Με ιδιαίτερη επικοινωνιακή προβολή παρουσιάστηκαν στη ΔΕΘ οι κυβερνητικές εξαγγελίες για
τους δημοσίους υπαλλήλους.
Μόνο που, όταν αφήσουμε στην άκρη τα μεγάλα λόγια και κάνουμε την αριθμητική, η
πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.
Για τον νεοδιόριστο δημόσιο υπάλληλο, οι αυξήσεις που προκύπτουν από τη σύνδεση των
μισθών του Δημοσίου με τον κατώτατο μισθό μεταφράζονται σε ελάχιστα επιπλέον ευρώ τον μήνα. Και
το πολυδιαφημισμένο ποσό των 500 ευρώ μικτά τον χρόνο (που αντιστοιχεί στα βασικά εισαγωγικά
κλιμάκια) δεν είναι καθαρό ποσό. Μετά τις κρατήσεις και τον φόρο, το πραγματικό ποσό που καταλήγει
στην τσέπη είναι αισθητά μικρότερο.
Σε ημερήσια αναγωγή, μιλάμε ουσιαστικά για περίπου ένα ευρώ την ημέρα καθαρά.
Τόσο αποτιμάται, λοιπόν, η «ενίσχυση» ενός εργαζόμενου που καλείται να αντιμετωπίσει την
εκρηκτική ακρίβεια.
Ένα κουλούρι Θεσσαλονίκης.
Όταν τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί, οι λογαριασμοί ρεύματος γονατίζουν τα νοικοκυριά και
μια επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ εξανεμίζει τον μισθό μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο, η
ημερήσια αυτή ενίσχυση δεν φτάνει ούτε για ένα κιλό ψωμί.
Η στάση αυτή θυμίζει έντονα τη γνωστή ιστορική φράση «Ας φάνε παντεσπάνι». Όταν η κοινωνία
δυσκολεύεται να καλύψει τις βασικές της ανάγκες, οι συμβολικές παροχές και τα επικοινωνιακά
«δώρα» δεν μπορούν να παρουσιάζονται ως ουσιαστική κοινωνική πολιτική.
Οι εργαζόμενοι δεν τρώνε με ποσοστά. Τρώνε με μισθούς.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν υποστεί τεράστιες απώλειες στην αγοραστική τους δύναμη.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η κυβέρνηση επιλέγει να παρουσιάζει ως μεγάλη επιτυχία
αυξήσεις που στην πράξη δεν αλλάζουν στο ελάχιστο το διαθέσιμο εισόδημα της οικογένειας.
Και υπάρχει ακόμη ένα κρίσιμο ζήτημα:
Οι εξαγγελίες αφορούν το 2027 και το 2028. Δηλαδή ένα μέλλον στο οποίο η σημερινή
κυβέρνηση μπορεί να μην είναι εκείνη που θα κληθεί να τις υλοποιήσει. Οι εργαζόμενοι, όμως, δεν
μπορούν να πληρώνουν τους σημερινούς λογαριασμούς με υποσχέσεις για το αύριο.
Η ΑΔΕΔΥ Εύβοιας λέει καθαρά:
- Δεν ζητάμε «δώρα».
- Ζητάμε πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.
- Ζητάμε αποκατάσταση της αγοραστικής δύναμης.
- Ζητάμε επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.
- Ζητάμε μισθούς που να επιτρέπουν στον δημόσιο υπάλληλο να ζει με αξιοπρέπεια και όχι
να επιβιώνει μέχρι το τέλος του μήνα.
Δεν ζητάμε παντεσπάνι. Δεν πανηγυρίζουμε για ένα κουλούρι την ημέρα. Ζητάμε μισθούς
που να φτάνουν για ψωμί, αξιοπρέπεια και ζωή.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους του Δημοσίου στην Εύβοια σε αγωνιστική ετοιμότητα και
συμμετοχή στις επόμενες γενικές συνελεύσεις και κινητοποιήσεις του κλάδου!
