Το Φεστιβάλ γίνεται σε υπαίθριο χώρο και η έναρξη προβολών είναι στις 20.30.
Αφορά ένα ενδιαφέρον Αφιέρωμα στην Παλαιστίνη και την Ειρήνη
Περισσότερες πληροφορίες για τις εκδηλώσεις :
1η Ημέρα
Παρασκευή 30/8/2024
- 20.00 Υποδοχή
- Το Φεστιβάλ είναι χώρος και ευκαιρία για συζήτηση, γνωριμίες και ανταλλαγή απόψεων
- Οι ομιλίες και τυχόν εισηγήσεις δεν θα ξεπερνούν τα 5 λεπτά. Ο χρόνος της συζήτησης θα ρυθμίζεται από το ενδιαφέρον και την θέληση των συμμετεχόντων
- [Θα βρισκόμαστε εκεί διαθέσιμοι από τις 19.30]
Έναρξη
- Χαιρετισμός στο Φεστιβάλ από την Carol Sansour, μικρή εισαγωγή στο ζήτημα της Παλαιστίνης
- Αναφορά στο Περιβάλλον και τα φλέγοντα ζητήματα του για την Κεντρική Εύβοια
Μικρό αφιέρωμα στον Μιχάλη Ποντίκη
- Αναγνώσεις από φίλους του
Ντοκιμαντέρ και ταινίες της 1ης Ημέρας
- Πρόλογος σε ταινίες θα γίνεται από τον Φοίβο Κρομμύδα, κριτικό κινηματογράφου, υποψ. διδάκτ.
1. «11.20 π.μ.» του Δημήτρη Νάκου (ταινία μικρού μήκους, Φεστιβάλ Δράμας 2022)
Η ταινία
H Ολγα, μία οικιακή βοηθός με καταγωγή από την Αλβανία, βρίσκεται σε ένα από τα σπίτια στα οποία εργάζεται στη σωστή στιγμή, ή μήπως τη λάθος;
Ο σκηνοθέτης
Ο Δημήτρης Νάκος ζει και εργάζεται στην Αθήνα ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Είναι διδάκτωρ του Παντείου Πανεπιστημίου Kοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών στον τομέα του κινηματογράφου και της φιλοσοφίας. Είναι απόφοιτος του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών Πολιτιστική Διαχείριση του Παντείου Πανεπιστημίου και του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει σκηνοθετήσει 14 μικρού μήκους ταινίες που έχουν παρουσιαστεί και βραβευτεί σε φεστιβάλ της Ελλάδας και του εξωτερικού…
5 ερωτήσεις για το «11.20 π.μ.»
…Ο,τι κι αν γίνει το σινεμά θα επιβιώσει γιατί…
Θα είναι πάντα ένα χάδι στην ψυχή μας.
Περισσότερα για τον σκηνοθέτη και οι απαντήσεις στις ερωτήσεις στο “11.20 π.μ.” του Δημήτρη Νάκου
2. Βαλς με τον Μπασίρ (Waltz With Bashir / Vals im Bashir, ואלס עם באשיר) (ντοκιμαντέρ – animation) Ισραήλ, Γαλλία, Γερμανία / Israel, France, Germany 2008, Εγχρωμο 87′
πηγή φωτ/φίας https://cdn.traileraddict.com
Το Βαλς με τον Μπασίρ (ואלס עם באשיר ) είναι ταινία ισραηλινής παραγωγής του 2008, σε σενάριο και σκηνοθεσία Άρι Φόλμαν. Καταγράφει τις απόπειρες του Φόλμαν, ενός βετεράνου του πολέμου Ισραήλ – Λιβάνου του 1982, να ανακτήσει τις χαμένες αναμνήσεις του από γεγονότα σχετικά με τη σφαγή στα στρατόπεδα προσφύγων Σάμπρα και Σατίλα.
Η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στο Φεστιβάλ Καννών του 2008, όπου ήταν υποψήφιο για τον Χρυσό Φοίνικα και έκτοτε έχει κερδίσει ή ήταν υποψήφιο για πολλά σημαντικά βραβεία, ενώ δέχθηκε και θερμή υποδοχή από τους κριτικούς. Ανάμεσα στα βραβεία που κέρδισε συγκαταλέγονται η Χρυσή Σφαίρα για καλύτερη ξενόγλωσση ταινία, το Βραβείο της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ (NSFC) για την καλύτερη ταινία, ενώ ήταν υποψήφιο στα Όσκαρ του 2008 για βραβείο ξενόγλωσσης ταινίας.
περισσότερα Βαλς με τον Μπασίρ (Waltz With Bashir)
3. O εφιάλτης του Δαρβίνου, του Χιούμπερτ Σόπερ (ντοκιμαντέρ, 1ώρα 46λ.)
πηγή αφίσας και πληροφορίες: https://www.filmaffinity.com
- Το πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ θα παρουσιασθεί την Παρασκευή, το δεύτερο το Σάββατο. Υπάρχει μικρή πιθανότητα αλλαγής, εάν προκύψει κάποια επιθυμία του κοινού ή ανάλογα με τον καιρό)
Α.Μια από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές στην ιστορία της αφρικανικής ηπείρου καταγράφεται σε αυτό το ντοκιμαντέρ μαζί με τα πολιτικά και εμπορικά συμφέροντα που τη δημιούργησαν και τη συντηρούν. Ο «Εφιάλτης του Δαρβίνου» γυρίστηκε από τον Αυστριακό Χιούμπερτ Σόπερ με πολύ μικρό συνεργείο και τον ίδιο στο ρόλο του οπερατέρ. Κέρδισε μεταξύ άλλων το βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ 2004 στα European Film Awards και το Europa Cinemas Label Jury Award στο Φεστιβάλ Βενετίας του ίδιου έτους.
Στην καρδιά της Αφρικής, πριν 20 χρόνια περίπου, ένα νέο ζωικό είδος εισήχθη στη Λίμνη Βικτόρια στο πλαίσιο ενός επιστημονικού πειράματος. Η πέρκα του Νείλου αποδείχθηκε τόσο επιθετική, που σύντομα όλα τα υπόλοιπα ψάρια της λίμνης εξαφανίστηκαν. Παράλληλα, η αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης πέρκας δημιούργησε στην περιοχή μια μεγάλης κλίμακας ιχθυοβιομηχανία. Σήμερα, η πέρκα του Νείλου εξάγεται σε ολόκληρη τη γη. Πρώην σοβιετικά μεταγωγικά έρχονται κάθε μέρα για να παραλάβουν τις τελευταίες ψαριές, με αντάλλαγμα Καλάσνικοφ και πυρομαχικά για τους αμέτρητους πολέμους που διεξάγονται στη σκοτεινή καρδιά της αφρικανικής ηπείρου.
Β. Ο Σάουπερ ξεκινάει από την «προϊστορία» και το οικολογικό έγκλημα που βρίσκεται στην αφετηρία της εξέλιξης της λίμνης σε σύγχρονο κέντρο παραγωγής και μεταποίησης της πέρκας (καθημερινά εξάγονται τεράστιες ποσότητες τυποποιημένου φιλέτου στην Ευρώπη) και στη συνέχεια αποκαλύπτει ένα κοινωνικό, πολιτικό και στρατιωτικό έγκλημα – απόρροια της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης πραγμάτων. H μέθοδός του αντιπαραθέτει συνεχώς το άσπρο και το μαύρο (Ευρωπαίος – Αφρικανός, ο πολιτισμός της «κατανάλωσης» – η υπανάπτυξη και η φτώχεια). Συζητά με ντόπιους (πόρνες, εργάτες και παράγοντες της βιομηχανίας) και τους φέρνει σε «διάλογο» (όταν μοντάρει τις εικόνες) με τους Ρώσους πιλότους, οι οποίοι έρχονται στην Αφρική μεταφέροντας λαθραία όπλα και επιστρέφουν στην Ευρώπη κουβαλώντας το νόμιμο φορτίο της πέρκας. Το συμπέρασμά του συνοψίζεται στη φράση ενός Αφρικανού πρώην μισθοφόρου: «Εξάγουμε τροφή και εισάγουμε πόλεμο, ο οποίος είναι μια σίγουρη και καλοπληρωμένη εργασία για μας». «Θα μπορούσα να γυρίσω την ίδια ταινία στη Σιέρα Λεόνε, με τη μόνη διαφορά ότι τα ψάρια θα ήταν διαμάντια», λέει ο Χούμπερτ Σάουπερ.(πηγή του άρθρου: Καθημερινή 22/9/2005)
online: https://watchdocumentaries.com/darwins-nightmare/ και https://topdocumentaryfilms.com/darwins-nightmare/ και https://www.youtube.com/watch?v=EElC9F–DaA και https://www.youtube.com/watch?v=IV7Y9FHcdFk
———
