Έφυγε από τη ζωή την Δευτέρα το απόγευμα 15 Μαΐου, μετά από μακρά παραμονή σε Νοσοκομείο των Αθηνών , ο επίτιμος Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Σταύρος Μαντακιοζίδης, ο οποίος είχε εγκαταστήσει την δεύτερη κατοικία του στον Μαλακώντα Ερέτριας.
Ο προσωπικός και οικογενειακός του φίλος πρώην Βουλευτής Εύβοιας κ. Άγγελος Πνευματικός, μιλά με θαυμασμό και εκτίμηση για τον αείμνηστο Σταύρο Μαντακιοζίδη.
“Αφιέρωσε τη ζωή του στην υπηρεσία του δικαίου και της δικαιοσύνης. Μετά από 5 χρόνια μαχόμενης δικηγορίας. Εισήλθε στο δικαστικό σώμα και διορίστηκε ως εισαγγελικός πάρεδρος στην ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ. Ανέβηκε επάξια τα σκαλοπάτια της Δικαστικής ιεραρχίας και αποχώρησε λόγω ορίου ηλικίας.
Εκλέχθηκε Γενικός Γραμματέας και πρόεδρος της εταιρείας Ελλήνων Δικαστικών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες και μέλος της αντίστοιχης Ευρωπαϊκής Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών MEDEL.
Συμμετείχε σε πολλά συνέδρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έκανε πολλές δημόσιες ομιλίες με θέματα που αφορούσαν στην παραβατικότητα των νέων της εποχής.
Ανεκλήθη στην υπηρεσία και του ανατέθηκε η επιθεώρηση όλων των φυλακών στην επικράτεια.
Είχα την τύχη να τον γνωρίσω από τον καιρό που τοποθετήθηκε στη Χαλκίδα. Αλλά αργότερα συνδεθήκαμε οικογενειακά και μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω τον Άνθρωπο να απολαύσω την παρέα του το χιούμορ του και το χαμόγελό του.
Ήταν απλός και πολύ κοινωνικός, έντιμος και ειλικρινής, αυστηρός αλλά δίκαιος .ποτέ δεν ανέμιξε τη δουλειά του με τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Αν και ήμασταν σε διαφορετικά μήκη κύματος ποτέ δεν ήλθαμε σε έντονη αντιπαράθεση αν και συζητούσαμε πολιτικά. Θα θυμάμαι πάντα τις όμορφες στιγμές που ζήσαμε .
Του άρεσε το ψάρεμα, γιατί απαιτούσε υπομονή και προσέφερε ηρεμία όπως έλεγε. Συμμετείχε σε νυχτερινές εξορμήσεις κυρίως στο Βόρειο Ευβοϊκό. Η αγάπη του για την Εύβοια τον οδήγησε στο να επιλέξει ως δεύτερη κατοικία την περιοχή του Μαλακώντα στην οποία περνούσε αρκετό από τον ελεύθερο χρόνο του με τη σύζυγό του Ελένη την οποία υπεραγαπούσε. Σε αντίθεση με τη νοοτροπία των δικαστών που επιλέγουν την απομόνωση είχε πάρα πολλούς φίλους, οι οποίοι από όσο γνωρίζω τον αγαπούσαν αμοιβαία.
Αν χρειαζόταν να τον χαρακτηρίσεις, τα παρακάτω αποτελούν ένδειξη της προσωπικότητάς του.
Εξαίρετος από κάθε άποψη Άνθρωπος ,
Εξαιρετική Φυσιογνωμία, Άρχοντας
Ωραία και επιβλητική φυσική παρουσία
Έντιμος. Ευθύς, ακέραιος, Ειλικρινής, Σταθερός
Παραδειγματική Ευγένεια
Κόσμιος, με ωραίο χιούμορ
Εργατικότητα, ακούραστος δυναμικός
Προσηνής, πράος, ήρεμος, Κοινωνικός,
Ακριβοδίκαιος Επιεικής προς του άλλους, αξιόπιστος,
Σταθερός στις ιδεολογικές του πεποιθήσεις
Απέσπασε τον Σεβασμό και τον Θαυμασμό όλων των Συναδέλφων του , τόσον κατά την Υπηρεσία του, όσον και κατά την περίοδο της συνταξιοδοτήσεώς του’
Αναγνωριζόμενος απ’ όλους, σε όλους τους κύκλους διαβιώσεως και δραστηριότητος του
Ανεξάντλητος στην έγνοια , των φίλων και όλων όσων τον είχαν ανάγκη.
Αυτός ήταν ο φίλος μου. Τουλάχιστον έτσι τον έβλεπα εγώ.
Και κάτι ακόμα αγαπούσε παρα πολύ την σύζυγό του Ελένη η οποία του ανταπέδιδε την αγάπη της .
Καλό ταξίδι φίλε Αιωνία η Μνήμη σου“
