Ο Μαφέο αποκτήθηκε και αποχωρεί σχεδόν αμέσως, ο Ρόκα ενδέχεται να παραχωρηθεί στη Ρίο Άβε και ο Ολυμπιακός ολοκληρώνει το καλοκαίρι με μία ομάδα διαφορετική από εκείνη που δούλεψε στην προετοιμασία. Οι μεταγραφές ανεβάζουν την ποιότητα, αλλά ο χαμένος χρόνος, η έλλειψη συνοχής και οι συνεχείς διορθώσεις δημιουργούν σοβαρούς αγωνιστικούς κινδύνους.
Ο Ολυμπιακός πούλησε ακριβά, αγόρασε ξανά και εξακολουθεί να αλλάζει το ρόστερ του ενώ η σεζόν αρχίζει. Ποδοσφαιριστές που συμμετείχαν στην προετοιμασία αποχώρησαν ή βρίσκονται στην έξοδο, ενώ αρκετοί από εκείνους που προορίζονται για βασικοί ενσωματώθηκαν αργά. Η ομάδα που δούλεψε με τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ δεν είναι εκείνη με την οποία τελικά θα αγωνιστεί. Και αυτό δεν αποτελεί μία απλή μεταγραφική λεπτομέρεια. Είναι ένα μεγάλο ποδοσφαιρικό ρίσκο, για το οποίο η ευθύνη βαραίνει τον συνολικό σχεδιασμό.
Άλλοι έκαναν την προετοιμασία, άλλοι θα παίξουν
Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του φετινού σχεδιασμού.
Ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε το βασικό στάδιο της προετοιμασίας με ποδοσφαιριστές που τελικά αποχώρησαν, με άλλους που βρίσκονται ακόμη προς παραχώρηση και με ένα σημαντικό μέρος των νέων βασικών επιλογών να απουσιάζει.
Ο Κωνσταντίνος Τζολάκης, ο Κοστίνια, ο Φρανσίσκο Ορτέγκα, ο Γκάμπριελ Στρεφέτσα, ο Αντρέ Λουίζ και άλλοι παίκτες συμμετείχαν στο αρχικό πλάνο ή αποτελούσαν μέρος του προηγούμενου κορμού, αλλά πλέον δεν βρίσκονται στην ομάδα.
Ο Πάμπλο Μαφέο αποκτήθηκε εγκαίρως, συμμετείχε στην προετοιμασία, μπήκε στη διαδικασία εκμάθησης του αγωνιστικού πλάνου και παρουσιάστηκε ως βασική λύση στο δεξιό άκρο. Λίγες εβδομάδες αργότερα αποχωρεί για τη Βαλένθια, έχοντας αγωνιστεί ελάχιστα.
Ο Ζοέλ Ρόκα αποκτήθηκε με σημαντική επένδυση και εμφανίστηκε ως προσωπική επιλογή του Μεντιλίμπαρ για το αριστερό άκρο της επίθεσης. Παρ’ όλα αυτά, εξετάζεται το ενδεχόμενο παραχώρησής του στη Ρίο Άβε πριν προλάβει να αποκτήσει πραγματικό ρόλο.
Την ίδια στιγμή, ποδοσφαιριστές όπως ο Ρέμο Φρόιλερ και ο Ναΐρ Τικνιζιάν ενσωματώθηκαν όταν το μεγαλύτερο κομμάτι της προετοιμασίας είχε ολοκληρωθεί.
Αν αποχωρήσουν και οι Μεχντί Ταρέμι και Ρόμαν Γιάρεμτσουκ, θα αλλάξει ξανά ολόκληρη η εικόνα της επιθετικής γραμμής. Ο νέος φορ θα κληθεί να ενταχθεί σε μία ομάδα που θα έχει ήδη ξεκινήσει τις επίσημες υποχρεώσεις της.
Με απλά λόγια, ο Μεντιλίμπαρ προπόνησε μία ομάδα και θα κληθεί να καθοδηγήσει μία άλλη.
Η προετοιμασία δεν είναι μόνο τρέξιμο
Υπάρχει η λανθασμένη αντίληψη ότι η καλοκαιρινή προετοιμασία αφορά κυρίως τη φυσική κατάσταση.
Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, η προετοιμασία είναι το σημαντικότερο διάστημα για να δημιουργηθεί η αγωνιστική ταυτότητα της ομάδας.
Εκεί δουλεύονται το πρέσινγκ, οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών, η αμυντική λειτουργία, οι στατικές φάσεις, η ανάπτυξη από την άμυνα και οι επιθετικοί αυτοματισμοί.
Εκεί μαθαίνει ο ένας ποδοσφαιριστής τις κινήσεις του άλλου.
Ο τερματοφύλακας αποκτά επικοινωνία με τους στόπερ. Τα μπακ συντονίζονται με τα εξτρέμ. Οι κεντρικοί μέσοι καταλαβαίνουν πότε πρέπει να πιέσουν και πότε να καλύψουν. Ο επιθετικός μαθαίνει πού και πότε θα έρθει η τελική πάσα.
Αυτές οι συνεργασίες δεν αγοράζονται μαζί με το συμβόλαιο ενός ποδοσφαιριστή. Χτίζονται μέσα από καθημερινές προπονήσεις και αγώνες.
Ο Ολυμπιακός μπορεί να αποκτήσει καλύτερους παίκτες από εκείνους που αποχώρησαν. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνει αμέσως καλύτερη ομάδα.
Το πρώτο ρίσκο: Έλλειψη αγωνιστικής συνοχής
Η σημαντικότερη απειλή είναι η έλλειψη συνοχής.
Όταν αλλάζουν ταυτόχρονα ο τερματοφύλακας, τα δύο άκρα της άμυνας, πρόσωπα στη μεσαία γραμμή και μεγάλο μέρος της επίθεσης, η ομάδα ουσιαστικά ξεκινά από την αρχή.
Ο νέος τερματοφύλακας πρέπει να αποκτήσει επικοινωνία με τους κεντρικούς αμυντικούς.
Ο Τικνιζιάν πρέπει να μάθει τις απαιτήσεις του Μεντιλίμπαρ και να συνδεθεί με τον παίκτη που θα βρίσκεται μπροστά του.
Στο δεξιό άκρο πρέπει να δημιουργηθεί ξανά συνεργασία, αφού ο Μαφέο αποκτήθηκε, δοκιμάστηκε και αποχωρεί.
Ο Φρόιλερ πρέπει να προσαρμοστεί στις εντάσεις και στις αποστάσεις που απαιτεί το παιχνίδι του Βάσκου.
Αν έρθει νέος εξτρέμ και νέος επιθετικός, θα χρειαστούν επιπλέον χρόνος και παιχνίδια για να αποκτήσουν επαφή με τους υπόλοιπους.
Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μία ομάδα με ποιότητα στα πρόσωπα, αλλά χωρίς κοινό αγωνιστικό ρυθμό.
Το δεύτερο ρίσκο: Οι νέοι παίκτες θα μάθουν μέσα από επίσημους αγώνες
Οι μεταγραφές του Αυγούστου δεν έχουν την πολυτέλεια να προσαρμοστούν μέσα από φιλικά.
Θα πρέπει να μάθουν το σύστημα, τις κινήσεις και τις απαιτήσεις του προπονητή μέσα από επίσημους αγώνες, στους οποίους κάθε λάθος κοστίζει βαθμούς και στόχους.
Αυτό αναγκάζει τον Μεντιλίμπαρ να επιλέξει ανάμεσα σε δύο προβληματικές λύσεις.
Είτε θα χρησιμοποιήσει άμεσα παίκτες ποιοτικούς αλλά ανέτοιμους τακτικά, είτε θα στηριχθεί προσωρινά σε ποδοσφαιριστές που γνωρίζουν το σύστημα αλλά μπορεί να μην αποτελούν τις τελικές επιλογές του.
Και στις δύο περιπτώσεις, η ομάδα κινδυνεύει να παρουσιάσει αστάθεια.
Το τρίτο ρίσκο: Διαφορετικά επίπεδα φυσικής κατάστασης
Δεν ακολουθούν όλοι οι νεοαποκτηθέντες το ίδιο πρόγραμμα.
Κάποιοι έχουν πραγματοποιήσει πλήρη προετοιμασία με τις προηγούμενες ομάδες τους. Άλλοι έχουν μικρότερο αγωνιστικό ρυθμό. Ορισμένοι μπορεί να χρειάζονται ειδική διαχείριση για να φτάσουν στο απαιτούμενο επίπεδο έντασης.
Ο Μεντιλίμπαρ βασίζει το ποδόσφαιρό του στην πίεση, στις μονομαχίες, στις γρήγορες επιστροφές και στη διαρκή κίνηση.
Ένας παίκτης μπορεί να διαθέτει τεχνική ποιότητα, αλλά αν δεν είναι έτοιμος να ακολουθήσει αυτόν τον ρυθμό, δεν μπορεί να ενταχθεί αμέσως στο σύνολο.
Η βιαστική χρησιμοποίηση αυξάνει παράλληλα τον κίνδυνο μυϊκών τραυματισμών. Η ομάδα μπορεί να πληρώσει την ανάγκη άμεσης ενσωμάτωσης με απουσίες σε μία περίοδο κατά την οποία δεν διαθέτει ακόμη σταθερό κορμό.
Το τέταρτο ρίσκο: Σύγχυση ρόλων και εσωτερική ανασφάλεια
Η συνεχής μεταγραφική κινητικότητα επηρεάζει και τα αποδυτήρια.
Όταν ένας παίκτης συμμετέχει στην προετοιμασία αλλά γνωρίζει ότι μπορεί να αποχωρήσει, είναι δύσκολο να παραμείνει απόλυτα συγκεντρωμένος.
Όταν ένας νεοαποκτηθείς βλέπει έναν άλλο καινούργιο παίκτη να φεύγει μέσα σε λίγες εβδομάδες, δημιουργούνται ερωτήματα για τη σταθερότητα των αποφάσεων.
Όταν ένας ποδοσφαιριστής αποκτάται με σημαντικό κόστος αλλά εξετάζεται αμέσως ο δανεισμός του, το μήνυμα προς το εσωτερικό της ομάδας δεν είναι ξεκάθαρο.
Ποιοι αποτελούν πραγματικά το βασικό πλάνο;
Ποιοι είναι οι ρόλοι κάθε παίκτη;
Ποιος έχει χρόνο να προσαρμοστεί και ποιος κρίνεται μέσα σε λίγες συμμετοχές;
Η αγωνιστική ασφάλεια είναι απαραίτητη για να αποδώσει ένας ποδοσφαιριστής. Ο Ολυμπιακός, όμως, ολοκληρώνει το καλοκαίρι με αρκετές θέσεις και ιεραρχίες ακόμη ανοιχτές.
Το πέμπτο ρίσκο: Να χαθεί χρόνος μέχρι να βρεθεί η σωστή ενδεκάδα
Όταν μία ομάδα αλλάζει τόσα πολλά πρόσωπα, ο προπονητής χρειάζεται επίσημα παιχνίδια για να καταλήξει στους καλύτερους συνδυασμούς.
Ποιος τερματοφύλακας θα γίνει ο νέος βασικός;
Ποιο θα είναι το σταθερό δίδυμο των στόπερ;
Ποιος θα παίξει δεξιά μετά την αποχώρηση του Μαφέο;
Πώς θα συνδυαστούν ο Φρόιλερ, ο Έσε, ο Τσικίνιο και ο Φορτούνης;
Ποιοι θα αποτελέσουν τα βασικά εξτρέμ;
Ποιος θα παίξει στην κορυφή αν φύγουν Ταρέμι και Γιάρεμτσουκ;
Όσο αυτά τα ερωτήματα παραμένουν ανοιχτά, ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να αποκτήσει μία σταθερή ενδεκάδα.
Και όταν μία ομάδα διεκδικεί πρωτάθλημα, ο χαμένος χρόνος στην αρχή της σεζόν μπορεί να αποδειχθεί πολύ ακριβός.
Μαφέο και Ρόκα εκθέτουν τον σχεδιασμό
Η περίπτωση του Μαφέο είναι η πιο ξεκάθαρη.
Ο Ολυμπιακός τον απέκτησε από τη Μαγιόρκα, του έδωσε τριετές συμβόλαιο, τον ενέταξε στην προετοιμασία και τον παρουσίασε ως λύση πρώτης γραμμής. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Αργεντινός αποχωρεί για τη Βαλένθια έχοντας αγωνιστεί ελάχιστα.
Ο Ολυμπιακός τώρα αναζητά ξανά δεξιό μπακ.
Δηλαδή επιστρέφει στην ίδια ανάγκη που θεωρητικά είχε καλύψει από τον Ιούνιο.
Αντίστοιχα, ο Ρόκα αποκτήθηκε από τη Χιρόνα με σημαντική επένδυση και παρουσιάστηκε ως επιλογή του προπονητή για το αριστερό άκρο.
Αν τελικά παραχωρηθεί στη Ρίο Άβε, ο Ολυμπιακός θα έχει αγοράσει έναν παίκτη για το παρόν, θα τον έχει εντάξει για μικρό διάστημα και στη συνέχεια θα τον απομακρύνει από το άμεσο πλάνο.
Ένας δανεισμός μπορεί να λειτουργήσει θετικά για την εξέλιξη του Ρόκα. Δεν παύει, όμως, να δημιουργεί ένα σοβαρό ερώτημα: γιατί δόθηκαν περίπου 5 εκατ. ευρώ για παίκτη που δεν φαίνεται έτοιμος να έχει άμεσα ενεργό ρόλο;
Αν ήξεραν τις αποχωρήσεις, έπρεπε να έχουν έτοιμη την επόμενη ομάδα
Η διοίκηση γνώριζε από νωρίς ότι υπήρχε σοβαρό ενδιαφέρον για τους Τζολάκη, Κοστίνια, Ορτέγκα και άλλους βασικούς ποδοσφαιριστές.
Γνώριζε επίσης ότι αρκετοί παίκτες δεν βρίσκονταν στα μακροπρόθεσμα πλάνα του Μεντιλίμπαρ.
Ήδη από τον Μάιο υπήρχαν πληροφορίες για εκτεταμένο ξεκαθάρισμα και ακόμη και για διψήφιο αριθμό αποχωρήσεων.
Εφόσον, λοιπόν, η μεγάλη ανανέωση ήταν συνειδητή απόφαση, ο Ολυμπιακός όφειλε να έχει προετοιμάσει όχι μόνο τις πωλήσεις, αλλά και την αγωνιστική συνέχεια.
Δεν αρκεί να γνωρίζεις ποιοι θα φύγουν.
Πρέπει να γνωρίζεις ποιοι θα τους αντικαταστήσουν, πότε θα έρθουν και πόσο χρόνο θα χρειαστούν για να ενσωματωθούν.
Αυτό είναι το σημείο στο οποίο ο σχεδιασμός απέτυχε να λειτουργήσει έγκαιρα.
Πού βρίσκονται οι ευθύνες
Η βασική ευθύνη ανήκει στη διοίκηση και στους ανθρώπους του μεταγραφικού σχεδιασμού.
Η διοίκηση ενέκρινε τις πωλήσεις, τα ποσά των αγορών και το χρονοδιάγραμμα των κινήσεων.
Το αρμόδιο επιτελείο όφειλε να έχει έτοιμες εναλλακτικές επιλογές και να αποτρέψει το φαινόμενο να ολοκληρώνεται η προετοιμασία με διαφορετικούς παίκτες από εκείνους που θα αποτελέσουν το τελικό ρόστερ.
Ευθύνη έχει και ο Μεντιλίμπαρ, εφόσον συμμετείχε στις αξιολογήσεις και στις αποφάσεις για τις αφίξεις και τις αποχωρήσεις.
Ιδιαίτερα οι περιπτώσεις Μαφέο και Ρόκα απαιτούν εξήγηση.
Δεν γίνεται ένας παίκτης να εγκρίνεται τον Ιούνιο και να απορρίπτεται τον Αύγουστο χωρίς να έχει προηγηθεί λανθασμένη εκτίμηση από κάποιο επίπεδο της ομάδας.
Τα χρήματα αγοράζουν ποιότητα, όχι χρόνο
Ο Ολυμπιακός μπορεί να ολοκληρώσει το καλοκαίρι με ένα ρόστερ ποιοτικότερο και ακριβότερο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα παρουσιαστεί άμεσα ως καλύτερη ομάδα.
Οι νέοι παίκτες θα χρειαστούν χρόνο για να μάθουν το σύστημα, να αποκτήσουν συνεργασίες και να φτάσουν στο ίδιο επίπεδο φυσικής κατάστασης.
Ο Μεντιλίμπαρ θα χρειαστεί να πραγματοποιήσει ένα δεύτερο, άτυπο στάδιο προετοιμασίας μέσα από επίσημους αγώνες.
Εκεί βρίσκεται το μεγάλο στοίχημα και ο μεγαλύτερος κίνδυνος.
Ο Ολυμπιακός δεν στερείται χρημάτων ούτε ποδοσφαιρικής ποιότητας. Στερείται τον χρόνο που χάθηκε επειδή το τελικό ρόστερ δεν δημιουργήθηκε εγκαίρως.
Άλλοι παίκτες προετοιμάστηκαν.
Άλλοι αποχώρησαν.
Άλλοι ήρθαν αργά.
Και άλλοι μπορεί να φύγουν πριν προλάβουν να αποδείξουν γιατί αποκτήθηκαν.
Τα εκατομμύρια μπορούν να διορθώσουν τις επιλογές. Δεν μπορούν να επιστρέψουν τις προπονήσεις, τους αυτοματισμούς και τη συνοχή που χάθηκαν.
