Το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Εύβοιας απευθύνει θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό σε κάθε μία και
κάθε έναν από εσάς που δώσατε το «παρών» στην απεργιακή κινητοποίηση. Χαιρετίζουμε τους συναδέλφους που ταξίδεψαν για να ενώσουν τη φωνή τους στην Πλατεία Κλαυθμώνος, καθώς και εκείνους που συγκεντρώθηκαν στην Περιφέρεια Εύβοιας.
Η συγκέντρωση στην Αθήνα ήταν πραγματικά μεγαλειώδης. Χιλιάδες συνάδελφοι ένωσαν τις
φωνές τους και διεκδίκησαν ένα καλύτερο μέλλον για όλους τους εργαζόμενους.
Το Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Εύβοιας ήταν παντού !
Συναδέλφισσα, Συνάδελφε,
Γνωρίζουμε καλά την αγωνία που πνίγεται στις χαμηλόφωνες συζητήσεις στους διαδρόμους και στα
γραφεία. Γνωρίζουμε την οργή που νιώθεις όταν ο μισθός τελειώνει το πρώτο δεκαπενθήμερο, όταν βλέπεις
τα δώρα σου — τον κόπο μιας ζωής — να παραμένουν «κομμένα», όταν η ανασφάλεια για το αύριο, τα
πειθαρχικά και η υποβάθμιση της μονιμότητάς σου γίνονται καθημερινός βραχνάς.
Ήρθε η ώρα αυτή η βουβή αγωνία να μετουσιωθεί σε συλλογική αγωνιστική δύναμη.
Δεν αρκεί πια να διαπιστώνουμε το δίκιο μας μεταξύ μας ή στα κοινωνικά δίκτυα. Η οργή που μένει
κλεισμένη στους τέσσερις τοίχους είναι οργή που πάει χαμένη.
Η κυβέρνηση δεν ακούει τους ψιθύρους μας, ακούει μόνο τον κρότο των βημάτων μας στον
δρόμο.
Εκεί μας μετρούν. Εκεί αντιλαμβάνονται ότι οι αντοχές μας εξαντλήθηκαν. Αν δεν μας δουν να
αντιδρούμε μαζικά, αν δεν δουν τα πρόσωπά μας στις πορείες κάτω από τα γραφεία τους στην Βουλή,
θα παραμένουμε πάντα η τελευταία τους «προτεραιότητα».
Γι’ αυτό χρειάζεται να είμαστε όλοι μαζί, στις ίδιες συγκεντρώσεις, στον ίδιο αγώνα. Να μη
διασπάται ο όγκος, η δυναμική και η συνοχή μας. Η ενότητα είναι η δύναμή μας και η μαζική παρουσία μας το πιο ισχυρό μήνυμα απέναντι σε όσους θεωρούν ότι μπορούμε να σιωπούμε και να αντέχουμε επ’ αόριστον.
Διεκδικούμε τη ζωή που μας στερούν:
- Αυξήσεις που να καλύπτουν τις ανάγκες μας και όχι ψίχουλα κοροϊδίας.
- Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού – Είναι δικά μας, τα δουλέψαμε, τα απαιτούμε πίσω.
- Στήριξη των σχολείων, των νοσοκομείων και των δημόσιων υπηρεσιών – Δεν είναι «κόστος», είναι
δικαίωμα της κοινωνίας. - Τέλος στην εργασιακή ομηρία, στην ανασφάλεια και στον φόβο, μόνιμη εργασία.
