ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, Η ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ – ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
Στις 3 Αυγούστου 2021 ξεκίνησε η Mega Fire που σημάδεψε ανεξίτηλα τη Βόρεια
Εύβοια.
Περισσότερα από 500.000 στρέμματα παραδόθηκαν στις φλόγες. Δάση,
καλλιέργειες, μελισσοκομία, ρητινοκαλλιέργεια, κτηνοτροφία, τουρισμός, υποδομές
και ολόκληρο το παραγωγικό και κοινωνικό υπόβαθρο της περιοχής υπέστησαν ένα
πλήγμα ιστορικών διαστάσεων.
Πέντε χρόνια μετά, η επέτειος αυτή δεν μπορεί να εξαντλείται στη μνήμη και στις
επετειακές δηλώσεις.
Οφείλει να είναι ημέρα απολογισμού.
Να απαντήσουμε καθαρά στο ερώτημα:
Τι άλλαξε πραγματικά στη Βόρεια Εύβοια από το 2021 μέχρι σήμερα;
Έγιναν έργα, χρηματοδοτήθηκαν παρεμβάσεις και παρουσιάστηκαν σχέδια
ανασυγκρότησης. Όμως η συνολική εικόνα παραμένει σύνθετη και σε κρίσιμα σημεία
ανεπαρκής.
Η αντιπλημμυρική και αντιδιαβρωτική προστασία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται
αποσπασματικά.
Η αποκατάσταση των οδικών και λοιπών υποδομών δεν μπορεί να μετριέται μόνο σε
συμβάσεις, εξαγγελίες και εργοτάξια, αλλά σε ολοκληρωμένα έργα που αυξάνουν
πραγματικά την ασφάλεια και τη λειτουργικότητα της περιοχής.
Η αναγέννηση του φυσικού περιβάλλοντος απαιτεί διαρκή επιστημονική
παρακολούθηση και διαχείριση σε επίπεδο λεκανών απορροής, εδαφών, δασικής
βλάστησης και υδάτινων πόρων.
Και η παραγωγική ανασυγκρότηση δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχής όσο άνθρωποι
που έχασαν το εισόδημά τους από τη ρητίνη, το μέλι, την ξυλεία, την κτηνοτροφία και
την τοπική οικονομία εξακολουθούν να μην βλέπουν ένα σταθερό και βιώσιμο μέλλον
στον τόπο τους.
Το μεγαλύτερο όμως ερώτημα αφορά την Πολιτική Προστασία.
Η καταστροφή του 2021 θα έπρεπε να είχε γίνει εθνικό εργαστήριο πρόληψης και
ετοιμότητας.
Θα έπρεπε να είχε οδηγήσει σε ισχυρότερους μηχανισμούς πρόληψης, καλύτερη
διαχείριση της καύσιμης ύλης, ενίσχυση των δασικών υπηρεσιών, επικαιροποιημένα
σχέδια εκκένωσης, διαλειτουργικότητα υπηρεσιών και πραγματικά αποκεντρωμένο
επιχειρησιακό συντονισμό.
Και όμως, πέντε χρόνια μετά, ακόμη και τα Περιφερειακά Κέντρα Επιχειρήσεων
Πολιτικής Προστασίας, που προβλέπει η νομοθεσία, δεν έχουν συγκροτηθεί και
στελεχωθεί όπως ο νόμος προβλέπει.
Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια.
Είναι ένδειξη ότι το κράτος δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει τη θεσμική μετάβαση από
την αποσπασματική καταστολή στην οργανωμένη πρόληψη και ανθεκτικότητα.
Η σημερινή μεγάλη πυρκαγιά στην Αττικοβοιωτία, ανήμερα της επετείου, λειτουργεί
απλώς ως μια δραματική υπενθύμιση ότι οι μεγάλες καταστροφές δεν συγχωρούν τη
θεσμική αδράνεια και τη μη αξιοποίηση της εμπειρίας.
Για τη Βόρεια Εύβοια, όμως, το ζητούμενο σήμερα είναι συγκεκριμένο:
ένας δημόσιος, τεκμηριωμένος απολογισμός πενταετίας.
Τι ολοκληρώθηκε.
Τι καθυστέρησε.
Τι δεν έγινε ποτέ.
Τι απέδωσε.
Τι απέτυχε.
Και, κυρίως, ποιο είναι το δεσμευτικό σχέδιο για την επόμενη ημέρα.
Η Βόρεια Εύβοια δεν χρειάζεται άλλη μία επέτειο.
Χρειάζεται να γνωρίζει αν, πέντε χρόνια μετά, είναι πραγματικά ασφαλέστερη,
ανθεκτικότερη και καλύτερα προετοιμασμένη.
Γιατί η Βόρεια Εύβοια δεν κρίνεται από όσα ανακοινώθηκαν.
Κρίνεται από όσα άλλαξαν πραγματικά.
