Μία παρέμβαση με ξεκάθαρο πολιτικό περιεχόμενο και ακόμη πιο ξεκάθαρο αποδέκτη κάνει ο Κώστας Μαρκόπουλος, πρώην υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης, πρώην βουλευτής Ευβοίας και σημερινός επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Περιφερειακό Συμβούλιο Στερεάς Ελλάδας, μιλά για το τέλος της Μεταπολίτευσης και την ανατροπή που, όπως εκτιμά, θα φέρει ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, σε μια ενδεχόμενη, όπως αναμένεται, επιστροφή του.
Δεν πρόκειται για μια απλή δήλωση στήριξης ούτε για μία ακόμη πρόβλεψη γύρω από τη δημιουργία νέου κόμματος. Ο Κώστας Μαρκόπουλος καταθέτει ολοκληρωμένη πολιτική θέση, κηρύσσοντας ουσιαστικά το τέλος του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος και ασκώντας σκληρή κριτική τόσο στην κυβέρνηση Μητσοτάκη όσο και στον Αλέξη Τσίπρα.
Η τοποθέτησή του έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα καθώς ο Κώστας Μαρκόπουλος γνωρίζει από μέσα τη Νέα Δημοκρατία και τους κομματικούς μηχανισμούς, ενώ η πολιτική του διαδρομή διασταυρώνεται εδώ και δεκαετίες με εκείνη του Αντώνη Σαμαρά. Γι’ αυτό και όσα γράφει δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ως λόγια ενός απλού παρατηρητή. Πολύ περισσότερο όταν δηλώνει ευθέως ότι η οριστική απόφαση του πρώην πρωθυπουργού θα προκαλέσει «πολιτικό σεισμό» τόσο στην κοινωνία όσο και στο εσωτερικό των σημερινών κομμάτων.
Ακολουθεί ολόκληρη η παρέμβαση Μαρκόπουλου
ΤΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΘΑ ΦΕΡΕΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ – ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ;
Το μεταπολιτευτικό πολιτικό σκηνικό σάπισε και εξαερώθηκε υπό το βάρος των αμαρτιών του και της δειλίας του να παραδεχθεί τις ήττες του.Το Κέντρο απορροφήθηκε από το ΠΑΣΟΚ του 1981. Το ΠΑΣΟΚ διαλύθηκε μετά την υπογραφή στο πρώτο Μνημόνιο και μαζί με αυτό και ο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, που επίσης συναίνεσε. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχθηκε στα αποκαΐδια της μνημονιακής πολιτικής και έκανε το αντίθετο από ό,τι είχε υποσχεθεί. Αποτελείωσε τη μεσαία τάξη και εξαϋλώθηκε, πολυδιασπάστηκε κ.λπ.
Η Νέα Δημοκρατία, με τον Μητσοτάκη, ανέλαβε να επαναφέρει τη χώρα σε ευρωπαϊκή πορεία και όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά έκανε τη χώρα ένα απίστευτα μεγάλο «διαφθορείο» χωρίς τιμωρία. Και τώρα χάνει ήδη το 50% της δύναμής της.Άρα, η Μεταπολίτευση κλείνει τον ιστορικό της κύκλο χωρίς να έχει λύσει το ζήτημα «απειλή Τουρκίας», με το Κυπριακό άλυτο, με αδυσώπητη δημογραφική κατάρρευση ως αποτέλεσμα της φτωχοποίησης της μεσαίας τάξης και με τη χώρα να εξακολουθεί να εισάγει περισσότερα από όσα παράγει και να μην έχει σαφές αναπτυξιακό μοντέλο.
Η χώρα θεσμικά είναι ανοχύρωτη, κοινωνικά είναι τραυματισμένη και οικονομικά είναι πολύ πιεσμένη, υπό την έννοια ότι, αν εκλείψουν τα ευρωπαϊκά κεφάλαια ή καταρρεύσει η τουριστική ανάπτυξη, θα βρεθεί εκτεθειμένη. Διότι έκανε το λάθος να στηρίξει το οικονομικό της μοντέλο στη «μονοκαλλιέργεια του τουρισμού», με ένα παράλυτο τραπεζικό σύστημα που αρνείται να χρηματοδοτήσει την αληθινή οικονομία.
Όλα τα παραπάνω τα έχει δει ο Σαμαράς. Όπως έχει επίσης δει ότι ο Μητσοτάκης δεν έχει αφήγημα ούτε επιτυχίες στις οποίες να στηριχθεί, ούτε τη δύναμη να αποτινάξει τη διαφθορά. Αντίθετα, την προστατεύει.Η ανατροπή Σαμαρά είναι η οριστική διάλυση του φθαρμένου πολιτικού σκηνικού που έχει ως αφετηρία τη Μεταπολίτευση. Γι’ αυτό και η Ιστορία τού επιφυλάσσει να δημιουργήσει νέο πολιτικό προσωπικό, να φέρει ισχυρό αξιακό σοκ στην πολιτική, να αρθρώσει πατριωτικό λόγο στο εσωτερικό και στο εξωτερικό και να δώσει βάση στο εθνικό κράτος, το οποίο σήμερα υπερτερεί στην Ε.Ε. έναντι της ευρωπαϊκής ιδέας, που ποτέ δεν μπήκε μπροστά για να υπερασπιστεί έθνη και κρατικές δομές.
Η μετανάστευση, από δημοκρατικό και ηθικό πλεονέκτημα της Ε.Ε., έχει μετατραπεί σε κοινωνικό εφιάλτη ασφάλειας και εργασίας. Η επιμονή ότι μοναδικός εχθρός για την Ε.Ε. είναι η Ρωσία απομονώνει την Ευρώπη και βαθαίνει το χάσμα με τις ΗΠΑ. Στη ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου δύο γελοίες εικόνες θα φανούν: Ο νυν πρωθυπουργός θα δώσει βάρος στις κοινωνικές ελεημοσύνες για να καλύψει τη συνολική του αποτυχία, νομίζοντας ότι θα κριθεί από τις υποσχέσεις και όχι για το ρηχό και υποτιμητικό έργο των επτά ετών που κυβερνά. Είναι ο πρωθυπουργός που επιχειρεί να κρύψει τα πεπραγμένα του. Ο τέως πρωθυπουργός κ. Τσίπρας θα επιχειρήσει να αρνηθεί τελείως το έργο του, για το οποίο συνετρίβη στις εκλογές, και να εμφανίσει την εμβρυογένεση ενός νέου πολιτικού, χωρίς καμία αυτοκριτική και καμία συγγνώμη. Η ανατροπή Σαμαρά θα είναι η επάνοδος της ιδεολογίας στην παραγωγή πολιτικής, έναντι του αφυδατωμένου λογιστικού μοντέλου που ζήσαμε με τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη. Διότι η ιδεολογία είναι το «χαλί» της πολιτικής, ενώ οι νεοφιλελεύθερες αναλύσεις είναι προκάλυμμα για την οπισθοδρόμηση του κράτους.
Ο Σαμαράς δείχνει ότι αναλαμβάνει να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της Ιστορίας. Δείχνει ότι έχει ισχυρό πολιτικό κεφάλαιο να αποθέσει στα πόδια της Ελλάδας και ακόμη έχει τη δύναμη να την επαναφέρει σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια, που είναι οι δύο χώροι στους οποίους έχει δικαίωμα ρόλου. Και μόνο το γεγονός ότι μετριέται και προκαλεί φόβο, χωρίς να έχει ακόμη ιδρύσει πολιτικό φορέα, αποτελεί απόδειξη του πολιτικού κεφαλαίου που διαθέτει. Η οριστική απόφασή του θα προκαλέσει πολιτικό σεισμό, που θα διεγείρει πολύ μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, αλλά και τεράστιο τμήμα κομματικών μηχανισμών οι οποίοι εμφανίζουν σοβαρά ρήγματα και αμφισβήτηση.
