδοποιήσει από το 5’, όταν ο Φούντας σκόραρε από θέση οφσάιντ.
Στο 38’ ο ίδιος παίκτης σημάδεψε το δοκάρι και στην εξέλιξη της φάσης ο Αϊτόρ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, αλλά το γκολ ακυρώθηκε επίσης ως οφσάιντ.
Αν μια ομάδα πετυχαίνει δύο ακυρωθέντα γκολ, έχει δοκάρι και τελικά σκοράρει με οργανωμένη μετάβαση μέσα στο Καραϊσκάκη, τότε δεν «έκλεψε» το αποτέλεσμα.
Το δούλεψε και το άξιζε.
Οι αριθμοί που έχουν πραγματική σημασία είναι σκληροί: μηδέν γκολ για τον Ολυμπιακό, δύο ακυρωθέντα γκολ και ένα δοκάρι για τον ΟΦΗ.
Η εικόνα των επικίνδυνων φάσεων δείχνει ότι οι φιλοξενούμενοι δεν αμύνθηκαν απλώς. Απείλησαν με μεγαλύτερη καθαρότητα.
Τα επτά μεγάλα λάθη του Ολυμπιακού
1. Λανθασμένες αποστάσεις
Οι γραμμές δεν λειτουργούσαν ως ενιαίο σύνολο. Το κέντρο δεν υποστήριζε με συνέπεια την επίθεση και ο Γκονσάλες έμενε αποκομμένος.
2. Αργή κυκλοφορία
Οι περισσότερες μεταβιβάσεις ήταν προβλέψιμες και χωρίς ρίσκο. Ο ΟΦΗ μετακινούνταν άνετα και έκλεινε τους χώρους πριν φτάσει η μπάλα στο επιθετικό τρίτο.
3. Συνωστισμός στον άξονα
Φορτούνης και Τσικίνιο κινούνταν συχνά στις ίδιες ζώνες. Αντί να δημιουργείται πλεονέκτημα, περιοριζόταν ακόμη περισσότερο ο διαθέσιμος χώρος.
4. Απομονωμένος επιθετικός
Ο Γκονσάλες έδωσε μάχες, αλλά δεν τροφοδοτήθηκε σωστά. Είχε μία προβολή που δεν πρόλαβε και ένα σουτ εκτός στόχου πριν από το ημίχρονο. Για ομάδα που κυνηγά τη νίκη στην έδρα της, αυτή η παραγωγή είναι ανεπαρκής.
5. Αδύναμο αμυντικό transition
Στο 0-1 οι επιστροφές ήταν καθυστερημένες και οι τοποθετήσεις λανθασμένες. Ο Αθανασίου βρήκε τον Κόντρο, ο οποίος εκτέλεσε χωρίς να δεχθεί την πίεση που απαιτούσε η φάση.
6. Έλλειψη έντασης
Ο Ολυμπιακός δεν έπαιξε σαν ομάδα που ήθελε να αντιδράσει μετά την ισοπαλία στον Βόλο και την αλλαγή προπονητή. Έπαιξε σαν να περίμενε ότι κάποια στιγμή η ατομική ποιότητα θα λύσει το πρόβλημα.
7. Καθυστερημένη αντίδραση από τον πάγκο
Οι πρώτες δύο αλλαγές ήρθαν στο 68’, αφού ο ΟΦΗ είχε ήδη προηγηθεί. Ο Μπέιλι και ο Σα μπήκαν στο 75’, ενώ ο Ζέλσον πέρασε στο παιχνίδι στο 82’.
Όταν μια ομάδα εμφανίζεται μπλοκαρισμένη από το πρώτο ημίχρονο, δεν περιμένεις να δεχθεί γκολ για να παρέμβεις.
Τι έπρεπε να αλλάξει ο Αλγκουαθίλ
Ο Ιμανόλ είχε ελάχιστες προπονήσεις και προφανώς δεν μπορεί να φορτωθεί ολόκληρη την ευθύνη για τις χρόνιες παθογένειες της ομάδας.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι αποφάσεις του δεν κρίνονται.
Ο νέος προπονητής έπρεπε από το ημίχρονο να ανοίξει περισσότερο το γήπεδο και να αυξήσει την ταχύτητα στις πτέρυγες.
Ο Μπέιλι μπορούσε να μπει νωρίτερα για να δώσει έκρηξη και παιχνίδι στο ένας εναντίον ενός. Ο Γιάρεμτσουκ μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί δίπλα στον Γκονσάλες και όχι απλώς ως αντικαταστάτης του.
Με δύο επιθετικούς, ο ΟΦΗ θα αναγκαζόταν να κρατήσει χαμηλότερα τους ακραίους του και ο Ολυμπιακός θα αποκτούσε μεγαλύτερη παρουσία μέσα στην περιοχή.
Παράλληλα, χρειαζόταν ένας χαφ με περισσότερη ένταση στις δεύτερες μπάλες. Η είσοδος του Έσε στο 68’ είχε λογική, αλλά ήρθε αργά.
Η αλλαγή του Φορτούνη στο 75’ ήταν επίσης συζητήσιμη. Ο αρχηγός δεν βρισκόταν σε καλή βραδιά, όμως σε ένα παιχνίδι που απαιτούσε μία κάθετη πάσα ή μία εκτέλεση στατικής φάσης, η αφαίρεση του πιο δημιουργικού παίκτη περιόρισε ακόμη περισσότερο τις διαθέσιμες λύσεις.
Ποιοι διασώθηκαν
Ορτέγκα
Δεν ευθύνεται για το γκολ και αντέδρασε σωστά σε αρκετές επικίνδυνες στιγμές. Στο 80’ διόρθωσε την εξαιρετικά επικίνδυνη επιστροφή του Πιρόλα και απέτρεψε τα χειρότερα.
Ζότα Σίλβα
Ήταν ο πιο δραστήριος από τους μεσοεπιθετικούς. Δοκίμασε σουτ, κινήθηκε κάθετα και έδειξε διάθεση να επιτεθεί στην αντίπαλη άμυνα. Του έλειψε η σωστή τελική απόφαση, όχι η προσπάθεια.
Γκουστάβο Πουέρτα
Είχε δύο τελικές προσπάθειες και επιχείρησε να προωθήσει την μπάλα. Δεν έκανε μεγάλο παιχνίδι, αλλά ήταν από τους λίγους που προσπάθησαν να σπάσουν τις γραμμές με κίνηση.
Τικνιζιάν
Πρόσφερε ενέργεια και δημιούργησε τη φάση στην οποία ο Γκονσάλες δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει. Αμυντικά, πάντως, χρειάζεται περισσότερη ισορροπία.
Αυτοί δεν ήταν εξαιρετικοί. Απλώς δεν παρασύρθηκαν ολοκληρωτικά από τη γενική μετριότητα.
Ενδεικτική αξιολόγηση παικτών
| Παίκτης | Βαθμός | Αξιολόγηση |
|---|---|---|
| Ορτέγκα | 6,5 | Κράτησε τον Ολυμπιακό στο παιχνίδι |
| Πέντερσεν | 4,5 | Περιορισμένη προσφορά και προβλήματα στις επιστροφές |
| Ρέτσος | 5 | Δεν έδωσε ασφάλεια στην αμυντική λειτουργία |
| Πιρόλα | 4,5 | Ασταθής, με επικίνδυνη επιστροφή στο 80’ |
| Τικνιζιάν | 5,5 | Ενεργητικός, αλλά όχι πάντα ισορροπημένος |
| Φρόιλερ | 5 | Αργός ρυθμός και λίγες κάθετες λύσεις |
| Πουέρτα | 5,5 | Προσπάθησε, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα |
| Τσικίνιο | 4,5 | Δεν βρήκε χώρους ούτε δημιούργησε |
| Φορτούνης | 5 | Πήρε πρωτοβουλίες, αλλά μπλοκαρίστηκε |
| Ζότα Σίλβα | 6 | Ο πιο κινητικός μεσοεπιθετικός |
| Γκονσάλες | 4,5 | Απομονωμένος και ακίνδυνος |
| Έσε | 5,5 | Πρόσθεσε ένταση, αλλά μπήκε αργά |
| Γιάρεμτσουκ | 5 | Δεν εκμεταλλεύτηκε τη μεγάλη στιγμή στο τέλος |
| Μπέιλι | 5,5 | Έδειξε στοιχεία, όχι ακόμη αγωνιστική ετοιμότητα |
| Σα | 5 | Δεν άλλαξε τον ρυθμό |
| Ζέλσον | — | Ελάχιστος χρόνος για ασφαλή αξιολόγηση |
Ποιοι μπορούν να παραμείνουν στην αρχική ενδεκάδα
Ο Αλγκουαθίλ δεν χρειάζεται να γκρεμίσει τα πάντα. Χρειάζεται, όμως, να ξεχωρίσει γρήγορα ποιοι μπορούν να υπηρετήσουν το ποδόσφαιρο έντασης και γρήγορης κυκλοφορίας που θέλει.
Ο Ορτέγκα δικαιούται να διατηρήσει τη θέση του.
Ο Ρέτσος και ο Πιρόλα μπορούν να αποτελέσουν το βασικό δίδυμο, αλλά μόνο εάν βελτιώσουν την επικοινωνία και τις τοποθετήσεις τους. Διαφορετικά, ο Κάρμο πρέπει να μπει άμεσα στην εξίσωση.
Ο Έσε χρειάζεται να επιστρέψει στην αρχική ενδεκάδα. Η ενέργεια και η ικανότητά του στις ανακτήσεις είναι απαραίτητες, ειδικά όταν οι ακραίοι αμυντικοί ανεβαίνουν.
Ο Πουέρτα αξίζει επιπλέον ευκαιρίες, καθώς διαθέτει στοιχεία που λείπουν από το κέντρο: μεταφορά της μπάλας, ένταση και κίνηση προς τα εμπρός.
Ο Ζότα Σίλβα πρέπει επίσης να παραμείνει βασικός.
Ο Μπέιλι δεν φαίνεται ακόμη έτοιμος για 90 λεπτά, όμως χρειάζεται σταδιακά μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής. Η ποιότητά του στο ένας εναντίον ενός μπορεί να δώσει στον Ολυμπιακό το απρόβλεπτο στοιχείο που σήμερα απουσιάζει.
Στην κορυφή, το δίλημμα Γκονσάλες ή Γιάρεμτσουκ παραμένει ανοικτό. Χωρίς τον Ελ Κααμπί, κανείς δεν έχει δικαίωμα στη φανέλα του βασικού μόνο και μόνο επειδή δεν υπάρχει ο Μαροκινός.
Πόσο έτοιμοι είναι πραγματικά οι παίκτες;
Η εικόνα έδειξε ένα σύνολο ανέτοιμο τόσο αγωνιστικά όσο και πνευματικά.
Οι νέοι παίκτες δεν έχουν ακόμη αποκτήσει αυτοματισμούς. Ο Μπέιλι χρειάζεται χρόνο, ο Πουέρτα τώρα μαθαίνει τους συμπαίκτες του και ο Γκονσάλες καλείται ξαφνικά να σηκώσει το βάρος μιας επίθεσης που για χρόνια στηριζόταν στον Ελ Κααμπί.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, δεν ήταν η φυσική κατάσταση.
Ήταν η νοοτροπία.
Ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε αρκετές δεύτερες μπάλες, δεν πίεσε με συντονισμό και δεν έδειξε την αγωνιστική οργή μιας ομάδας που καταλαβαίνει ότι βρίσκεται ήδη υπό πίεση.
Η τακτική χρειάζεται χρόνο. Η ένταση και η διάθεση δεν χρειάζονται.
Γιατί το Καραϊσκάκη φώναξε «Μεντιλίμπαρ»
Στο 80ό λεπτό, αμέσως μετά την επικίνδυνη επιστροφή του Ρέτσου προς τον Ορτέγκα, το γήπεδο άρχισε να φωνάζει «Μεντιλίμπαρ οέ, οέ, οέ». Το σύνθημα ακούστηκε ξανά προς το τέλος της αναμέτρησης.
Δεν ήταν επίθεση προσωπικά προς τον Αλγκουαθίλ. Ο νέος προπονητής είχε μόλις δύο προπονήσεις και δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος για όλα.
Ήταν, όμως, ευθεία αποδοκιμασία προς την απόφαση απομάκρυνσης του Μεντιλίμπαρ.
Ο κόσμος είδε να αποχωρεί ένας προπονητής που έγραψε ιστορία και στη θέση του αντίκρισε, στο πρώτο κιόλας βράδυ, μια ομάδα πιο αργή, πιο μπερδεμένη και λιγότερο επιθετική.
Το σύνθημα ήταν μήνυμα προς τη διοίκηση: οι μεγάλες αποφάσεις απαιτούν πειστικές εξηγήσεις και άμεσα αποτελέσματα.
Όταν απομακρύνεις έναν επιτυχημένο προπονητή, ο διάδοχός του δεν ξεκινά από το μηδέν. Ξεκινά με ένα τεράστιο βάρος στην πλάτη του.
Τι λέει πραγματικά το 0-1
Το αποτέλεσμα λέει ότι ο ΟΦΗ ήταν καλύτερα προετοιμασμένος, πιο πειθαρχημένος και περισσότερο αποφασισμένος.
Λέει ότι ο Ολυμπιακός δεν διαθέτει αυτή τη στιγμή αξιόπιστο επιθετικό σχέδιο χωρίς τον Ελ Κααμπί.
Λέει ότι η αλλαγή προπονητή όχι μόνο δεν έφερε άμεσο ηλεκτροσόκ, αλλά πρόσθεσε μεγαλύτερη αβεβαιότητα.
Και κυρίως λέει ότι η κρίση δεν είναι επικοινωνιακή. Είναι αγωνιστική.
Ο Ολυμπιακός βρίσκεται πλέον εκτός πρώτης τετράδας, ενώ ο ΟΦΗ πάτησε στην κορυφή. Οι Κρητικοί έφυγαν από το Φάληρο με νίκη για πρώτη φορά έπειτα από 36 χρόνια. Αυτά δεν είναι λεπτομέρειες. Είναι δεδομένα που βαραίνουν.
Ο Ιμανόλ Αλγκουαθίλ δικαιούται χρόνο, αλλά ο Ολυμπιακός δεν διαθέτει χρόνο για χάσιμο.
Ο νέος προπονητής πρέπει να βάλει άμεσα τάξη στους ρόλους, να αυξήσει την ένταση, να ξεκαθαρίσει την ιεραρχία και να δημιουργήσει ένα λειτουργικό επιθετικό πλάνο χωρίς τον Ελ Κααμπί.
Οι παίκτες, από την πλευρά τους, δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από την αλλαγή προπονητή. Ορισμένοι εμφανίζονται βαρείς, άλλοι εκτός ρυθμού και αρκετοί παίζουν πολύ κάτω από τις πραγματικές δυνατότητές τους.
Ο ΟΦΗ του Κόντη έκανε στο Καραϊσκάκη αυτό που δεν έκανε ο Ολυμπιακός: είχε σχέδιο, πίστη και καθαρό μυαλό.
